Het hoeft niet te verbazen dat Brent Van de Kerkhove, Elite 2-renner bij Shifting Gears-Strategica, ook in het professionele leven met wielrennen bezig is. Met zijn trainer Wim De Wolf en ingenieur Emiel Rubbrecht runt hij Alto2win. Ze bieden hoogtetenten aan en begeleiden hoogtetrainingen. Daarnaast coacht Van de Kerkhove ook enkele atleten.


Hoogtetenten
Het ouderlijke huis in Geraardsbergen ademt niets dan wielrennen. Brents vader Eddy staat al vele jaren in voor neutrale assistentie bij wedstrijden van alle niveaus. Zelf begon hij al jong te koersen, stootte hij door naar het continentale niveau en reed hij 3 seizoenen bij Tarteletto-Isorex. Als belofte combineerde hij koersen met studeren. Aan de Vrije Universiteit Brussel haalde hij een Master Sportkinesitherapie.
“Vandaar dat die wetenschap inzake hoogtetrainingen mij interesseert”, verduidelijkt Brent Van de Kerkhove. “Dus wilde ik iets doen in de sportwereld. Wim De Wolf, aan de slag bij het WorldTour-team Soudal Quick-Step, is mijn trainer. Met hem en met ingenieur Emiel Rubbrecht, in het verleden ploegleider bij de jeugd van Thompson, richtten we een bedrijfje op. Dat luistert naar de naam Alto2win.”
Deze firma specialiseert zich in de verkoop en verhuur van hoogtetenten en in hoogtetrainingen. Op de website van Alto2win laten profs als Ilan Van Wilder en Tom Van Asbroeck zich positief uit over die hoogtetenten. “We proberen kort op de bal te spelen”, vertelt Van de Kerkhove. “Daarnaast begeleid en coach ik enkele atleten. In combinatie met zelf trainen en koersen.”



Op waarde geklopt
Ook al is hij 30 jaar, Brent Van de Kerkhove heeft ook als renner nog enige ambitie. Voor het eerst focust hij op tijdrijden. Hij was flink ontgoocheld toen na het West-Vlaams kampioenschap tegen de klok in Ruddervoorde bleek dat hij 4 tellen tekort kwam om Ruben De Marez van de titel te houden. Voor de naar Oostende uitgeweken Oost-Vlaming was die West-Vlaamse titel een doel.
“Ik moet toegeven dat het van mijn 2e of 3e jaar bij de beloften geleden is dat ik aan het Provinciaal Kampioenschap Tijdrijden had deelgenomen”, herinnert Van de Kerkhove zich. “Toen was dat in Oost-Vlaanderen, op het vliegveld in Ursel. Het was absoluut gene vetten, die keer dat ik deelnam. In die tijd kwam ik nooit in de buurt van het podium.”
Dit keer stond hij wel op dat podium. Over 20,1 km was hij 4 tellen trager dan Ruben De Marez die voor het eerst deze West-Vlaamse tijdrittitel veroverde. “Over 20 km is 4 seconden niet veel”, zucht Van de Kerkhove. “En dan ga je eens nadenken waar je die seconden liet liggen. Mijn 2e en 3e ronde waren sneller dan de openingsronde. Misschien had ik de 1e 6,7 km wat sneller moeten gaan. Gezien de wind was het een kwestie van goed indelen en op het einde genoeg over hebben. Het zijn altijd de benen die spreken. Ik kan niet anders dan besluiten dat ik op mijn waarde ben geklopt.”



BK-uitdaging
Brent Van de Kerkhove was al enkele weken bezig met de voorbereiding op het PK Tijdrijden in Baliebrugge-Ruddervoorde. “Onder leiding van Wim De Wolf deed ik een specifieke voorbereiding”, gaat hij verder. “Met blokkentrainingen heb ik er naartoe gewerkt. Bovendien met topmateriaal. De ploeg stelt ons een goeie tijdritfiets ter beschikking. Misschien is het geen toeval dat we met 3 van Shifting Gears-Strategica het PK-podium innemen. Aan de ploegleiding kunnen wij altijd alles vragen. Ze staan steeds klaar om te helpen.”
Van de Kerkhove is aan z’n 2e seizoen bij de ploeg van Hakim Verbeure en Alexander Alonso bezig. Naast kampioen De Marez en vicekampioen Van de Kerkhove stond ook Wouter De Fauw op het West-Vlaamse tijdritpodium. Toptijdrijder bij de ploeg is Oost-Vlaming Elias Van Breussegem, die in deze discipline al enkele keren de Belgische titel veroverde.
“Tot nu was ik niet van plan me in te schrijven voor het BK Tijdrijden van donderdag 27 juni 2025 in Brasschaat”, beweert Van de Kerkhove. “Daar zal het parcours volledig vlak zijn, net als hier in Ruddervoorde. Mannen als Elias Van Breussegem, Rutger Wouters en Guillaume Seye hebben een streepje voor. Misschien neem ik toch deel, bij wijze van uitdaging. Om uit te vissen waar ik in dat sterke deelnemersveld kan stranden.”
