De ‘Réseau Autonome des Voies Lentes’ (RAVeL) is een comfortabel en veilig netwerk van fietssnelwegen in Wallonië. Het is het Waalse equivalent van wat in Frankrijk ‘Voie verte’ wordt genoemd en in Vlaanderen bekend staat als ‘fietsostrade’. Intussen telt België ’s zuidelijkste landsdeel al 45 dergelijke uitgestippelde routes, voor in totaal meer dan 2.000 km fietsplezier. WielerVerhaal ging op ontdekking tussen Brussel en Chimay.
Fietspaden van uitstekende kwaliteit
De groene wegen zijn aangelegd op jaagpaden langs waterwegen of op oude spoorwegbeddingen. Dat maakt dat er geen scherpe bochten of steile hellingen in voorkomen. Kilometers ‘vals plat’ krijg je wel regelmatig onder de wielen geschoven, maar nooit meer dan 3,5 %, want dat kon de trein, die vroeger over die bedding reed, niet aan. De RAVeL-fietspaden liggen bijna allemaal volledig afgescheiden van de rijweg, wat het mogelijk maakt om veilig en ook snel grote afstanden te overbruggen.
Wie het wat uitzoekt, kan makkelijk 200 km fietsen zonder ook maar 1 gevaarlijk punt of verkeerslicht tegen te komen. Te meer ze steeds meer met elkaar verbonden worden, ook met een 10-tal Vlaamse fietsostrades en zelfs 4 internationale routes. En opmerkelijk, de meeste van RAVeLs zijn in zeer goede staat en worden goed onderhouden. Op de website www.ravel.wallonie.be vind je een interactieve kaart met detail over elk traject. Dat helpt om te plannen. Wij fietsten van Brussel naar Chimay, 1 van de allermooiste trajecten.
Vanuit Brussel-Zuid rijden we zuidwaarts langs het kanaal Charleroi-Brussel tot Halle. Dit deel is nog maar recent voltooid en ligt er onberispelijk bij. Na die Vlaamse carnavalsstad blijven we langs de oevers van deze nog druk bevaarde waterweg om Tubize te bereiken. Intussen passeren we enkele vervallen fabrieken waar ‘urban explorers’ meteen een delirium krijgen. In Tubize staan er 20 km op de teller. We vervolgen onze weg tot het Hellend Vlak van Ronquières, waar we een korte pauze nemen voor een obligaat fotomoment.
Le véloroute des Carnavals van Brussel naar Chimay
Daarna volgen we de pijlen naar en langs het historische kanaal Charleroi-Brussel, dat slingert door het groen. Maar door het Hellend Vlak en bijhorende rechttrekking is het kanaal overbodig geworden en intussen op vele plaatsen dichtgeslibd, een ketting van aparte vijvers achterlatend. Die wemelen van de waterhoenen en meerkoeten, maar ook van de uitgezette roodwangwaterschildpadden. En als je geluk hebt kan je de felgekleurde ijsvogel of zeldzame kleine gele kwikstaart opmerken. Ook de vele oude manuele sluizen en sluiswachtershuisjes zijn bijzonder pittoresk.
Bij Seneffe aangekomen, kan je eventueel even tot het kasteel fietsen voor een foto-opportunity. Maar wij volgen nu de bordjes richting La Louvière langs het Canal du Centre. In de Wolvenstad moeten we even de openbare weg op, maar de bordjes naar de L422 richting Binche zijn niet te missen. We verlaten het oud-industriële landschap om geleidelijk door bos en houtkant te klimmen. Na 65 km arriveren we in Binche, dé uitgesproken carnavalsstad van Wallonië. In deze nog grotendeels middeleeuws ommuurde stad, fietsen we naar het station waar we de L108 en 109 vinden en volgen.
Wie alert door de houtkanten speurt, kan wel eens een vos of zelfs marter opmerken. Wel bij de pinken blijven, want 5 km na het station van Binche splitst de RAVeL en moeten we links de L109 verder door het bos volgen tot we de N562 bereiken. Dan houdt het fietspad even op. Een kilometertje verder laat de bewegwijzering ons rechts inslaan om via een zand- en kiezelweg tot de Samber af te dalen. Daar moeten we links richting Lobbes, waarvan al snel de abdij opdoemt. Van daaruit is het een steenworp tot Thuin, waar we de hangende tuinen kunnen bewonderen of het oude trammuseum bezoeken. Het is aan dat museum waar de L109/2 verder richting Beaumont gaat, beroemd om zijn bitterkoekjes.
Salamandertoren van Beaumont
Het fietspad klimt langzaam maar kilometerslang uit het dal van de Samber en hoe hoger we komen hoe meer we in open veld terecht komen. Daar heeft de wind vrij spel en aangezien die meestal uit het zuidwesten komt, blaast die ook meestal in het nadeel. Dat maakt dit traject best wel zwaar. We zien in de verte de Salamandertoren van Beaumont maar de RAVeL draait rond het centrum. We blijven nog even op het plateau tot het plaatsje Rance. Iets verder ligt Froidchapelle van waaruit de Véloroute des Lacs naar de Lacs ons tot de l’Eau d’Heure zou brengen.
Maar wij blijven op de L109 en zetten de lange afdaling richting Chimay in. Het mooiste stuk van de route is duidelijk tot op het laatste opgespaard: we dalen kilometerslang door het 3.000 ha grote en bijna ongerepte ‘Bois Robert’. Hou je handen aan het stuur, want voor je het weet moet je in de remmen voor overstekend wild! Eens Chimay bereikt, ploffen we ons neer op een terrasje om het lokale biertje en dito kaasplank te verorberen. 135 km en 135 impressies rijker!
