Henrique Bravo (19) is 1 van de vele veelbelovende renners die aan het begin van het seizoen zijn toegetreden tot het Soudal Quick-Step Devo Team. De 19-jarige komt uit een land waar voetbal koning is en namen als Pele, Garrincha, Socrates, Zico of Ronaldo een goddelijke status hebben bereikt. Met dank aan hun vaardigheden, resultaten en charisma. Maar hoeveel talent heeft die Henrique Bravo eigenlijk?
Ribera del Duero
Henrique Bravo is afkomstig uit Nova Lima, een klein stadje in de regio Minas Gerais dat zo’n 500 km van de Atlantische Oceaan ligt. Hij liet zijn talent zien in vooral MTB-wedstrijden en behaalde in totaal 6 overwinningen in eigen land voordat hij naar Europa afreisde en een solide indruk achterliet tijdens de wereldkampioenschappen voor junioren in Andorra. Die werden gehouden in september 2024 in Pal Arinsal. Niet lang daarna maakte hij indruk in Spanje, op de weg dit keer, waar hij de 3-daagse Vuelta a la Ribera del Duero won na een dominante prestatie op de beklimmingen – een resultaat dat de aandacht trok van heel wat talentenscouts.
Op dat moment had de jonge Braziliaan al contact met de ploeg van Jurgen Foré en toen nog Patrick Lefevere. Na wat testen in België en een ontmoeting met een paar renners van Soudal Quick-Step werd hij lid van de opleidingsploeg van The Wolfpack’s, waarvoor hij in april 2025 in Chooz debuteerde tijdens het Circuit des Ardennes.
“Ik deed veel aan sport toen ik jong was – zwemmen, tennis, voetbal”, vertelt hij. “Gewoon omdat ik gefascineerd was door sport. Ik keek ook veel voetbal op tv. Dat mag geen verrassing heten, want dat is zoals iedereen wel weet een enorm grote sport in ons land. Mijn favoriete voetbalteam was en is nog steeds Sport Clube do Recife. Het is een team uit het noorden van het land, dezelfde regio waar mijn familie vandaan komt. Dat is best grappig is, want mijn geboortestad Nova Lima ligt in het zuidoosten van Brazilië.”
Eerste liefde
Rond zijn 12e raakte hij geïnteresseerd in het mountainbiken. “Ik vroeg mijn moeder om een fiets en we gingen samen naar een fietsenwinkel. Ik begon met een Specialized RockHopper en ik weet nog dat ik op de dag dat ik hem kreeg 40 km door mijn buurt fietste, zo enthousiast was ik. Zo werd ik snel nieuwsgierig naar wedstrijden op tv of internet, vooral in het mountainbike. Er heerst een sterke MTB-cultuur in Zuid-Amerika, vooral in Brazilië. De plek waar ik woonde was geen uitzondering, want het was geweldig voor mountainbiken. Er waren een aantal geweldige trails en echt mooie beklimmingen, waar ik mijn vaardigheden kon ontwikkelen.”
Bravo racete veel in Brazilië en boekte veel vooruitgang. “Mijn overwinningen maakten het me mogelijk om naar Europa te komen, waar ik in 2023 een aantal UCI-juniorenraces in Zwitserland en Italië mocht rijden en zo een andere manier van racen en andere trails ontdekte. Ongelooflijk voor een 17-jarige! Mijn 1e echte ervaring op de weg was vorig jaar. Daarvoor had ik deelgenomen aan 5 wegwedstrijden in Brazilië, maar dat was niet te vergelijken met wat ik aan de start van de Vuelta a la Ribera del Duero beleefde.”
“Ik ging erheen zonder te weten wat mijn niveau was, zonder enige ervaring. Het was vanaf de 1e dag een bewogen koers. In de 1e rit, een korte en vlakke etappe, kwam ik 10 km na de start ten val samen met het halve peloton. Daarna kwam ik dezelfde dag nog een keer ten val, maar gelukkig was het niets ernstigs en kon ik verder.”
Molly en Merlier
“In de 2e etappe reed ik alleen naar de streep en gaf ik de achtervolgers een minuut voorsprong. Dat is 1 van mijn beste herinneringen, omdat mensen geen idee hadden wie ik was. Ik hoorde zogezegd niet eens mee te doen aan die koers, maar ik behaalde die fantastische overwinning, wat me echt trots maakte. Toen, op de laatste dag, verdedigde ik met succes de trui, ongelofelijk om dat te doen en op het podium te staan.”
“Het was voor de Ribera del Duero dat Johan Molly contact met me opnam. Ik was verrast dat 1 van de beste teams ter wereld mijn resultaten kende en wist wie ik was. Geweldig om te horen. Ik deed een aantal testen in België en reisde daarna met Molly naar de Europese kampioenschappen in Limburg. Daar ontmoette ik Tim Merlier en Bert Van Lerberghe en op die dag wist ik dat Soudal Quick-Step de beste optie voor mij was.”
“Tim en Bert behandelden me allebei alsof ik deel uitmaakte van de ploeg, ze waren ongelooflijk aardig. Die familiegeest die ik om hen heen voelde, overtuigde me ervan dat The Wolfpack de juiste plek voor mij was om me te ontwikkelen. De eerste paar wedstrijden die ik dit jaar met het team reed, waren erg leuk. Ik voelde dat ik ervaring opdeed in het Europese peloton en me ontwikkelde. Ik hoop dat ik dit traject kan voortzetten, want ik voel me geweldig bij het Soudal Quick-Step Devo Team.”
