In een vorig stuk over de 62-jarige ex-profrenner Mathieu Hermans hadden we het over zijn profcarrière als eerst veldrijder en dan wegrenner. De man uit Dongen bij Utrecht was een heel snelle finisher en grossierde in overwinningen. Liefst 74 profoverwinningen staan op zijn palmares. Voornamelijk in Spaanse wedstrijden. Maar ook na zijn actieve wielercarrière bleef hij in het wereldje hangen. Hij werd Sales Manager bij Bioracer, de befaamde Belgische producent van wielerkledij. En ook hier is er een Spaans luikje aan!
Van Spanje naar de Lage Landen en terug
Nadat Mathieu Hermans op 33-jarige leeftijd stopte met koersen, verkocht hij zijn huis in Spanje en trok terug naar Nederland. Hij trouwde met het buurmeisje van zijn supporterslokaal en kreeg 4 kinderen met haar. “Al bij al ben ik een familieman”, vertelt hij. “Ik vind het fijn om m’n kinderen te zien opgroeien tussen de neefjes en nichtjes. Dat zou in Spanje toch een gemis zijn geweest. Nu de kinderen het huis uit zijn, insinueren zij wel eens om terug een eigen stekje in Spanje te hebben. Mogelijks komt dat nog wel”, mijmert Hermans.
Want inderdaad, finaal heeft Hermans zijn 2e carrière gevonden bij Bioracer. Dat ging zo. “Op zich is het logisch dat een renner in diezelfde wielerwereld blijft hangen. Als ik nu rondkijk voor de start of na de finish, dan zie ik nog steeds heel veel mensen waar ik nog mee heb gekoerst. Zowel bij ploegleiding als bij toeleveranciers.”
Hermans werd eerst co-commentator bij de NOS. “Anno 1997 deed ik de Ronde van Nederland en geraakte er aan de praat met een vertegenwoordiger van Bioracer. Die zochten nog iemand voor Nederland. Dus ging ik aan de slag. Dat was best aangenaam, al zit je dan wel veel in de wagen. Maar het contact met de fietshandelaars was altijd heel hartelijk.”
Rigo Urán
In 2007 werd Hermans benaderd om ploegleider te worden voor Unibet. In die ploeg zat de snelle Fransman Jimmy Casper, de Nederlander Laurens ten Dam en de Colombiaanse klimmers Victor Hugo Peña en Rigoberto Urán. “Dat wilde ik wel doen op voorwaarde dat ze met Bioracer-kledij zouden rijden”, grijnst Hermans. “En dat deden ze dan ook. Daarna werd ik sales manager voor de Benelux en later kon ik Bioracer ook introduceren op de Spaanse en Colombiaanse markt.”
“Dat laatste verliep via Rigoberto Urán, die ik kende uit mijn tijd bij Unibet. Zo kon Bioracer ginder ook een productielijn en een verkoopsketen opstarten. Bioracer had daar snel een flinke voet aan de grond. En uiteraard heb ik ook mijn contacten in Spanje uitgespeeld om Bioracer daar op de kaart te zetten. Ik spreek goed Spaans en dus vertoef ik graag in Spanje en Colombia. De Spaanse markt loopt intussen vrij goed, maar kan zeker nog wat meer opgekrikt worden.
Col buiten categorie
Tussendoor schreef duivel-doet-al Hermans ook nog een boek over zijn carrière. Niet verwonderlijk werd dat ook in het Spaans vertaald en verkoopt het daar als zoete broodjes. “Af en toe word ik door bijvoorbeeld Spaanse wielertoeristenclubs uitgenodigd om een lezing te geven over dat boek en mijn carrière”, klinkt het trots.
De omschakeling van koersen naar het bedrijfsleven was wel een heel grote stap. “Als renner wordt alles voor je gedaan en moet je enkel trappen. Maar in dat bedrijfsleven moest ik alles zelf opbouwen: producten leren kennen en helpen verbeteren, winkels bezoeken, klanten werven, contracten opmaken, bestellingen opvolgen,… Je moet vele ballen tegelijk in de lucht houden. Maar gelukkig liep het goed en dat deed wel deugd. Ik heb ook kunnen meegroeien met Bioracer en daar ook zelf aan kunnen meehelpen, zoals bijvoorbeeld de opstart van de Colombiaanse productie. Het is ook een heel ander levensritme. Je strijdt – net zoals in de koers – tegen concurrenten. Een nieuwe klant binnenhalen voelt een beetje als een overwinning boeken, dat geeft hetzelfde plezier.”
Mathieu Hermans bouwde als profrenner zelf ook een heel mooie carrière uit op Spaanse bodem.
