Eerder kon je op WielerVerhaal al lezen wat een aangename fietservaring de RAVeL,s in Wallonië bieden. We hielpen je om veilig van Brussel naar Chimay te fietsen en van Tienen naar Dinant. Die 2 eindstations verbinden we via onderstaande beschrijving. Een prachtige en rustgevende tocht van zo’n 75 km.
Lac de Virelles
Het Henegouwse provinciestadje Chimay heeft heel wat van zijn vroegere status verloren, maar enkele bouwwerken getuigen nog van die vergane glorie: de abdij en het voormalige Prinsenkasteel. We verlaten het wat ingedommelde stadje in oostelijke richting. Chimay was niet onbelangrijk ten tijde van de Industriële Revolutie en dus via het spoor goed ontsloten, enerzijds richting Mons en anderzijds richting Namur. Het is die laatste spoorlijn die we vandaag gaan volgen. De lijn is intussen een pracht van een fietspad en werd tot RAVeL L156 herdoopt. Ze is makkelijk te vinden want start aan het oude station. Zoals steeds loopt de oude spoorlijn weg van drukke wegen door bos en velden en overbrugt op zeer langzame wijze de hoogteverschillen. Het hele traject zal nergens meer dan 3% hellen.
We zijn nog geen 10 km ver of aan onze linkerzijde krijgen we een uniek panorama op de Lac de Virelles, een heel bijzonder natuurreservaat van ongekende ornithologische kwaliteit. Het loont de moeite om even de RAVeL te verlaten en aan de rand van het meertje van fauna en flora te genieten. Maar dan roept de plicht: als we elk half uur gaan pauzeren, raken we niet voor het donker in Dinant. Het fietspad loopt quasi kaarsrecht door een houtkant die ook beschutting geeft tegen te felle zon of te veel wind. Deze streek wordt de Thiérache genoemd, een golvend gebied dat zich over de grens Franco-Belge uitstrekt.
Kolossaal dampend hert
Als we na goed 25 km aan de linkerkant een kartcircuit passeren, moeten we opletten: de RAVeL stopt abrupt aan de N5. Een tunnel hieronder staat op de planning maar voorlopig is het noordelijk omrijden via het bedrijventerrein eer je de N5 veilig kunt oversteken om iets verder het stadje Mariembourg binnen te rijden. Enkel vanuit de lucht zou je merken dat de stad een stervormig geometrisch grondplan heeft. Het stadje is een oude vesting die in 1546 werd aangelegd door Maria van Hongarije, zuster van Karel V. De grachten en versterkingen verdwenen in 1853. We hebben intussen 35 km gereden en op een snikhete dag kan je verkoeling vinden op het gezellige marktpleintje.
Maar wij willen in gestrekte draf verder om ons gemiddelde op peil te houden. We zoeken opnieuw naar het station want weten dat daar de oude spoorlijn richting Hastière vertrok, nu RAVeL 156. Kilometerslang loopt het perfecte fietspad door een wal van groen. We kruisen af en toe een dwarsweg en moeten toch opletten: je weet maar nooit of er een wagen passeert. We fietsen langs een licht glooiende vallei, parallel met een weg die dorpjes als Fagnolle, Matagne en Romerée met elkaar verbindt. Het fietspad is in dergelijke uitstekende staat dat je hier kilometers zonder handen kunt rijden, ware het niet dat je mogelijks moet remmen voor overstekend wild. Ooit sprong hier een kolossaal dampend hert met gigantisch gewei amper 20 meter voor ons.
Wanneer we de rand van het dorp Doische bereiken, moeten we even slalommen om het volgende stuk van onze RAVeL te vinden, al staat dat perfect bewegwijzerd. Nu wordt het wegdek wat ruwer, net als het panorama: we maken een flauwe bocht langs een rotswand en kijken rechts uit op Givet, gedomineerd door een grote citadel, net over de Franse grens. De oude spoorlijn vormt intussen de grens tussen België en Frankrijk. We hebben nu een lange maar flauwe afdaling ingezet. Heel goed opletten bij het kruisen van de N40, een vrij drukke weg!
Sluis van Waulsort
2 km verderop passeren we het stationnetje van Agimont, daar kan je eventueel rechts naar beneden richting Givet. Maar wij volgen verder de L156 tot die er ter hoogte van Hermeton mee ophoudt. Nu zijn er 2 mogelijkheden: ofwel ga je rechts tot de boorden van de Maas, ofwel rij je gewoon rechtdoor langs een rustige weg tot Hastière. In beide gevallen moet je in dat dorp de Maas over om dan meteen links de rechteroever van de Maas te volgen tot de sluis van Waulsort. Waar je de Maas wéér over moet. Een aanrader is om het pittoreske Waulsort rustig door te fietsen en te genieten van de Belle-Epoque villa’s of meer bescheiden maar charmante kunstenaarshuisjes. Of je kan iets drinken op het terras van café Rio.
We hebben nu 65 km op de teller. Het resterende traject moeten we helaas langs de N96 die in zomerse weekends druk wordt bereden door gemotoriseerd toeristenverkeer. De oude spoorlijn bevindt zich aan de rechterkant van die weg en zal in 1 van de komende jaren als fietspad tot Dinant heraangelegd worden. Maar goed, zelfs die vrij drukke N96 is aangenaam omwille van de prachtige panorama’s die ze biedt.
Je passeert langs het kasteel van Freyr met aan de overkant van de Maas de gelijknamige beroemde rotsen waar waaghalzen opklauteren. Als we het grote N97-viaduct de vallei zien overspannen, weten we dat het dorp aan de overkant Anseremme is, waar de Lesse in de Maas uitmondt. Na een lichte bocht zien we rechts voor ons de karakteristieke Beiaardrots, de Basiliek en de Citadel van Namen, waar een zomer terras ons wacht.
