Elias Van Breussegem zette z’n zinnen op de Belgische tijdrittitel, maar botste in Binche op zowel Rutger Wouters als op een afgebroken tijdritbeugel. De 32-jarige Oost-Vlaming nam sportief revanche door in Brasschaat het Belgisch wegkampioenschap voor Elite 2 te winnen. Nochtans was hij niet met hele steile ambities van start gegaan. Wegens een BK op een volledig vlak parcours. Maar dus toch.
Sterke ploegtactiek
“Met de ploeg bedachten we wel een goed plan”, verrast Van Breussegem. “Als er een kopgroep van meer dan 4 renners werd gevormd, moest iemand van Shifting Gears mee zijn. Er werd een leidersgroep van 5 gevormd, niemand van ons was mee. Bij het aansnijden van de finale bleven nog slechts 4 renners voorin over. Voor ons geen probleem.”
Nochtans zaten met Jarno Bellens, Kenn Simon, Brent Van Mulders en Andreas Goeman 4 brommers in de leidersgroep. Van Breussegem sprong er in z’n eentje naartoe. Wat verder sloten nog eens 6 renners aan, maar op zowat 13 km van de streep kwam het tot een algemene hergroepering. Voor de Oost-Vlaming het sein om alles op alles te zetten.
“Ook dat hoorde tot het plan van de ploeg”, gaat Van Breussegem verder. “We probeerden de afstand uit te spelen, we hoopten dat in de finale iedereen zo goed als kapot zat en hadden de intentie om die finale zo hard mogelijk te maken. De laatste 2 ronden probeerden Wesley Van Dyck en ikzelf enkele keren aan te vallen. Voordien hadden we al eens getest en kwam er weinig reactie. Dat was een goed teken. In de slotronde, net voor de 1e kasseistrook, waagde ik mijn kans. Vrij snel zag ik het peloton niet meer. Onder meer omdat Wesley Van Dyck uitstekend aan het afstoppen was.”
Groot mes
Van Breussegem moet je geen 15 seconden geven. De hardrijder werd in het verleden 2 keer Belgisch kampioen tegen de klok. Op 1 mei 2014 was hij in het West-Vlaamse Hooglede-Gits de snelste bij de beloften. En vorig jaar 2023 klokte hij in een kletsnat Oosterzele de snelste chrono bij de elite zonder contract. Waar hij 2-voudig titelhouder Guillaumse Seye het nakijken gaf.
“Toen ik hier alleen voorop raakte, besefte ik dat mijn uitval succes kon hebben indien ik mijn groot mes kon blijven ronddraaien”, aldus Van Breussegem. “Ik kon 54 tot 55 per uur blijven rijden. En besefte dat ze in het peloton geen 60 per uur zouden halen. Toch begon ik er pas op de laatste kasseistrook echt in te geloven.”
De gewezen prof van Veranda’s Willems en Tarteletto-Isorex hield stand. Sven Noels reageerde nog en strandde op 23 seconden van de Oost-Vlaming. Enkele tellen later was Jonas Volkaert de snelste van het peloton. Wat de pion van VDM-Trawobo de bronzen medaille opleverde. Zodat met Van Breussegem en Volkaert 2 gewezen Brakelaars op het podium stonden.
Turkije en Oman
“Voor mij is deze tricolore de mooiste van de 3 die ik behaalde”, beweert Van Breussegem. “Vooral omdat deze helemaal onverwacht komt. Van deze titelstrijd had ik omwille van het volledig vlakke parcours helemaal geen doel gemaakt. Bovendien is het in de wegrit nog een stuk moeilijker om de titel te pakken dan in het tijdrijden. Zeker op een volledig vlakke omloop als deze. Deze titel kunnen pakken is dubbel zo tof. De tijdrittitel in Binche was een doel. Als dat dan niet lukt is dat heel zuur. Deze wegtitel was geen doel en hier is het dus wel gelukt om te winnen.”
Voor Van Breussegem de 12e zege dit seizoen. Z’n vorige overwinning dateert van begin juli 2024 in Rozebeke (Zwalm). Daarna kwam hij enkele keren te laat in actie. “Neen, de voorbije weken heb ik geen verstoppertje gespeeld”, beweert de nieuwe kampioen. “In enkele wedstrijden heb ik enkele straffe nummers moeten opvoeren door van achteraan terug te keren, maar ik kwam altijd net te laat. Maar ze waren in die koersen altijd van bij de start al weg.”
De nieuwe 3-kleur bij de Elite 2, opvolger van Jari Verstraeten, zal niet snel in de Vlaamse koersen te zien zijn. “Nu ga ik 2 weken op vakantie naar de Mont Ventoux”, vertelt Van Breussegem. “En daarna ga ik met een Vlaamse selectie koersen in zowel Turkije als Oman. Op initiatief van Rutger Wouters.”
