De Olympische Spelen zijn niet goed begonnen voor Taylor Knibb. De Amerikaanse triatlete kwam 3 keer ten val in de tijdrit. Ze moest tot overmaat van ramp ook nog van fiets wisselen. Uiteindelijk werd ze 19e op meer dan 3 minuten van Olympisch kampioene Grace Brown. “Ik kwam naar hier voor een goed resultaat. Dat is jammer genoeg niet gelukt. Maar ik ben al blij dat ik nog kan lopen. Hopelijk geraak ik klaar voor de triatlon op 31 juli.”
Remproblemen
Dat Taylor Knibb er in Parijs bij is in het wielrennen, heeft ze te danken aan haar Amerikaanse tijdrittitel. Daarmee was ze automatisch geplaatst voor de tijdrit én de wegrit op de Olympische Spelen. De wegrit rijdt ze uiteindelijk niet. Die wordt daags voor de mixed team relay triatlon gereden en daarin gaan de Amerikanen voor een medaille. Eremetaal in het tijdrijden had er allicht ook niet ingezeten voor Knibb. Ook al had ze de beste tijd aan het 1e tussenpunt. Sneller dan bijvoorbeeld de Nederlandse Ellen van Dijk en de Franse Audrey Cordon-Ragot.
Ze leek zo op weg naar een goede prestatie. “Mooi, maar daarna liep het mis. Mijn valpartijen gebeurden na dat 1e tussenpunt”, vertelt Knibb. Bij elke val bleken er remproblemen te zijn. “Ik had na de 1e valpartij al van fiets moeten wisselen. Eigenlijk was het niet veilig meer. Uiteindelijk heb ik pas na mijn 3e valpartij een andere fiets gevraagd.” Dat gebeurde ook niet zonder problemen, want bij de fietswissel kwam de mecanicien ten val. “Ik heb geen idee hoeveel tijd ik verloren heb. Maar ach, ik ben vooral blij dat ik hier nog sta.”
Pont Alexandre III
Taylor Knibb was in Parijs pas aan haar 3e tijdrit toe. Dat is geen verrassing, want ze is vooral aan de slag als triatlete. Met succes, want in zowel 2022 als 2023 pakte ze de wereldtitel in de halve Ironman. 3 jaar geleden nam ze ook al deel aan de Olympische Spelen in Tokio. Ze werd er 16e in de individuele triatlon. En ze pakte een zilveren medaille met de Amerikaanse ploeg in de gemengde estafette. Is ze na haar valpartijen klaar voor de triatlon? “Er zal nog een medische controle volgen. En misschien nog wat oplapwerk. Ik hoop dan groen licht te krijgen.”
Ondanks haar 3 schuivers en haar gehavend lichaam was Knibb goed geluimd na de finish. Geen tranen, maar vooral dankbaarheid omdat ze er bij was. “Ik kreeg de kans om deel te nemen aan de grootste sportieve competitie ter wereld”, klonk het op de Pont Alexandre III. “Dan zeg je geen neen. Ook niet als dat in een sport is waarin je eerder toevallig geselecteerd wordt”, vertelt ze. Het is niet verwonderlijk dat een triatlete als Knibb het goed doet tegen de klok. Het fietsonderdeel tijdens een triatlon is eigenlijk ook een tijdrit.
Kop3
Het is duidelijk dat Taylor Knibb stilaan een fenomeen wordt. In het triatlon en nu ook in het wielrennen. Ze kreeg de goesting voor het triatlon trouwens niet van vreemden. Haar moeder Leslie Knibb (61) was tot enkele jaren geleden ook nog actief als triatlete. In 2019 werd ze nog 4e in een triatlon voor haar leeftijdscategorie in Lausanne. Van de top 5 was ze duidelijk de snelste in het… wielrennen. Dochter Taylor begon al op jonge leeftijd met triatlon. Intussen behoort ze tot een select clubje van atleten die zowel bij de juniores, beloften als elites een wereldtitel pakten.
Een wereldtitel in het wielrennen is er voorlopig nog niet. Een Amerikaanse titel wel. En dat is al een knalprestatie. Knibb pakte de titel midden mei 2024 door onder meer Kristen Faulkner (EF Education-Cannondale) te verslaan. Kleine kanttekening: de uittredende Amerikaanse en huidig wereldkampioene Chloe Dygert (Canyon//SRAM Racing), zaterdag nog brons in Parijs, was er niet bij op het nationale kampioenschap. Maar dat maakte de vreugde er bij Knibb niet minder groot om. Ze is heel ambitieus, maar ook heel realistisch. Valpartijen, zelfs al zijn het er 3, lijken haar niet uit haar lood te slaan. Dat bleek alvast uit haar reactie na de tijdrit in Parijs. “Ik leef nog en ik kan nog stappen”, klonk het laconiek.
Zal de in Washington geboren Knibb nog vaker in het wielrennen te zien zijn? Dat is niet duidelijk. In 2023 reed ze een half jaar bij Trek-Segafredo, nu Lidl-Trek. “Ik wil mezelf testen op het hoogste niveau in het wielrennen”, verduidelijkte ze haar keuze. Die was ook deels ingegeven door het feit dat ze als gevolg van een voetblessure niet kon lopen. Haar debuut bij de profs was overigens geslaagd. Ze werd vorig jaar 4e in het Amerikaanse kampioenschap Tijdrijden. 35 seconden na Chloe Dygert en op amper 2 seconden van het podium.
