Willem Decorte is 16 jaar en studeert Latijn. Een klassieke combinatie, ware het niet dat de Waregemnaar in zijn vrije tijd vooral bezig is met de wetten van de aerodynamica. Als nieuweling ontpopt hij zich tot een specialist in het werk tegen de klok. Recent won hij de tijdrit in Poperinge, een overwinning die hij behaalde terwijl hij door een aangedampt helmvizier nauwelijks de weg nog kon zien. “Ik was heel erg bang dat ik tegen de nadars ging rijden.”
Deerlijk
Het seizoen van Decorte kende een wisselende start. De goede benen waren er meteen, maar het lichaam sputterde tegen. “Sinds de 1e koers op het clubkampioenschap van The Lead out Cycling Academy in Deerlijk, dat ik won, ging het goed. Maar de eerste 2 koersen daarna had ik last van krampen en rugpijn”, vertelt hij. Het was een probleem dat hij herkende van vorig jaar. “In Sint-Maria-Lierde kon ik de hele tijd goed mee en ben ik zelfs een ronde alleen weggeweest. Maar de laatste 2 ronden was het gewoon proberen bij het peloton te blijven, omdat ik vanaf dat ik rechtstond in kramp schoot.”
Ondanks de fysieke ongemakken wist hij zich toch te handhaven. “Ik ben uiteindelijk wel nog in het peloton kunnen finishen op de 17e plaats, omdat dat peloton al serieus was uitgedund. Maar ik kon er niet meer echt meedoen voor de ereplaatsen.” De ommekeer kwam er tijdens de paasvakantie. De krampen en de rugpijn verdwenen als sneeuw voor de zon, wat hem de vrijheid gaf om zijn stempel te drukken op de wedstrijden.
“Sinds deze vakantie heb ik geen krampen of rugpijn meer gehad”, klinkt het opgelucht. “Ik kon de hele tijd doen wat ik wilde in de wedstrijden. Ik kon echt koersen, moest me niet meer schuilhouden in het peloton.” Die herwonnen vrijheid vertaalde zich al snel in klinkende resultaten, met name in de discipline waar hij zich bewust op had toegelegd: het tijdrijden.
Onverwachte zege
Decorte wist dat het werk tegen de klok hem lag, maar zijn overwinning in Poperinge overtrof alle verwachtingen. “Op het West-Vlaams kampioenschap had ik het wel verwacht. Maar om in Poperinge te winnen, dat had ik niet echt zien aankomen. Ik dacht dat ik met een top 10 wel blij zou zijn, en heel blij met een top 5. Maar winnen….” De verrassing was des te groter door het sterke deelnemersveld. “De Belgische kampioen was er ook, nooit verwacht mij daar boven te kunnen zetten.”
De overwinning kwam er niet zonder slag of stoot. De weersomstandigheden maakten de technische omloop extra verraderlijk. “Het 2e deel van de tijdrit was mijn vizier helemaal bewasemd. Ik vreesde dat mij dat plaatsen ging kosten, want ik kon een hele tijd nauwelijks iets zien.” Terwijl hij blind zijn weg zocht, hoorde hij de speaker zijn naam afroepen als voorlopig snelste. De bevestiging kwam pas na de finish. “Ik was aan het losrijden en mijn vader zat te kijken op de live uitslagen. Ik bleef in de hotseat, ook toen de Antwerpse kampioen en plots de Belgische kampioen binnenkwamen.”
Het had echter weinig gescheeld of zijn race was op een sisser afgelopen. “Toen er een put in de grond was die ik niet had gezien, had het evengoed afgelopen kunnen zijn”, bekent hij. “Doordat het ook nat was, was ik met mijn hand van mijn stuur gegleden. Ik heb het nog net kunnen vasthouden, zodat ik niet op de grond lag.” De opluchting was dan ook groot. “Ik was enorm blij toen ik eindelijk binnen was.”
Gefascineerd
De focus op het tijdrijden is geen toeval. Voor Decorte is het de puurste vorm van wielrennen. “Gewoon zo hard mogelijk rijden, dat is wel iets dat mij ligt”, legt hij uit. “Het explosieve is niet mijn beste punt, maar zo lang mogelijk hard stampen, dat wel. Als het op ontsnappingen aankomt, ben ik er meestal wel bij. Dat is altijd wel de manier waarop ik probeer te winnen.” Zijn passie gaat verder dan enkel de inspanning; de hele voorbereiding fascineert hem.
“De positie, daar ben ik al 2 jaar mee bezig. Ik probeer bijna iedere training te oefenen op die positie en dat lang kunnen aanhouden.” Die interesse voor het mechanische en aerodynamische aspect van de sport komt niet uit de lucht vallen. Naast zijn studies werkt Willem Decorte als jobstudent bij een fietsenmaker. “Ik probeer alles zo precies mogelijk in orde te zetten en zo aerodynamisch en licht mogelijk, zodat ik het daar al niet op kan verliezen. Het mechanische achter de fiets interesseert mij.”
Een specifiek idool heeft hij niet, al kijkt hij met bewondering naar specialisten als Remco Evenepoel. “Niet dat ik per se van hem probeer te leren, maar hij kan zich ook zo goed plat leggen. Het kan maar zo gemakkelijk zijn als je minder hard moet trappen en toch rapper gaat. Dat lijkt me dan de 1e reden om erop te beginnen trainen.” Met die nuchtere instelling kijkt hij al vooruit naar het Belgisch kampioenschap op vrijdag 1 mei in Maarkedal. “Het parcours is langer en lastiger. Normaal zou dat nog meer in mijn voordeel moeten zijn.”
