Een perfecte wintervoorbereiding, de focus op de eerste grote doelen en dan, op 23 maart, een harde klap. Voor Jeffe Beets, renner bij het Team Novo Nordisk Development, zag in een fractie van een seconde zijn voorjaar 2026 in rook opgaan. Een trainingsongeval in zijn eigen buurt zette een streep door zijn voorjaar en dwong hem tot een lange revalidatie. Nu vecht de jonge renner uit Schaffen, bij Diest, zich terug. In de hoop nog in 2027 de stap naar de profs te kunnen zetten.
Harde klap in Lummen
Het noodlot sloeg toe op een doordeweekse dag, dicht bij huis. “Ik had gewoon voorrang, kom de straat uit en word langs links op mijn dijbeen gereden”, vertelt Beets. Het gebeurde in Lummen, niet ver van zijn woonplaats Schaffen. De gevolgen waren ernstig. “Mijn dijbeen was per direct gebroken. Het was wel even ook schrikken in het begin. Ik heb veel pijn gehad in de 1e week na die aanrijding.”
De diagnose was zwaar. Naast de breuk in zijn dijbeen bleek ook zijn enkel gebroken. De datum staat in zijn geheugen gegrift. “23 maart. Heel mijn voorjaar was natuurlijk meteen om zeep.” De timing was extra bitter. Beets had net een vlekkeloze voorbereiding achter de rug en voelde zich klaar om te presteren. “Ik had de perfecte winter gedraaid. Van half november tot half februari zat ik in Spanje. Zonder ziek te zijn. Echt de perfecte voorbereiding voor dit seizoen.”
Die zorgvuldige opbouw was in 1 klap weg. De plannen moesten de koelkast in, de focus verschoof van koers rijden naar opnieuw leren stappen. Een mentaal en fysiek zware periode brak aan voor de belofterenner, die vorig jaar de overstap maakte van de junioren van Sport en Steun Leopoldsburg naar het development team van de Amerikaanse ploeg.
Lange weg terug
Bijna 3 maanden na het ongeval is Beets volop bezig met zijn herstel. De weg is lang, maar de eerste belangrijke stappen zijn gezet. “Het herstel loopt vrij goed, maar je hoopt natuurlijk altijd op een beetje meer”, klinkt het hoopvol. De fiets is intussen opnieuw zijn metgezel. “Ik fiets nu al terug. Sinds eind mei rijd rijd ik ook al terug op de weg.” Het doel is om eind juli weer een rugnummer op te spelden.
De revalidatie betekende ook toekijken hoe zijn doelen van het voorjaar aan hem voorbijgingen. Vooral 1vwedstrijd miste hij node. “De Servische Banjaluka en de Ronde van Bosnië-Herzegovina heb ik gemist. Dat is wel een verlies geweest in mijn jaar, want die waren beide een doel.” Beets zag er een parcours op zijn maat. “Licht heuvelachtige parcoursen zijn echt mijn ding. En dan in een uitgedunde groep nog wat sprinten.”
Dat typeert hem als renner. Beets is een sprinterstype. “Maar de lichte hellingen kom ik wel over”, benadrukt hij. “De hellingen van 2 minuten lukken goed.” Het is een profiel waarmee hij hoopt in de toekomst het verschil te kunnen maken, als hij weer op zijn oude niveau is.
Voeding- en Dieetkunde
De valpartij heeft niet alleen zijn seizoen, maar ook zijn toekomstplannen beïnvloed. De droom van elke renner in een opleidingsploeg is doorstromen naar de profs. Die droom leeft ook bij Beets. “Ja, dat is inderdaad de bedoeling. Er waren zelfs al gesprekken over die volgende stap. “Deze winter, maar dat moeten we nu voorlopig verschuiven.”
De onfortuinlijke gebeurtenissen maken een promotie op korte termijn onwaarschijnlijk. “Ik denk dat het voor dit moment te vroeg gaat komen, afgaande op hoe het nu gaat”, geeft hij eerlijk toe. Toch is de hoop niet volledig verdwenen. “Zeg nooit nooit.” Voorlopig ligt de focus elders. “Ik denk dat ik nu terug wedstrijden moet kunnen rijden en dan van daaruit verder kijken hoe snel ik op welk niveau geraak.”
Om zijn wielerdroom alle kansen te geven, zette Beets zijn studies Voeding- en Dieetkunde op pauze. Zo wil hij zich volledig op de sport kunnen concentreren. “De combinatie is niet onmogelijk, maar toch wel heel lastig. En dan ga ik liever voor 100%, dan dat ik beide 50% ga doen.”
