Wat in 2024 begon als een ambitieus project van 6 studenten Lichamelijke Opvoeding en Bewegingswetenschappen aan de UGent, is uitgegroeid tot een volwaardige en gestructureerde wielerploeg. Noah Vanryckeghem en Jonas Van Spitael richtten samen met 4 medestudenten de ploeg DVZ Cycling op. Ze willen renners van gelijk welk niveau op een wetenschappelijke manier begeleiden en laten doorgroeien. Vandaag telt de ploeg maar liefst 25 renners en mikken een aantal renners al op een interclub.
Stilstaan is achteruitgaan
De oprichting van de wielerploeg was nog een logische stap voor de 6 studenten. Ze wilden hun theoretische kennis van de schoolbanken meteen omzetten in de praktijk. “We zagen dat heel wat amateurrenners flink wat potentieel hebben, maar professionele begeleiding misten op het vlak van training en recuperatie”, vertelt medeoprichter Noah Vanryckeghem. “Dankzij onze academische achtergrond kunnen we hen nu heel gericht bijstaan.” De focus binnen de ploeg ligt dan ook niet alleen op hoge wattages, maar ook op een doordachte wedstrijdplanning en het stapsgewijs optimaliseren van de fysieke prestaties.
In het 1e seizoen van het project bestond de ploeg uit een bescheiden groep van 13 renners. Zij reden uitsluitend wedstrijden binnen de nevenbonden, waaronder de LWU, OVWF en de LRC. “Dat was werkelijk de ideale leerschool voor ons als kersverse omkadering”, vult Jonas Van Spitael aan. “We kregen zo de tijd om onze trainingsmethodes op punt te stellen. De renners leerden bovendien hoe het precies voelt om in een gestructureerde ploeg te rijden. Het was een bescheiden start, maar wel een heel bewuste keuze van het bestuur.”
Al snel bleek die wetenschappelijke aanpak zijn vruchten af te werpen. De renners boekten zichtbaar progressie, de honger naar grotere uitdagingen nam toe. “We merkten dat heel wat jongens de ambitie kregen om door te groeien naar een hoger sportief niveau”, weet Vanryckeghem. “Als ambitieuze ploeg konden we onmogelijk achterblijven. We moesten ons project wel uitbreiden om die talenten binnen boord te houden en hen de juiste prikkels te blijven geven. Stilstaan is achteruitgaan, zeker in de hedendaagse wielersport.”
Maatwerk en vrijheid
Die drang naar meer leidde eind vorig jaar tot de inschrijving bij Cycling Vlaanderen en Belgian Cycling. Hierdoor staat de ploeg dit seizoen 2026 ook aan de start van interclubs en de Beker van België. De ploeg is intussen organisch gegroeid naar ongeveer 25 actieve renners. “Een deel van de groep kiest er nog steeds voor om voornamelijk in de vertrouwde nevenbonden te koersen”, verklaart Van Spitael. “Anderen focussen zich dan weer volledig op het zwaardere interclubcircuit. Beide pistes zijn voor ons absoluut evenwaardig en krijgen exact dezelfde aandacht.”
De absolute sterkte van het project ligt in die doorgedreven flexibiliteit. De ploegleiding weigert systematisch om renners in een keurslijf te dwingen. “We geloven niet in een standaardtraject voor iedereen”, benadrukt Vanryckeghem. “We zitten met elke renner afzonderlijk samen aan tafel om te kijken welke wedstrijden het best aansluiten bij zijn specifieke kwaliteiten en persoonlijke ambities. Elke atleet is fysiek en mentaal anders. Zo krijgt iedereen de absolute vrijheid om zich op zijn eigen tempo te ontwikkelen.”
Naast de sportieve begeleiding staat het familiale groepsgevoel centraal binnen de werking. De studenten waken er streng over dat het geen kille, louter prestatiegerichte omgeving wordt voor de renners. “We willen een veilige plek creëren waarin renners elkaar continu motiveren, ondersteunen en vooral samen groeien”, zegt Van Spitael. “Daarom organiseren we heel regelmatig gezamenlijke ploegtrainingen. Ook naast de fiets brengen we de groep graag samen. Ons jaarlijks eetfestijn is daar een mooi voorbeeld van. Renners, familie, supporters en sympathisanten komen dan samen en dat versterkt de onderlinge verbondenheid.”
Gezonde ambities
Het jonge bestuur kijkt ondertussen al verder. De komende jaren moet het project doorgroeien, maar wel met behoud van de eigen unieke identiteit. “Tegen 2027 willen we onze interclubkern stelselmatig uitbreiden naar een 20-tal renners”, stelt Vanryckeghem. “Met die bredere basis kunnen we de groep een uitgebreider en uitdagender wedstrijdprogramma aanbieden. We willen op dat niveau bovendien niet alleen gewoon deelnemen als pelotonvulling. We willen op termijn competitief meespelen voor de knikkers.”
Toch blijkt er een grens aan die groei. “We hechten veel belang aan persoonlijke aandacht, voldoende begeleiding op maat en eerlijke wedstrijdkansen voor echt iedereen”, legt Van Spitael uit. “Als we de groep te groot maken, verliezen we die controle. We willen juist een brug blijven vormen voor talentvolle renners uit de nevenbonden. Als ze fysiek en mentaal klaar zijn voor de stap naar een hoger niveau, moeten ze die kans bij ons intern kunnen grijpen.”
Uiteindelijk draait het hele project om veel meer dan alleen maar platte resultaten behalen. Het gaat om het totale plaatje voor de renner als mens en als sporter. “Onze ultieme ambitie is om een club te zijn waar sterke prestaties, hechte vriendschap, wederzijds respect en oprecht plezier perfect hand in hand gaan”, besluit Vanryckeghem. “Iedere renner moet zich hier onmiddellijk thuis voelen. We werken allemaal samen aan zowel individuele als gezamenlijke doelstellingen. Renners die zich volledig in dit verhaal herkennen, mogen ons altijd vrijblijvend contacteren via onze sociale media.”
