Aston Freeth verruilde het zonnige Zuid-Australië voor de Vlaamse wegen om zijn ultieme wielerdroom na te jagen. Tijdens de Ronde van Vlaams-Brabant reed de 1e jaars Elite 2-renner voor Jonge Rakkers Vollezele. Na eerdere avonturen in Italië heeft de renner nu zijn draai gevonden in de Belgische koerscultuur. Hij hoopt zich volop in de kijker te rijden en op termijn de definitieve stap naar de beroepsrenners te zetten.
Canberra
De kiem voor de wielerliefde werd meer dan 10 jaar geleden geplant tijdens een paar recreatieve ritjes in zijn thuisregio. “Ik ben afkomstig uit Adelaide in Zuid-Australië en rolde de sport in toen ik 12 jaar oud was”, vertelt Freeth in Bertem aan de startlijn van de slotrit van de Ronde van Vlaams-Brabant 2026. “Mijn vader ging toen vaak buiten fietsen met 1 van zijn vrienden. Dat zag er voor mij bijzonder leuk uit. Ik ben toen met hem meegegaan en ben sindsdien eigenlijk nooit meer gestopt met fietsen.”
Om een plek in het Europese wielrennen te bemachtigen, toonde Freeth alvast veel eigen initiatief bij het zoeken naar een ploeg. “Hoe ik hier ben gekomen? Ik sprong simpelweg op het vliegtuig om naar hier te komen”, lacht hij. “Nee, serieus. Vorig jaar heb ik een hele reeks ploegen gemaild met de vraag of er een plekje vrij was. Deze ploeg gaf mij uiteindelijk de prachtige kans om de oversteek te maken en hier wedstrijden te rijden.”
Zijn lopende Europese avontuur beslaat een aanzienlijk deel van het seizoen, waarna het vizier weer op het zuidelijk halfrond gaat. “Ik verblijf hier nu voor een periode van ongeveer 5 maanden. Begin mei ben ik hier aangekomen en ik vertrek pas rond half september opnieuw naar huis. Eenmaal terug blijf ik uiteraard wedstrijden rijden voor mijn lokale ploeg, New Energy Racing, waardoor ik het jaar competitief kan afsluiten.”
Zuiderse aanpak
Eerdere buitenlandse ervaringen leerden hem dat het wielrennen in het zuiden van ons continent niet naadloos aansluit bij zijn rennersprofiel. “Vorig jaar trok ik naar Italië om te koersen voor Down Under Cycling Academy. Ik kwam er echter al snel achter dat het typische Italiaanse racen niet helemaal mijn stijl is. Omdat ik het jaar daarvoor wel al in België had gekoerst, wist ik dat de wedstrijden hier veel beter bij mij passen.”
Zijn vorige campagne speelde zich af in een schilderachtige omgeving met een strikt opgelegd wedstrijdprogramma vol stevige hoogtemeters. “Ik verbleef net buiten Verona, wat echt een fantastische en zeer mooie plek is om te wonen. Tijdens die periode kreeg ik te horen welke koersen ik moest rijden. Het ging vooral om criteriums, omlopen van zo’n 100 km en af en toe een zware bergrit. We trokken eens naar de Etna, waar ik mezelf naar boven heb moeten sleuren. Geef mij dan maar Vlaanderen.”
Het verschil in wielerbeleving tussen zijn thuisland en onze streken blijft een bepalende factor. “Hier in België is wielrennen echt een onderdeel van het dagelijkse leven. In Australië is die cultuur er veel minder. We hebben daar een paar goede nationale wedstrijden, maar in de wintertijd stopt het koersen volledig. Hier rijd ik ook wel voor een eerder klein team, maar ik probeer zoveel mogelijk belangrijke wedstrijden te rijden.”
Zonder vader
De overstap naar de elitecategorie brengt ook voor Aston Freeth nieuwe uitdagingen mee, waarbij hij zijn eigen sterktes inmiddels bijzonder goed kan inschatten. “Ik ben bezig aan mijn allereerste jaar bij de eliterenners, dus de zaken worden nu wel wat serieuzer. Als renner ben ik een allrounder. Ik ben redelijk goed in klimmen, maar zeker niet de allerbeste. Op het vlakke kan ik goed uit de voeten. Maar ook daar zijn er betere coureurs. Sprinten ligt me dan weer iets minder.”
De financiering van zijn avontuur hier vraagt om creatieve oplossingen buiten de intensieve trainingsuren en koersen om. “Ik woon hier helemaal alleen in een huis dat toevallig gunstig geprijsd was. Om financieel rond te komen, werk ik momenteel als online coach. Dat functioneert uitstekend en geeft me de ruimte om hier te verblijven. Ik begeleid wielrenners in Australië en het Verenigd Koninkrijk. Dat genereert een inkomen waarmee ik dit wielerbestaan kan bekostigen.”
De horizon van zijn inspanningen reikt ver, al blijft de Aussie nuchter onder zijn steile ambities. “Mijn vader heeft me geholpen om mijn online bedrijfje op te zetten nadat hij zelf jarenlang een eigen onderneming runde. Hij wilde graag meekomen, maar we zwemmen helaas niet in het geld. Uiteraard is het mijn ultieme droom om ooit de WorldTour te bereiken. Of die droom werkelijkheid wordt, zal de toekomst uitwijzen.”
