Het belang van Louis Vervaeke in de klimmersploeg rond Remco Evenepoel valt nauwelijks nog te onderschatten. Hij was erbij in elke Grote Ronde die zijn kopman reed en dus ook toen de Aerokogel van Schepdaal in 2022 de Vuelta won. Vorig jaar debuteerde Vervaeke in de Tour, maar dat was geen groot succes. In The Wolfpack Howls – de officiële podcast van Soudal Quick-Step – spreekt hij over een nieuwe deelname, want nu voelt het aan als unfinished business.
Sestola
In zijn carrière reed Louis Vervaeke al 10 Grote Rondes, maar zijn carrière valt in feite op te delen in 2 delen. “Ik ben gestart bij Lotto, maar kende daar ups en downs en had jaren nodig om terug op niveau te komen”, vertelt hij daarover. “Na een periode bij Team Sunweb vond ik de liefde voor de fiets terug bij Alpecin-Fenix. In de Giro van 2021 kon ik volop aanvallen en strijden voor een ritzege. Toen realiseerde ik me ook dat ik beter zou fungeren als knecht van een kopman. En zo kwam ik terecht bij The Wolfpack, waar ik nu al mijn 4e seizoen inga.”
In die bewuste Giro van 2021 reed Vervaeke dus zij aan zij met Remco Evenepoel, al was hij toen nog geen ploegmaat. Na zijn 4e plaats op Sestola steeg hij naar de top 3 in het klassement. Uiteindelijk zakte hij wat weg, net als Evenepoel, die toen nog maar net terug was van zijn zware blessure. Hun volgende koers was de Vuelta van 2022, die ze als ploegmaten zouden aanvatten.
Vervaeke speelde die Vuelta een belangrijke rol. Hij ondersteunde Evenepoel in de bergetappes en koos ook geregeld voor de vroege vlucht. Op die manier kon hij vanuit de kopgroep zijn kopman bijstaan in de finale. Een slimme zet die ook het inzicht van de Belg onderstreept. Logisch dus dat hij ook aan de start van de Giro stond in 2023. Daar was er helaas de coronabesmetting van Evenepoel. Net als Jan Hirt, Mattia Cattaneo en Josef Černý werd ook Vervaeke getroffen door het virus en moest hij opgeven.
Tourmalet
In de Vuelta van 2023 – met de onvergetelijke instorting van Evenepoel op de Aubisque – was Veraveke andermaal van de partij. In de voorlaatste etappe hielp hij zijn kopman nog bijna aan een nieuwe ritzege, maar in Guadarrama was Wout Poels de snelste van een kopgroepje. Toen zaten de 2 Belgen eigenlijk ook al in hun hoofd met de grote missie: de Tour van 2024. “Ik voelde me tijdens de 1e week van de Tour erg goed”, geeft Vervaeke aan. “Helaas werd ik na 2 weken ziek, wat me wel wat triest stemt.”
Na de beklimming van de Tourmalet in de 14e etappe gaf hij er de brui aan. Op dat moment was hij al enkele dagen wat minder. Hij werd toen ook geïsoleerd van zijn kopman, droeg een mondmaskertje en reed zelfs rond in een andere wagen. “De Tour is desalniettemin mijn favoriete wedstrijd geworden. Het is een groot cliché, maar het is wel de Tour. Je rijdt hem en wil terugkomen om beter te doen. Ik hoop in 2025 op een beter seizoen dan vorig jaar en dat komt vooral omdat die Tour een tegenvaller werd door de ziekte. Het was mijn belangrijkste doel en ik wilde er net top zijn. In december krijgen we ons programma en ik ben erg benieuwd naar de plannen die het team met me heeft. Ik wil een stap voorwaarts zetten en de wereld tonen dat ik een goede renner ben”, aldus Vervaeke.
Over de Tour kan de 31-jarige Belg nog wel wat kwijt. “Het viel me in de Vuelta op hoe stil het in Spanje was. In de Tour is dat nooit het geval. Je raakt er gewoon aan het constante kabaal en het is een beetje onwezenlijk als dat plots verdwijnt”, lacht hij. Vervaeke haalde zijn beste resultaat in de 14e etappe van de Vuelta. Het was de rit waarin Wout van Aert met zijn team de sprinters overboord probeerde te kieperen, maar Kaden Groves overleefde en won. Vervaeke werd toen 11e in de sprint.
Afspraak in juli?
In de podcast vertelt Vervaeke verder nog dat hij als kind tennis speelde, tot hij het gevoel van vrijheid op de fiets ervaarde. “Ik was fan van Johan Museeuw en Tom Boonen en raakte bezeten door de fiets. Je begint dan zelf ontwerpen voor truitjes en fietsen te maken, dan heb je het flink te pakken.” Gelukkig gaat het na enkele mindere jaren dus weer helemaal goed met het klimmerstalent.
“Ik ben in mei voor de 2e keer vader geworden. Je moet heel wat opofferingen doen voor de koers en toen moest ik meteen op trainingskamp om goed te zijn in de Tour. Zo’n doel helpt je wel, al hoop je ook altijd dat de opofferingen succes opleveren.” Afspraak in juli? Het heeft er in elk geval alle schijn van.
