Afgelopen weekend kwamen 2 sportieve fietsers om het leven tijdens de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen. 1 van hen was oud-prof Stéphane Krafft. Op amper 45-jarige leeftijd is hij al de 4e renner van de Cofidis-ploeg uit 2001 die het leven laat, al is het complete onzin om deze feiten aan elkaar te linken. Frank Vandenbroucke was zelfs al vertrokken toen Kivilev bij het team arriveerde.
Zwarte pagina’s
Krafft zou tijdens de beklimming van de Oude Kwaremont onwel geworden zijn. Hij werd nog met de helikopter naar het ziekenhuis gebracht worden, maar zijn vreselijk lot was helaas onafwendbaar. Amper enkele tellen nadat het overlijdensbericht van Krafft online kwam, werd overal de link met doping gelegd. Want Cofidis verloor al 4 renners van het team uit 2001 (enkele media linken Vandenbroucke onterecht aan het team in 2001). Het doet wat denken aan het verhaal van de Belgische selectie voor het WK Ploegentijdrijden in 1971. De Belgen werden toen wereldkampioen over een afstand van 100 km, tegen alle verwachtingen in. 4 van de 7 renners haalden hun 33e verjaardag niet. Het kwartet overleed aan een hartstilstand.
Achteraf legde Freddy Maertens de link tussen het overlijden en dopinggebruik. Het is niet heel onlogisch dat eenzelfde link nu wordt gelegd, want in 2001 reden figuren als David Millar ook voor het Franse team. 3 jaar later barstte er zelfs een dopingbom boven het team. Er is echter een groot verschil met de Belgen van weleer. Zo is de doodsoorzaak niet telkens gelijkaardig en te linken met dopinggebruik. Andrei Kivilev overleed immers ten gevolge van een zware valpartij in Parijs-Nice, die zorgde voor de helmplicht. Hij moest sterven om de levens van tientallen renners te redden.
Ook de dood van Robert Sassone is een somber verhaal. De voormalige pistespecialist moest lange tijd vechten tegen kanker. Hij besloot uiteindelijk zelf uit het leven te stappen. Destijds was hij 1 van de eerste renners die zijn dopinggebruik toegaf. In een open brief vertelde hij over een harde omgeving, het gebrek aan succes en de donkere wereld die het wielrennen toen was. Een schaduw die hij nooit van zich af kon schuiven.
Enfant terrible
De dood van Frank Vandenbroucke is inmiddels al veelvoudig beschreven en Philippe Gaumont stond bekend als een ‘enfant terrible’. In een leven dat een boek waardig is, zou het veel te kort door de bocht zijn om alle ellende te linken louter en alleen aan dopinggebruik. Zo is het ook niet fair ten aanzien van Krafft om zijn vreselijk lot te beschouwen als een keuze of als een gevolg van.
Het begon nochtans allemaal ooit zo goed. Krafft werd opgeleid bij UC Châteauroux en PAC95 en eindigde als 2e in Parijs-Roubaix voor beloften na Sébastien Joly, maar wel voor Thomas Voeckler en Tom Boonen. Hij streed in de Toekomstronde met Yoann Le Boulanger en Floyd Landis voor dagsucces en was 2 jaar fulltime prof bij Cofidis. Successen leverde dat nooit op. Misschien net omwille van het dopingprobleem bij anderen in die periode.
Volgens de Franse media had Krafft het altijd moeilijk met de eisen van de topsport. Hij fietste ontzettend graag, maar de andere opofferingen bleken voor hem een struikelblok. Het strakke keurslijf stond hem niet. Uit liefde voor de sport bleef Krafft wedstrijden rijden. Hij had een boontje voor de Vlaamse klassiekers, wat hem uiteindelijk dus ook naar de Ronde voor toeristen heeft gebracht.
Noodlot
Soms heeft een overlijden tijdens een fietsevent dus niets te maken met gevaarlijk of onverantwoord gedrag, dan wel met een dopingverleden. Soms fietst het noodlot mee en slaat het onvatbaar hard toe. Zo ook bij Krafft, die dan wel een oud-prof was, maar vooral een fietsliefhebber net zoals de duizenden andere deelnemers.
Tot het inmiddels fel geplaagde Cofidis van 2001 behoorden ook de Belgen Peter Farazijn, Nico Mattan, Chris Peers en Jo Planckaert. Na de woelige jaren rond de eeuwwisseling heeft het team gelukkig wel stabiliteit gevonden. Met 2 ritzeges in de Tour van 2023 (Victor Lafay en Ion Izagirre) beleefde het team recent zelfs nog een absoluut topseizoen. In een statement betuigde het team zijn medeleven aan alle nabestaanden van Stéphane Krafft. Het had ieder van ons kunnen zijn.
Wie met vragen zit over zelfdoding kan terecht op de Zelfmoordlijn, op het gratis nummer 1813, of op zelfmoordlijn1813.be.
