De ene heeft er met Circuit de Wallonie terug zijn 1e koers opzitten, de andere staat straks aan de start van Rund um Köln. Lars Craps en Taco van der Hoorn waren maandenlang out, maar maken nu hun rentree. “Ik voel me als een 18-jarige die zijn 1e koersje rijdt. Het doet deugd om dat na tien seizoenen als prof nog steeds te voelen”, aldus de Nederlander.
Giro d’Italia
Eigenlijk zou hij de Giro d’Italia rijden, maar het prepatellair frictiesyndroom, een veelvoorkomende knieblessure bij wielrenners, zette Taco van der Hoorn sinds het begin van dit seizoen 2026 aan de kant. Vandaag is hij terug en staat hij straks aan de start van Rund um Köln. “Ik kijk ernaar uit om weer in de bubbel van het koersen te zitten. Op hotel met de andere renners en staff, samen lachen aan tafel, samen op de bus,.… Dat heb ik gemist. Ik voel wat die spanning van een 18-jarige die zijn eerste koersjes rijdt. Het doet iets met me. Dat is toch een goed teken, dat ik dat zelfs in mijn 10e seizoen als prof nog voel.”
Het probleem stak al voor het seizoen de kop op. “Dat was een lastige periode, omdat we in het begin niet echt wisten wat er aan de hand was. Die onzekerheid knaagt. In februari werd ik uiteindelijk geopereerd en dan kan je eindelijk vooruit. Dan weet je dat het 3vmaanden gaat duren vooraleer je terug bent, maar er is wel perspectief. Dat gaf houvast. Toen ik een paar jaar geleden lang uit was met een hersenschudding, was het veel onzekerder wanneer ik precies kon terugkeren.”
De opbouw gebeurde heel geleidelijk. Met fysio, met ritjes van een kwartier op de stadsfiets, stapje voor stapje. “Pas de laatste 4 à 5 weken kon ik echt trainen. Uiteraard was dat lastig. Mijn hoofddoelen waren het voorjaar, de klassiekers richting Roubaix en dan de Giro d’Italia. Dat is allemaal weggevallen, een domper. De grote koersen heb ik wel gevolgd, maar ik heb me ook wat afgesloten. Ik wilde er niet telkens mee geconfronteerd worden. En het deed ook wel eens goed om tijd te maken voor de mensen dicht bij mij.”
Eindwerk afgewerkt
Maar nu is het dus eindelijk zover en staat Taco van der Hoorn opnieuw aan de start van een koers. “Ik ben al eens van ver teruggekomen. Toen won ik mijn 2e koers na mijn comeback. Dat zal nu niet het geval zijn, de opbouw is ook veel korter geweest. Maar ik kijk ernaar uit om weer te koersen, om van waarde te zijn voor de ploeg en om de mannen bij te staan.”
Lars Craps, die met hetzelfde probleem aan de kant stond, heeft zijn 1e koers al achter de rug. Hij reed afgelopen week Circuit de Wallonie en dat ging goed. Craps wist bovendien waar hij voor stond toen hij afgelopen winter opnieuw kniepijn voelde. Hij maakte dezelfde blessure vorig seizoen ook al eens door, maar dan aan zijn andere knie. “Het is balen natuurlijk, het moment waarop je diezelfde pijn opnieuw voelt”, vertelt hij. “Ik had mijn zinnen op het voorjaar gezet en had een goeie winter achter de rug. Maar tegelijk kon ik daardoor ook veel sneller handelen dan vorig jaar.”
Boucles de la Mayenne en Critérium du Dauphiné
Ook Craps moest 4 weken aan de kant. Al heeft hij die tijd wel nuttig ingevuld. “Ik zit in de laatste fase van mijn opleiding”, vertelt hij. “Ik heb de voorbije maanden mijn thesis afgewerkt en ingediend, dus mijn revalidatieperiode was meteen goed opgevuld. Het deed ook deugd om eens aan iets anders dan de koers te denken.”
“Eenmaal terug op de fiets kwam de ploeg meteen met een plan van aanpak. Ik kreeg meteen een aantal wedstrijden voorgesteld en ik was instant weer gemotiveerd. Circuit de Wallonie was zo mijn 1e koers en dat voelde meteen vertrouwd. Toen ik vorig seizoen moest terugkeren, was ik pas nieuw bij de ploeg. We waren halverwege het seizoen en ik kende nog bijna niemand. Nu voelde dat veel minder ongemakkelijk.”
“Ik nam meteen mijn oude rituelen weer op. Uiteraard stond ik wel met een bang hartje aan de start, je weet immers niet waar je staat tegenover de rest. Maar ik was vooral heel blij om terug te zijn. Straks volgen Boucles de la Mayenne en Critérium du Dauphiné, dus dat is iets om naar uit te kijken.”
