Fan van korte steile hellingen? Dan is de Druivenstreek ‘the place to be’. Eerder introduceerden we er al 8 op het grondgebied Overijse. In deze bijdrage begeven we ons naar Huldenberg om er nog enkele aan de catalogus toe te voegen.
De vervelende Smeysberg
Als je het centrum van Huldenberg in zuidelijke richting verlaat en de IJse over bent, begint de weg dra te hellen. We bevinden ons op de Koxberg. We krijgen 250 meter om op te warmen en dan moeten we terugschakelen. Maar voor een stijgingspercentage van 6% gaan we niet panikeren. Opgelet, in diezelfde bocht kan je ook links een klein weggetje inslaan: de V. Philipsstraat, is een smal kasseiweggetje dat de lange bocht van de Koxberg afsnijdt om die wat verder weer te vervoegen. Die kasseivariant lijkt met zijn 250 meter aan 11% wat op de Taaienberg. Knap lastig, dus. Dan is het toch makkelijker om op de Koxberg te blijven, die wordt nooit steiler dan 8% en vlakt na goed 500 meter af tot een behapbare 3%. In de Brabantse Pijl komen de renners langs hier naar beneden, nadat ze de Holstheide hebben beklommen.
Keren we terug naar ons vertrekpunt, dan kan je aan de overzijde ‘de Rattenberg’ aanvatten. Die heeft 2 varianten: ofwel via de Goossensstraat, ofwel iets verder achter de kerk de kasseien opdraaien. Die kassei start aan 8% en vlakt dan af naar 4%. Na 400 meter kom je op de betonbaan waar ook de Goossenstraat ons vervoegt. Maar De Limburg Styrumlaan blijft ambetant omhoog lopen. Niet steil, maar toch meer dan vals plat. Pas na 1,6 km kan je besluiten dat je de top hebt bereikt. We fietsen even verder langs de zorginstelling Ganspoel, dalen af naar het gehucht Veeweyde, waar ons nog een klimmetje wacht. De Veeweidestraat is 500 meter lang met een gemiddelde van 5,4%. Het middenstuk loopt echter toch 150 meter aan goed 10%. Een explosief renner moet hier met het buitenblad naar boven kunnen spurten.
Kleinwaverstraat
Vanuit het centrum van Huldenberg kan je ook de N253 verder richting Leuven nemen om na goed 500 meter rechts de Smeysberg op te draaien. Die boezemt echt angst in. Die Smeysberg lijkt wel een muur: het asfalt loopt recht omhoog. Een bord geeft 17% aan en onze gloednieuwe One-fietscomputer van Absolute Cycling bevestigt dat al snel. ‘En danseuse’ hijsen we ons naar boven, al is die term te flatterend voor het krampachtig trek- en sleurwerk dat we hier noodgedwongen moeten uitvoeren.
Het duurt 300 meter eer we ons in het zadel kunnen neerploffen en we weer aan onze ‘stijl’ in plaats van ‘steil’ mogen denken. Er wachten ons nog 300 minder hellende meters eer we de top ronden. Tijdens het WK van 2021 in Leuven sprongen de Belgen hier te gretig met hun krachten om, wat hen in de finale zuur opbrak. Echt een rotding, die Smeysberg!
Dan liever de parallelle helling die je nog iets verder op de N253 vindt. De Kleinwaverstraat haalt een gemiddelde van 7% over 700 meter en schurkt 400 meter tegen de 10% aan, maar kent slechts een maximaal stukje van 12%. Dus net iets meer doenbaar. Deze klim is een smaller wat bochtiger asfaltweggetje, wat toch aangenamer fietsen is dan een loodrechte muur. De uitloper van 200 meter laat ons toe om de ademhaling weer te normaliseren.
Neerijse
Overijse kent elke wielerfanaat. Een specialist toponymie zal meteen kunnen zeggen dat er dan ook een Neerijse moet bestaan en wel stroomafwaarts van de IJse. En jawel, we vinden dat dorp een paar kilometer verder langs diezelfde N253 richting Leuven. Daar willen we de Langestraat opfietsen. Je kan die Langestraat nog langer maken als je eerst even rechts achter de kerk afdaalt om dan de Schaveistraat in te rijden, dan rechts de N253 weer op en 100 meter verder links richting Leefdaal te gaan. Dan heb je 1 km aan gemiddeld 5,4% te verwerken, met een steilste stuk aan 9%. Maar boven kom je op een plateau waar de wind meestal flink in het nadeel blaast en er dus van recupereren weinig sprake is.
Vanuit Neerijse kan je ook, via de Wolfshagen, richting Sint-Agatha-Rode en het Dijledal fietsen. Daar wacht ons nog een laatste, maar bijzondere helling. Tegenover de Hoekstraat vinden we rechts de Grote Keistraat. Die is allesbehalve groot. De smalle weg helt eerst licht maar als we de laatste woning gepasseerd zijn, verandert de weg in een exclusief fietspad dat ons door een holle weg leidt. Het gaat flink omhoog, al snel geeft onze fietscomputer dubbele cijfers aan en dat 300 meter lang. Daarna zwakt de klim wat af naar een 4%, dus zeker te veel om de benen stil te kunnen houden. Boven kom je op een T-kruispunt met de Nijvelsebaan. Sla je hier links af, dan kom je wat verder aan de top van de Kleinwaverstraat en die van de Smeysberg. Daal die af en je bent weer in Huldenberg….
