Bijna de koningin te rijk met brons! Frauke Bruylandts (17) sprintte aan het einde van het Belgisch kampioenschap voor meisjes junioren in eigen Hoogstraten naar de 3e plaats. Na titelverdedigster Auke De Buysser, de topfavoriete, en de eerder verrassende Shanaya Esther Schollaert. Onder het oog van haar vriend Héctor Alvarez, de talentrijke Spanjaard van Lidl-Trek Future Racing, een enorme opsteker.
Goed geluisterd
Het mag gezegd en geschreven. Het nationaal wegkampioenschap voor meisjes junioren was zondagmiddag 1 juni 2025 in Hoogstraten een saaie bedoening. Noemenswaardige uitvallen kon de wedstrijdjury via Radio Tour op geen enkel moment doorgeven. Een schuchtere poging van Lobke Beenaerts, renster van Acrog-Tormans, niet te na gesproken.
“Ik was verschrikkelijk teleurgesteld omdat we niet weg raakten”, beweert Frauke Bruylandts. “Zelf heb ik enkele keren geprobeerd weg te rijden, maar het gaatje werd nooit groot, telkens viel het volledig stil. Dus draaide het uit op een sprint. Eigenlijk ben ik absoluut niet goed in een spurt. Alleen wist ik dat ik niet te vroeg mocht aangaan. Omdat dit een hele lange rechte lijn richting de aankomst was. Het risico om met ons gelimiteerd verzet stil te vallen in het zicht van de streep leek me heel groot.”
Bij het uitzetten van de tactiek kreeg Frauke Bruylandts niet alleen advies van haar vader Dave – 3e in de Ronde van Vlaanderen 2004 na Steffen Wesemann en Leif Hoste en tegenwoordig zegekaper bij de nevenbonden – maar ook van haar Spaanse vriend Héctor Álvarez. “Hij raadde me aan om pas op 150 meter van de streep aan te gaan”, vertelt ze. “Ik heb geluisterd. Misschien moet ik dat meer doen.”
Torrevieja
Om titelverdedigster Auke De Buysser van het NXTG U19 Development Team van een nieuwe 3-kleur te houden, kwam Bruylandts tekort, net als haar Baloise Minimax WB Ladies-ploeggenote Shanaya Esther Schollaert. “Op 150 meter van de aankomst voelde ik dat ik overspoeld zou worden door de rest”, gaat de 2e jaars juniore verder. “Gelukkig zat ik goed gepositioneerd en kon ik nog enkele rensters passeren. Dat dit lukt, is echt een verrassing. Want snel ben ik niet. Misschien zat heel de stad Hoogstraten in mijn benen tijdens deze sprint.” (lacht)
Frauke Bruylandts weet hoe ze de zaken moet zeggen. Ze voelde tijdens dit BK extra steun. “Mijn vriend is speciaal overgekomen uit Spanje om mij te steunen tijdens dit Belgisch kampioenschap”, gaat ze verder. “Bij een val in Parijs-Roubaix voor beloften brak hij z’n elleboog. Hij is nog aan het revalideren. Straks trekt hij naar Andorra op hoogtestage. Om daarna de competitie te hervatten. Dat hij hier is, maakt het voor mij extra speciaal.”
Uiteraard leerde ze haar vriend kennen in Spanje. “Met de familie hebben we een huisje in Torrevieja”, verduidelijkt Frauke Bruylandts. “Daar trainde ik vaak met een vroegere ploegmaat van Héctor die geboren en getogen is in Benidorm. Op die manier en ook via Instagram ben ik met hem in contact gekomen. En is van het ene het andere gekomen.”
Tragere schildklier
Voor Frauke Bruylandts – ook haar mama Femke Melis heeft veel ervaring in het wielrennen en koerst nog altijd – was dit het 3e BK voor eigen volk. “Ik heb hier bij de aspiranten al om de nationale titel gereden, maar toen kreeg ik met een lekke band af te rekenen”, herinnert ze zich nog. “En 2 jaar geleden bij de nieuwelingen heb ik hier heel erg dom gekoerst. In meisjeskoersen is het, zeker met het gelimiteerd verzet, heel moeilijk om een ontsnapping op gang te brengen. Dat het vandaag in een sprint lukte om brons te pakken, is gewoon fantastisch. Mijn seizoen is geslaagd.”
Want het is dit jaar 2025 even wat minder geweest. “In april kende ik een dipje”, blikt ze terug. “Mijn schildklier werkte vertraagd, waardoor ik minder goed recupereerde. Op advies van mijn papa legde ik er even de riem af en trok ik naar Spanje bij mijn vriend die door een elleboogbreuk niets kon doen. Die pauze heeft me deugd gedaan. Gent-Wevelgem (12e, red) was niet slecht. In de Ronde van Vlaanderen kwam ik nog wat tekort. Brons op dit BK is een enorme verrassing. Echt waar, voor mij ook een hele grote opluchting. Vanaf nu hoop ik elke week beter te worden. Het seizoen is nog lang. Ik probeer nu iedere koers de lat een beetje hoger te gaan leggen.”
