WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact

Beste Fietscontentplatform 2025 – België

WielerVerhaal

Meer resultaten...

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors
WielerVerhaal
  • Disciplines
    • Weg
    • Veld
    • Gravel
    • Mountainbike
    • Baan
    • Para Cycling
    • Vrouwen
    • Mannen
  • Routes en hellingen
    • WielerVerhaal Fietsroutes
    • GPX Fietsroutes
    • Cols en Hellingen
  • Materiaal
    • Materiaal
    • Reviews
  • Nieuwsbrief
  • Leestips
  • Fotospecials
  • Extra
    • Blik onder de motorkap
    • WielerVerhaal Giveaway Winnaars
    • WielerVerhaal team
    • Boekenshop
    • Contact
  • België
  • Interview
  • Mannen
  • Talent
  • Wielrennen op de weg
  • EK Limburg 2024
  • Nio Vandervorst

Limburgse junior (18) wordt opgevist als EK-invaller én heeft eindelijk uitzicht op beloftenteam: “Overwinning in Italië heeft deuren geopend”

  • Koen Wellens
  • september 12, 2024
  • 3 minute read

Nio Vandevorst kreeg woensdag 11 september 2024 een telefoontje van bondscoach Serge Pauwels met de vraag om zich donderdag te melden in het hotel van de Belgen in Hasselt. Hij vervangt de geblesseerde Aldo Taillieu in de wegrit op zaterdag. Zo mag Vandevorst toch aan de slag in eigen provincie. “Jammer voor Aldo natuurlijk. Ik grijp deze kans met beide handen want ik ben er klaar voor”, vertelt hij.

Foto: Eddy Ponet.

Kop1

Nio Vandevorst had nog meer goed nieuws. Hij heeft eindelijk contacten met ploegen waar hij volgend jaar als belofterenner aan de slag kan. Tot een 2-tal weken geleden waren die er nog niet. Wat is er veranderd? “Op zich niet zoveel. Ik ben nog altijd dezelfde renner die de voorbije maanden getoond heeft klaar te zijn voor de stap naar een sterk U23-team”, lacht Vandevorst. “Al denk ik wel dat mijn overwinning eind augustus in Italië bepaalde deuren geopend heeft.”

En allicht ook bepaalde ogen, want nadat hij de beste was in de Trofeo Comune di Vertova, begon zijn telefoon te rinkelen. “Dat was een 1.1-koers op UCI-niveau. Een resultaat dat bepaalde ploegen over de streep getrokken heeft”, klinkt het.

Vandevorst wil nog niet kwijt bij welke ploeg hij straks zal rijden. Lotto Dstny is het alvast niet, maar hij geeft wel aan dat het een sterke ploeg wordt. Een opleidingsteam van een profploeg ook. Als het een Belgisch team wordt, verkast hij allicht naar de opleidingskern van Alpecin-Deuninck of het Soudal Quick-Step Devo team. Maar eerst gaat de focus van de junior uit Zelk bij Halen naar het EK.

Halve gravelkoers

In zijn eigen achtertuin. En dat is toch een droom die uitkomt. “Absoluut. Iedereen wist dat ik er heel graag bij wilde zijn. Het leek erop dat het niks zou worden, ook al zat ik op de reservebank. Toen het nieuws bekend raakte dat Aldo Taillieu niet kon starten, wist ik dat het aan mij zou zijn. Want van de 3 reserven, was ik de renner met de beste benen”, klinkt het overtuigd.

De Belgische junioren starten in de wegrit met een sterk team. En een gemotiveerd team, want na de zilveren medaille voor Jasper Schoofs in de tijdrit, is de honger naar meer eremetaal groot. De 6 Belgen zijn stuk voor stuk toppers die zich de voorbije maanden getoond hebben in binnen- en buitenland. Matijs Van Strijthem bijvoorbeeld pakte vorige maand augustus 2024 nog 2 wereldtitels op de piste.

In de Ploegkoers deed hij dat aan de zijde van Nolan Huysmans, die zaterdag ook de wegrit rijdt. De wereldkampioenen zijn de sprintkopmannen bij de Belgen. Jasper Schoofs lijkt dan weer de man te zijn die kan afwerken na een ontsnapping. De 3 andere Belgen, Xander Scheldeman, Axel Van Den Broek en Nio Vandevorst krijgen een vrije rol. Of niet?

“Ik denk inderdaad dat ik bepaalde vrijheden krijg. Maar dat zal nog wel duidelijk worden na de wedstrijdbespreking”, oppert Vandevorst. Het verloop van een juniorenkoers is inderdaad niet te voorspellen. Ofwel vliegen ze er meteen in, ofwel krijgen we een gesloten wedstrijd die pas in de finale ontploft. Welk scenario verkiest Vandevorst? “Dat maakt me eigenlijk niet uit. Ik heb dit seizoen al bewezen dat ik in verschillende wedstrijdsituaties kan winnen. Na mijn overwinning in Italië was ik de beste in de Omloop van Valkenswaard. Dat is een halve gravelkoers.”

Extra dynamiek

Toch is het logisch dat de Belgische junioren met een duidelijke strategie starten. En niet te veel het wedstrijdverhaal de aanpak laten bepalen. “Klopt, en ik denk ook niet dat dat zal gebeuren. Elke renner wil een goed resultaat boeken, maar we willen er ook als Belgisch team staan. Een groot kampioenschap in eigen land zorgt altijd voor extra dynamiek. En goesting.”

Start Nio Vandevorst als Limburger toch met een klein voordeel? Hij rijdt bij wijze van spreken in zijn achtertuin. Een 10 op 10 voor parcourskennis dus. “Je zal me niet horen zeggen dat ik het parcours ken als mijn broekzak”, klinkt het. “Maar ik denk ook niet dat ik zaterdag voor echte verrassingen zal komen te staan. De EK-wedstrijd speelt zich voor een groot stuk af op mijn trainingswegen. Of dat een voordeel is? Waarschijnlijk wel, maar ook niet meer dan dat.”


Lees meer artikels

Duitser (26) die mee met MVDP en Pedersen in EK-ontsnapping ging, tekent nu profcontract bij Intermarché-Wanty
LEES MEER

 

Kersvers Europees kampioene tijdrijden bij de junioren (17) mag in 2025 haar opwachting maken in de WorldTour: ze is het 1e talent uit Cafés Baqué
LEES MEER

 

Beste Belgische EK-belofte (18) trekt voor zichzelf belangrijkste conclusie: “Mijn 1e kampioenschap, maar heb me hier nooit een groentje gevoeld”
LEES MEER

 

Share
Tweet
Share
Koen Wellens

Geboren en getogen in Peer, waar tussen 1972 en 2013 elk jaar een na-Tourcriterium plaatsvond. Koen stond als broekie te kijken naar mannen als Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck en Roger Swerts. Hij zag de gele truien van Joop Zoetemelk, Greg Le Mond en Stephen Roche passeren en de regenboogtruien van Gerrie Knetemann, Gianni Bugno en Tom Boonen. Hij stapte in 1992, het jaar dat Johan Museeuw zijn 1e van 2 Belgische titels pakte in Peer, in de organisatie van de wielerwedstrijden in Peer. Tot 2013, het jaar dat Jan Bakelants de laatste ’Nacht van Peer’ won. Intussen schrijft hij ook al vele jaren stukjes over het wielrennen.



WielerVerhaal

Input your search keywords and press Enter.