Crossen van de ene titel naar de andere! Dat doet Bart Pattyn. De 54-jarige West-Vlaming pakte in 8 dagen 2 Belgische titels: bij nevenbond LRC in de categorie D (46-55 jaar) én onder de vlag van Belgian Cycling bij de Masters (55-59 jaar). In Diksmuide kroonde hij zich afgelopen weekeinde bij de LRC tot wereldkampioen. Bij de Masters behoort hij tot de jongste van z’n leeftijdsgroep, in de LRC-klasse D is hij 1 van de oudsten.
Ex-mountainbiker
Zoek in de archieven niet naar uitslagen van Bart Pattyn bij nieuwelingen, junioren of beloften. Voor de man uit Zillebeke is wielrennen een late roeping. “Ongeveer een kwarteeuw geleden begon ik te mountainbiken”, verduidelijkt hij. “Met enkele vrienden ging ik fietsen en al snel stapten we over naar competitie. Ik bleef trainen en koersen. Tot ik plots, op de Citadel van Namen, een mountainbikewedstrijd won.”
Het leverde Bart Pattyn in 2004 de erkenning Sportman van Ieper op. “Ik ben blijven mountainbiken, maar na 9 of 10 jaar begon ik het wat moe te worden”, geeft hij toe. “Aan ons huis moesten we ook wat verbouwingen doen. Die kregen op een bepaald moment voorrang. Ik bleef fietsen, vooral bij de wielertoeristen, maar competitie deed ik niet meer.”
Voor mountainbikeproeven moet je vaak naar de Waalse provincies. Vanuit Zillebeke waren het lange autoritten naar de provincies Namen, Luxemburg of Luik. Ook dat speelde een rol bij de competitiepauze die Bart Pattyn inlaste.
Titelverlengingen
Hij werkt bij Picanol, producent van weefmachines, in Ieper. “Ongeveer 5 jaar geleden kreeg je als werknemer van Picanol de kans een fiets te leasen”, verduidelijkt Pattyn. “Ik dacht me een crossfiets aan te schaffen. Want een mooie koersfiets ziet in de winter af. Zo gezegd, zo gedaan. In het naburige Dikkebus was er een wedstrijd van nevenbond LRC. Ik schreef me in. De kennismaking met het veldrijden viel mee want ik werd meteen 2e. Zo ben in net voor de pandemie in het veldrijden gerold.”
Om bij deze nevenbond een goed klassement te halen, moet je elke week meedoen. Sedert de winter van 2023-’24 grossiert Bart Pattyn in titels. Hij werd al Vlaams, Belgisch, Europees en wereldkampioen. De regenboogtrui pakte hij voor de 2e keer. Deze winter moet hij op 11 januari 2025 in Sint-Eloois-Winkel z’n Vlaamse titel verdedigen en op 26 januari in Marke z’n Europese. Z’n Belgische en wereldtitel bij de LRC kon hij al met succes verlengen.
“Vorige zaterdag nam ik op het WK in Diksmuide een goeie start”, blikt Pattyn terug. “Met de categorie D starten we een halve minuut voor de E’s en 1 minuut voor de vrouwen. Op den duur zijn er heel veel renners op het parcours. In Diksmuide waren er stroken waar je niet kon voorbijsteken. Zo werd ik enkele keren opgehouden. Tijdens de wedstrijd begon het te regenen. Bij het afdalen van de taluds moest 1 voet uit het klikpedaal om op het gladde parcours het evenwicht te bewaren. Ik zag op ene bepaald moment Marnik Snoeck naderen. Bij het ingaan van de laatste ronde zelfs tot op 10 seconden. Maar ik hield toch stand en pakte opnieuw de regenboogtrui.”
PK in Beernem
Alweer een succes voor Bart Pattyn. Af en toe doet hij een zijsprongetje richting veldritten van Belgian Cycling en Cycling Vlaanderen. “Ongeveer 3 jaar geleden nam ik een vergunning”, verduidelijkt hij. “Vorig jaar won ik bij de Masters in Lichtervelde. Heel vaak eindigde ik op de 2e plaats. In Maldegem nam ik in 2023 ook deel aan het BK. Toen werd ik pas 9e. Dat was een slechte dag. Op hetzelfde parcours kon ik een paar weken geleden wel de Belgische trui pakken. Die titel schrijf ik hoger aan, want de tegenstand is er sterker.”
Op donderdag 26 december 2024 gaat hij in Beernem op zoek naar de West-Vlaamse titel bij de Masters. “Ik hoop die cross te kunnen winnen, maar dan zal ik moeten afrekenen met Mario Lammens”, beseft Pattyn. “Mario is een Oost-Vlaming, de West-Vlaamse titel kan hij niet winnen. Word ik provinciaal kampioen zonder de cross te winnen, zou ik dat minder leuk vinden.”
Veelwinnaar Lammens verslaan klinkt heel ambitieus. Bart Pattyn, die z’n vrouw kan motiveren om naar elke veldrit mee te gaan, houdt van een uitdaging. Dat hij het deze winter zo goed ging doen, had hij niet verwacht. “Omdat ik met vraagtekens aan het veldritseizoen was gestart”, beweert hij. “Afgelopen zomer sukkelde ik met de rug. Ik had de indruk dat ik niet in vorm raakte. Maar blijkbaar was die ongerustheid niet nodig.”
WielerVerhaal Giveaway: XL Speedrocker spatbordenset van SKS Germany!
