Frauke Bruylandts (19) staat bij Belco/Van Eyck aan het begin van haar beloftecarrière. In de Baloise Ladies Tour 2026, haar 1e grote rittenkoers op dit niveau, kijkt de dochter van Dave Bruylandts en Femke Melis bewust de kat uit de boom. De overstap van de junioren naar het profpeloton is een grote sprong. Maar wat steekt ze op van haar Spaanse liefde en mega-toptalent Héctor Álvarez?
Leren overleven
De rijdt/reed deze week met de Baoise Ladies Tour haar 1e grote rittenkoers op dit niveau zonder zichzelf onnodige prestatiedruk op te leggen. “Ik ben er eigenlijk zonder verwachtingen in gegaan, want ik ga niet voor een klassement. Voor mij is het gewoon het allerbelangrijkste dat ik plezier heb en dat ik veel bijleer in dit peloton. Als ik een rit kan uitrijden in de 1e groep ben ik altijd vrij tevreden, dus ik leg de lat voor mezelf bewust niet te hoog tijdens deze wedstrijd.”
Zelfs de specifieke en meer technische disciplines zoals het tijdrijden brengen de 1e jaars belofte tijdens deze meerdaagse koers niet van de wijs. “Zaterdag had ik een tijdrit op het programma staan, maar ik was er totaal niet mee bezig en ik heb ook helemaal geen specifieke tijdritfiets tot mijn beschikking. Als ik niet te laat aan de start of de finish ben, volstaat dat. Want dat is voor mij eigenlijk een halve snipperdag waarbij ik de koers op een ontspannen manier kan beleven.”
De fysieke en mentale overstap van de juniorencategorie naar een peloton met heel wat ervaren profrensters vergt een flinke en snelle aanpassing. “De eerste keren dat je in een profpeloton zit, merk je dat niveauverschil direct. Alles gaat veel sneller en je moet veel meer vechten en je plek echt afdwingen. Zeker omdat ik niet in een profploeg maar in een clubteam zit, kijken sommige rensters wel op je neer. De 1e dag had ik daar moeite mee maar het ging daags nadien al redelijk vlot waardoor ik nu al mijn mannetje durf te staan.”
Eigen identiteit
De overstap naar haar huidige team Belco/Van Eyck kwam op een natuurlijk moment tot stand na een erg leerzame periode als juniore bij Minimax. “Ik ben benaderd door ploegleidster Lies De Vleminck”, vertelt ze. “Er was direct een klik waardoor ik zo vlotjes in de ploeg ben gerold en me hier direct thuis voel. Minimax is Waals en dit is een Nederlandstalige ploeg, dus er zijn wel wat verschillen. Maar aan het eind van de dag zijn het allemaal wielerteams en is de werking overal ongeveer hetzelfde.”
De omkadering rondom haar dagelijkse trainingen is recent sterk veranderd nu ze haar eigen specifieke profiel volop probeert te ontdekken. “Ik word niet meer getraind door mijn papa, maar door Robbe Van Dyck. Ook mijn mama is gestopt met koersen nadat we vroeger samen in de ploeg koersten. Het is dus allemaal wat geëvolueerd, ja. Als je naar vraagt wat mijn kwaliteiten zijn, dan weet ik het echter nog niet zo goed. Ik ben geen klimster en ik ben geen sprintster, dus het is voorlopig vooral een kwestie van aanklampen en gewoon volgen.”
Haar huidige wegseizoen verloopt met de nodige sportieve ups en downs, waarbij ze mechanische pech opvallend makkelijk naast zich kan neerleggen. “Mijn seizoen is op zich wel goed geweest tot hiertoe, al was het BK wel een teleurstelling omdat ik in de 1e ronde was gevallen. Mijn pad is toen scheef komen te staan, mijn voorwiel stond los en mijn derailleur was afgebroken. Jammer, maar helaas. Ik koers nog zonder te veel verwachtingen en laat het gewoon op me afkomen.”
Intellectueel vangnet
Ondanks haar wielergenen weigert Frauke Bruylandts zich blind te staren op een onzeker profbestaan en bouwt ze bewust aan een intellectueel vangnet. “Ik studeer Sportmanagement aan de Thomas More hogeschool, want hoewel prof worden natuurlijk wel een kinderdroom is, is het weinigen gegeven en vind ik niet dat ik al mijn plannen op 1 kaart moet zetten. Ik vind het belangrijk dat ik mijn diploma haal en dat ik nog veel plezier heb. Ik ben net 19 geworden, ik heb ook nog veel andere plannen.”
Haar algemene en sportieve ontwikkeling in de wielersport bekijkt ze zonder enige overdreven prestatiedrang, maar dat had je al door. “Ik pak het fietsen de voorbije jaren echt stap voor stap aan en leg de lat niet te hoog voor mezelf. Ik pak nu de kansen die ik krijg. Ik ben pas 1e jaars belofte en ben ook nog niet zo lang aan het koersen, dus het is voor mij vooral een kwestie van go with the flow en dan zien we wel waar het schip uiteindelijk strandt.”
Een groot deel van haar tijd brengt ze door in Spanje, waar ze naast het afwerken van trainingskilometers ook de liefde vond bij het aanstormende Spaanse wielertalent Héctor Álvarez. “Ik verbleef veel in Spanje en ging er regelmatig trainen met een ploegmaat van hem, waarna Héctor mij is beginnen volgen op Instagram. We hebben een paar woorden gewisseld en zo is het gegroeid. Hij motiveert mij absoluut, want hij heeft zelf nog heel veel marge als renner en hij maakt volgend jaar bovendien de overstap naar de WorldTour. Wat voor hem natuurlijk nog een stevige nieuwe stap is.”
