
De EuroCross Academy (ECA) brengt al sinds 2003 jonge, talentvolle Amerikaanse renners naar Europa om ze onder te dompelen in de bakermat van het veldrijden. De afgelopen 2 weken bracht coördinator Geoff Proctor 12 nieuwelingen naar Nederland en België. Een mooie traditie binnen dit programma is dat de renners hun ervaringen vastleggen in een dagboek. Josiah Bower (Cranberry Township, PA), die normaal voor Finkraft rijdt, vertelt over het belang van perspectief.


Andere cultuur
Josiah Bower: “Ik heb een geweldige tijd gehad met de nieuwelingen van de ECA in Europa. De sfeer tijdens het hele kamp was super en we kregen tal van gave kansen, zowel op als naast de fiets. Ik heb zoveel lessen geleerd over de cultuur, de manier waarop ze hier crossen en trainen, aanpassingsvermogen en verantwoordelijkheid.”
“Allereerst ontdekte ik veel over Nederland. Hun vervoer is erg efficiënt vergeleken met Amerika. Je kunt bijvoorbeeld gewoon op de trein stappen en naar de andere kant van het land gaan, of een fietspad nemen om een stad te verkennen of een provincie te doorkruisen.”
“Het leek ook alsof elke plaats zijn eigen unieke verhaal heeft. We verbleven bijvoorbeeld in Putten, dat in de Middeleeuwen begon als een klein dorp. Na verloop van tijd groeide het uit tot een grotere plaats. Maar het kende echter een duister dieptepunt toen de nazi’s 600 mannen oppakten, van wie er slechts 48 levend terugkeerden na WOII. Nu is het een bruisende plek met veel toeristische attracties.”


Manon Bakker
Josiah Bower: “Ook de trainingen van de Nederlanders en Belgen zijn totaal anders. Tijdens onze 1e training met coach Bert Jan Hamer en profrenster Manon Bakker besefte ik waarom de renners hier technisch zo vaardig zijn. Ze trainen in de zwaarst mogelijke omstandigheden, inclusief zand en modder. Daarnaast rijden ze met hun crossfietsen ook op mountainbikeparcoursen en doen ze loopoefeningen met de fiets.”
“Een week later mochten we trainen in het beroemde bos van Lichtaart in België. We zagen allemaal wereldtoppers zoals Thibau Nys hun eigen trainingen afwerken. Ik was vereerd dat Tom De Kort en Ellen Van Loy de training leidden. Ik heb veel waardevolle lessen geleerd over hoe je in het zand moet rijden.”
“In de VS hoor je verhalen over hoe intens Europese wedstrijden zijn en dat iedereen agressief rijdt, maar het werd pas in de wedstrijden duidelijk wat hiermee bedoeld wordt. In de bochten gebruiken mensen hun ellebogen en leunen ze tegen je aan. Het gevecht om positie is continu gaande.”


Verantwoordelijkheid
Josiah Bower: “Tijdens ons verblijf in Putten heb ik ook geleerd over aanpassingsvermogen en verantwoordelijkheid nemen. Je beseft niet hoeveel je familie thuis voor je doet ter voorbereiding op een wedstrijddag. Mijn ouders maken bijvoorbeeld meestal mijn wedstrijdmaaltijd, maar hier moest ik dat zelf doen. Om maar een voorbeeld te noemen.”
“Dit vergt verrassend veel verantwoordelijkheid. Het voegt ook een extra element toe als je fietst, eet, praat en slaapt met je ploeggenoten. Je moet met iedereen overweg kunnen, schoonmaken voor iedereen, maar vooral op jezelf gefocust blijven. Want het is heel makkelijk om jezelf te vergelijken met de race, routine en planning van anderen.”
“Al met al heb ik ontzettend veel geleerd tijdens deze reis. Wielrennen is gewoon onderdeel van de Nederlandse en Belgische cultuur. De renners zijn daar technisch zeer vaardig vanwege de omstandigheden en het terrein waarop ze trainen. Alle parcoursen zijn anders en de renners koersen erg agressief. Tot slot heb ik geleerd om me aan te passen en verantwoordelijkheid te nemen wanneer dat nodig is.”
