De afgelopen weken dook de groen-witte trui van de Ierse kampioen veelvuldig op in de Belgische velden. De drager, Dean Harvey (23), is bezig aan zijn 1e volledige crosswinter op het Europese vasteland. Na 2 jaar op de weg werkte de 4-voudig Iers kampioen in een magazijn om deze onderneming te financieren. Zonder ploeg, maar met een dosis passie en bravoure, jaagt hij zijn dromen na in de wedstrijden die hij al jarenlang op tv volgt.
Orderpicker
Vooraan de parking van het EK in Zeddam stond het vol met campers, en tijdens de kerstperiode zullen de ploegbussen van de WorldTour ook weer volop aanwezig zijn. Ergens daartussen staat ook de hatchback van Dean Harvey, de regerend Ierse kampioen. “Tsja, geen camper voor mij inderdaad”, lacht de Ier. “Dit is de 1e keer dat ik een volledig internationaal crossseizoen probeer te rijden.”
“De afgelopen 2 jaar heb ik voornamelijk op de weg gekoerst, eerst bij Trinity en daarna in Frankrijk bij Morbihan. Dit jaar besloot ik om me volledig op de cross te storten”, blikt hij terug op zijn carrièreswitch. “Daarvoor moest ik wel eerst terug naar huis om in een magazijn te werken. Ik was orderpicker en spaarde daarmee genoeg geld zodat ik nu een hele winter in België kan wonen. Ik kan nu eindelijk al die grote wedstrijden rijden waar ik altijd al van heb gedroomd. Ik doe alles alleen. Hier op het EK heb ik mijn vader en een vriend, maar op de andere crossen waren er een paar mensen vanuit het dorp die telkens vrijwillig meegingen. Per wedstrijd zoek ik mensen bij elkaar. Dus als je iemand kent, stuur vooral een DM op Instagram!”
1 van die wedstrijden was het EK in Zeddam. Harvey was de laatste renner die niet gedubbeld werd, maar dat deert hem niet. “Voor veel mensen klinkt een uur lang jezelf het snot voor de ogen rijden misschien vreemd. Het is zeker niet voor iedereen weggelegd”, weet hij. “Maar ik hou gewoon ontzettend veel van deze sport. Vanaf de start is het volle bak en juist dat technische aspect heeft me altijd aangetrokken.”
Leercurve
In eigen land is Harvey een fenomeen binnen de crosswereld, met liefst 4 opeenvolgende nationale titels bij de eliterenners. Toch merkte hij dat die dominantie ook een keerzijde had. “In Ierland rijd ik eigenlijk altijd alleen voorop, en op die manier leer je te weinig om internationaal mee te doen”, verklaart hij. “De hoeveelheid ervaring en technische bagage die ik hier in korte tijd heb opgedaan, is nu al groter dan wat ik in een heel seizoen thuis zou leren. En ik ben hier pas net een maand!”
Die leercurve hoopt hij dit seizoen verder door te trekken. “Ik voel mezelf per wedstrijd verbeteren. Hopelijk trekt mijn vormpeil die stijgende lijn door en kan ik gaandeweg het seizoen ook in de uitslagen wat verder opschuiven.” Het EK in Nederland, zijn 1e grote titelstrijd bij de elite, smaakt in ieder geval naar meer. “Het was echt een fantastische ervaring, met misschien wel het beste publiek dat ik ooit heb gezien. Het was zo luid in de openingsronde, ik had dat niet verwacht. Daarna isoleer je jezelf er wel van, zodat je op je eigen wedstrijd gefocust blijft.”
Helaas verliep de wedstrijd voor de Ier niet helemaal zoals gehoopt. “Ik had jammer genoeg een paar valpartijen die me wat terugsloegen in het begin”, zucht Harvey. “Bovendien was het deelnemersveld wat kleiner dan normaal, waardoor de groepen sneller uit elkaar vielen. Ik reed veel alleen, en dat is mentaal best pittig. Het niveau ligt gigantisch hoog, en dan helpt het enorm als je met jongens van jouw niveau kunt samenwerken.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Eindeloos inpakken
Zijn leven buiten de koers is allesbehalve roemrijk. “Ik verblijf net ten zuiden van Brussel, wat best ver uit de richting is vergeleken met de meeste andere renners die veel noordelijker zitten”, zegt Harvey. “Daardoor train ik vrijwel altijd alleen. Enkel als ik naar het bos in Lichtaart rijd voor een specifieke crosstraining, kom ik andere renners tegen. Daar is het trouwens best makkelijk om een trainingspartner te vinden.”
Van eenzaamheid of verveling is echter geen sprake. “Buiten het fietsen heb ik eigenlijk nergens tijd voor”, lacht hij. “Ik ben constant aan het trainen en voor mijn gevoel ben ik non-stop bezig met tassen uitpakken van de ene cross en weer inpakken voor de volgende. Echt rust of downtime is er simpelweg niet.”
Harvey zal de rest van de winter nog in België te vinden zijn. “Ik ga veel wedstrijden rijden om het meeste uit mijn tijd hier te halen. Als ik verbeter, kan ik misschien thuis wat Ierse sponsoren vinden. Er zijn niet veel renners bij ons die crossen. Dat kan een nadeel zijn, maar misschien wel een voordeel omdat het mijn verhaal uniek maakt. Ik wil in elk geval proberen het WK te rijden dit jaar, en daarna zie ik wel wat mijn volgende avontuur wordt”, besluit de goedlachse Harvey.
