Het is een gezellig kabaal in de mixed zone van het WK Veldrijden. Tussen het geweld van de grote naties door, warmen de Denen zich op voor een historisch moment: hun debuut in de Mixed Relay. Aan de zijlijn staat bondscoach Joachim Parbo te glunderen. Denemarken is een kleine speler in de cross, maar de ambities zijn groots. “We moeten zelf bewijzen dat we het geld waard zijn.”
Mentale hardheid
In de mixed zone in Hulst heerst een enorme drukte voor de start van de Relay. Terwijl de renners opwarmen, houdt Parbo het overzicht over zijn debuterende ploeg. “De sport is in Denemarken een aantal jaren gegroeid, maar nu vlakt het wat af”, vertelt Parbo. “We krijgen niet direct meer renners, maar we zitten wel op een goed niveau. Bovendien krijgt de huidige lichting wel meer ervaring. En we hebben veel goede U17- en U15-renners die eraan komen. Dat stemt mij positief.”
De nationale selectie in Hulst is volgens Parbo het resultaat van jarenlang werk. “Ik voel dat we een sterke generatie hebben die Denemarken waardig kan vertegenwoordigen. Veel beter dan 10 jaar geleden. We hebben misschien geen blikvanger als Andreassen of Philipsen, maar in de breedte zijn we sterker. Toch moeten we blijven werken aan de nationale crossen om daar renners aan de start te krijgen, zodat de renners op het WK vanzelf sterker worden.”
Een groot deel van dat werk vindt plaats in Aarhus, waar Parbo wekelijks training geeft aan de jeugd. “Ik werk daar al jaren met veel van deze renners. Ik help ze om positief en intelligent over de cross na te denken”, legt hij uit. “De sport gaat ook om het zelf oplossen van problemen. Als je lek rijdt, gooi je je fiets niet weg om te gaan huilen. Dat is de mentaliteit die we daar trainen. Zonder dat de druk er bij de allerjongsten al vol op staat.”
Financiële puzzel
Hoewel de talenten doorstromen naar de nationale selectie, blijft het financiële aspect een struikelblok. “We hebben zo’n klein budget dat het onmogelijk was geweest zonder dat de renners en hun families zelf meebetalen”, geeft Parbo toe. “We hebben ons programma daarom geconcentreerd rond 3 grote blokken: het EK, de Wereldbeker in Tábor en de kerstperiode.”
Dit was het 1e jaar met deze gerichte aanpak en dat bevalt Parbo goed. “De renners raken gewend aan elkaar en aan onze opzet, ook al is het soms wat losjes. Het stelt mij in staat om elke renner individueel te coachen op hun techniek en voorbereiding. We hebben nu echt iets om mee te werken.”
Toch voelt de coach de noodzaak om zijn ploeg te verbeteren om meer geld tot zijn beschikking te krijgen. Hij kijkt, mede vanwege het stoppen van het Deense MTB-programma, nuchter naar de verhalen over de Olympische Spelen. “Het is idioot om aan te nemen dat als we een Olympische sport worden, het geld zomaar als goud uit de hemel zal komen vallen. We moeten alles beter doen om te bewijzen dat we de investering waard zijn. Olympische comités hebben geen onbeperkt geld; ze openen niet zomaar een nieuwe rekening met 2 miljoen euro voor ons.”
Competitie
Parbo kijkt ook kritisch naar de bredere structuur van de sport. “De uitbreiding naar 15 of 16 Wereldbekers bleek niet de juiste weg, het zorgde alleen maar voor inflatie. Zelfs de organisaties moeten verbeteren wat ze doen. We moeten laten zien hoe geweldig veldrijden is om de sport echt vooruit te helpen. Dan zullen we wél geld van de Olympische comités krijgen.”
Ondanks de verbeterpunten is hij tevreden over de Deense delegatie op dit WK. “Ik zag dat Duitsland met 11 renners naar dit WK is gekomen, precies evenveel als wij. Voor een klein land met 6 miljoen inwoners tegenover 80 miljoen Duitsers doen we het behoorlijk goed, al vind ik dat we nog verder kunnen groeien.”
Om die volgende stap te zetten, is er volgens de bondscoach meer onderlinge strijd nodig in Denemarken. “We hebben een kritische massa aan renners nodig die tegen elkaar strijden voor een plekje”, besluit Parbo. “Zodra er competitie is, kan je meer ontwikkelen. Als renners geen concurrentie hebben, worden ze vaak lui. Ik probeer die deelnemersvelden te bouwen zodat ze elkaar uitdagen. Als we niemand hebben om ze uit te dagen, weten we nooit of ze echt de beste zijn.”
Wij geven met WielerVerhaal een SKS Trail Saddle Bag (L) cadeau aan een lezer. Heb je interesse om deze te winnen? Mail dan naar [email protected] naar waar je volgende fietstrip gaat en misschien ben jij wel de gelukkige! Gebruik ‘SKS Winactie’ in je onderwerpbalk en vermeld zeker ook naam en adres!
