Arne De Groote (28) zijn terugreis vanuit Calpe na de ploegstage verliep niet van een leien dakje. Een dispuut over een laptoptas en een helm escaleerde. “Uiteindelijk ben ik niet mogen meevliegen wegens bad behavior,” vertelt hij. “Weer een verhaal om later aan de kinderen te vertellen.” De Oost-Vlaming begint met veel goesting aan het nieuwe seizoen in de kleuren van Collins House of Cycling. Een team als ode aan een verongelukte vriend.
Eerbetoon
Wie Collins zegt, denkt onvermijdelijk aan Maxime Trio, de beloftevolle renner die 2 jaar geleden overleed tijdens een reis in Panama. De Groote en Trio waren ploegmaats. “Maxim zijn familie heeft de Collins Club in Knokke overgenomen en zij zijn nu onze hoofdsponsor”, legt De Groote uit. “Het initiatief voor de ploeg komt van eigenaar Kevin Nobus, samen met Niels Trio, de neef van Maxim. Zij trekken de kar.”
De ploeg opereert vanuit het Canyon Experience Center in Maldegem. Officieel is het geen volledig nieuwe ploeg, maar in de praktijk voelt het wel zo. “We hebben het stamnummer van Cyclingteam Krampe overgenomen, maar er waait een compleet nieuwe wind.” Naast De Groote maken enkele opvallende namen de overstap naar het nieuwe project. “De voornaamste inkomende transfers zijn Jordi Decottignies van Tarteletto en Lars Van Coppenolle, de voormalige wereldkampioen Gran Fondo. Voor de rest zijn het voornamelijk jonge, talentvolle renners.”
De Groote is zelf aan een opmerkelijke comeback bezig. Na een mentaal zware periode en een fysieke transformatie staat hij er weer. “Ik ben gestopt in 2020 en ben toen gaan fitnessen. Ik ben 15 kilo spiermassa bijgekomen, van 80 naar 95 kilo. In mijn slechte periode ben ik dat gewicht blijven wegen, maar mijn vetpercentage ging van 10% naar 17%. Om dan terug te keren, dat is vrij pittig”, klinkt het.
Elite 2
De knop is nu volledig omgedraaid. De motivatie is terug, net als de focus. “Mijn hoofd staat nu een klein jaar in de juiste richting. De goesting is helemaal terug. Ik weeg nu 86 kilo en mijn vetpercentage zit rond de 12 à 13%, dus er is nog ruimte voor verbetering.” Grote doelen spreekt hij bewust nog niet uit. Hij kiest voor een realistische, stapsgewijze aanpak.
“Ik ga het van doel tot doel kijken”, vertelt De Groote. “Vorig jaar was ik al blij als ik een wedstrijd kon uitrijden. Het 1e doel is nu om fris aan de meet te komen. Daarna zien we wel: top 20, top 10, top 5, podium en dan pas ga ik aan winnen denken. Door in kleine stapjes te werken, geloof ik dat ik sneller tot mooie resultaten zal komen.”
De focus ligt dit jaar 2026, naast de weg, vooral op zijn specialiteit: het stayeren en derny rijden. Maar wel degelijk als Elite 2. “Als ik Elite 3 zou rijden, kan ik het Europees kampioenschap Stayeren niet rijden. En ik wil absoluut nog achter die zware motoren rijden. Uiteindelijk valt daar nog een cent mee te verdienen. Voor de rest kost koersen alleen maar geld.”
Stayeren
De agenda vult zich stilaan. De eerste afspraken staan al vast en de ambitie is duidelijk. “In mei rijd ik tijdens het Pinksterweekend derny in Forst en daags nadien terug de 1e stayerkoers. Het is nu echter vooral wachten op de datum en locatie van het EK om een goede voorbereiding op te stellen. Ik heb nu uitnodigingen voor een 4-tal wedstrijden, maar ik hoop dat dat kan oplopen tot 7 of 8.”
Dat alles combineert De Groote met een veeleisende job. “Ik ben productieoperator in de chemie bij EOC in Oudenaarde. Ik werk in 3 ploegen en ben de schakel tussen enerzijds de supervisors en de arbeiders en anderzijds het labo. Het is niet altijd gemakkelijk te combineren. Vooral na een nachtshift merk ik dat ik weinig kan trainen.” Ondanks zijn serieuze ambities, weigert De Groote om als een monnik te leven. Een trainer heeft hij niet, en op zijn eten let hij niet krampachtig. “Nee, nee. Ik leef te graag. Ik ga echt niet meer mee in al die vernieuwingen.”
