Voor Daphné Merlevede (31) nadert het hoogtepunt van haar wielerseizoen. Binnen een dikke week betwist ze in de VS de Unbound, de Heilige graal onder de gravelraces. Van het WK shorttrack naar een uithoudingswedstrijd: veel grotere uitersten zal je niet vinden. Met de Vuelta al Teide reed de West-Vlaamse influencer afgelopen weekend haar laatste voorbereidingswedstrijd. Ze trok er een wijze les en kruist alvast haar vingers.
Moordende combinatie
Nu de Unbound nadert, begint het hart van veel gravelaars sneller te kloppen. Daphné Merlevede maakte van de wedstrijd dit jaar 2025 haar hoofddoel en zette in Tenerife nog de laatste puntjes op de i. Merlevede zocht oorspronkelijk haar weg in de shorttrack, maar belandde ook op de fiets na de talentenjacht ‘Koers zkt Vrouw’. Dat doet ze op haar eigen manier: niet als profrenster, maar als influencer naast een drukke dagtaak. Tussen haar werk weeft ze haar trainingen en wedstrijden, zoals de UCI-granfondo Vuelta al Teide van 17 mei 2025.
In haar sappig West-Vlaams neemt ze ons mee in haar race. “Het was een erg harde wedstrijd”, zucht ze nog na. “Ik behaalde een 10e plaats, dat is wel mooi. De eerste 100 km vielen best mee, maar dan begint het echt zwaar te worden. Je hebt dan al 3.500 hoogtemeters in de benen en dan moet je nog aan de beklimming van de Teide beginnen. 1.000 hoogtemeters in 40 km, de combinatie met het 1e deel is moordend.”
Straffe kost dus. Uit de hoogtemeters leiden we af dat ook het 1e deel al behoorlijk wat klimwerk bevat. “Het begint al snel te stijgen, met tussenin een aantal afdalingen. Dan krijg je de Masca, een heel steil ding van 16 tot 20%, over 4 à 5 km. Daar kan je op zich nog van recupereren, maar dan begint onmiddellijk die Teide”, zucht Merlevede.
Verschillende werelden in 1 rit
De spectaculaire omgeving weet de pijn wel te verzachten. De Gran Fondo laat je proeven van totaal verschillende omgevingen in 1 rit. “Het is best bizar, die afwisseling is heel leuk. Het 1e deel leek een beetje op Azië: heel mooi groen, in verschillende lagen. De Teide is dan weer doods, er leeft echt niets. Dan rij je plots door het bos om opnieuw in de woestijn terecht te komen. De weg naar beneden was ook prachtig: de bergen met daartussen de wolken zorgen voor een speciale sfeer.”
Ze noemt het eerst de zwaarste rit die ze ooit deed, maar begint dan toch te twijfelen. “Ik zou nu zeggen van wel, omdat ik er nog volop in zit. Maar ik fietste 2 jaar terug in 1 trek naar Parijs. In 12u reed ik toen 340 km, dat was ook heel heftig.”
Tijdens de Unbound zal ze een nieuwe grens verleggen: 320 km gravelen met 3.000 hoogtemeters belooft immers nog pittiger te worden. Ze gaat de uitdaging niet alleen aan, want ze werd net als haar echtgenoot Andries uitgeloot om deel te nemen. Ze kunnen dus samen rijden. “Die challenge konden we niet laten schieten. Ik heb wel mijn kop wat laten zot maken. Gezien ik me ook richt op de shorttrack ben ik eigenlijk een sprintster.”
Smugglers Path
Een wedstrijd zoals de Vuelta al Teide is ideaal om de laatste lessen te trekken om mee te nemen naar het wedstrijdplan voor de Unbound. “Ik trainde eigenlijk verkeerd door een wedstrijd in Canada (ze doelt op het WK Shorttrack waar ze goud won in de M30, red). Ik zal het daarom vooral op conditie moeten doen volgende week. Hier leerde ik alvast dat ik te intensief startte. Ik zal het meer behouden proberen aanpakken. Me niet laten verleiden en me baseren op mijn hartslag en wattage.”
Ondanks haar 10e plaats op Tenerife, legt Merlevede de lat laag. Benieuwd of ze het ook echt zo bekijkt of de druk naar de buitenwereld wil afhouden. “Hoe ik de Unbound zal indelen? Daar denk ik niet aan. Ik heb geen tussendoelen qua tijden of wattages die ik wil trappen. Gewoon overleven zal al mooi zijn. 120 Watt voelde al zwaar aan op de Teide, terwijl dat anders een toeristentempo is. Ik wil gewoon rijden en op tijd eten en drinken. Dat laatste zat hier wel goed, mijn maag kon het goed verteren.”
Volgend weekend rijdt ze nog de Smugglers Path Gravel Ride in Limburg, weliswaar de kleine route om voldoende recuperatie in te bouwen. Het doel is dan vooral om het goede gevoel te krijgen bij de gravelfiets, voor ze dinsdagochtend naar de VS vertrekt. Ze verklapt nog dat ze jarig is op de dag van de Unbound. Van een mooi verjaardagscadeau gesproken! “Ik zal direct 10 jaar ouder worden op 1 dag”, sluit de ABUS-ambassadrice lachend af.
