Jens Reynders vond geen profploeg meer voor 2026 maar blijft desondanks strijdvaardig. Geen spoor van een renner in zak en as, wel van een coureur die zijn lot in eigen handen heeft genomen. De onzekerheid van de voorbije maanden heeft plaatsgemaakt voor een ambitieus dubbelplan. Een carrière als professioneel gravelrijder, gecombineerd met een wegprogramma bij een nieuw, nog wat mysterieus, project.
Gebroken knie
De 1e afspraak in zijn nieuwe leven dient zich al snel aan. Terwijl de meeste collega’s in Europa trainen, pakt Reynders zijn koffers. “Ik vertrek op 15 januari naar Dubai”, vertelt hij. “Daar staat hij op 18 januari aan de start van de Al Salam Championship. Een bewuste keuze. “Dat is enkel voor genodigde profs. Tim Wellens was daar vorig jaar 2e. Er is superveel prijzengeld te winnen, 3,5 miljoen AED (meer dan 800.000 euro, red), wat vrij veel is.” Aansluitend rijdt hij normaal gezien de Sharjah Tour. De grote vraag is: in welk truitje? “Momenteel kan ik daar niks over zeggen”, klinkt het geheimzinnig.
Het pad naar zijn nieuwe start is er een met serieuze hindernissen. Na een eerdere stressvolle periode toen hij bij Israel-Premier Tech moest vertrekken, leek 2024 de weg naar boven. Tot de zomer van 2025. “Ik was wel in gesprek met een aantal WorldTour-ploegen”, legt Reynders uit. Hij deed de onderhandelingen zelf, zonder manager. Maar toen sloeg het noodlot toe. “Half juli brak ik mijn knie. Alles viel in het water, want iedereen wachtte af.”
De kniefractuur, opgelopen in de profkermiskoers van Kemmel, kwam op het slechtst denkbare moment. “Dat was voor mij een moeilijke periode, omdat ik bijna terug op mijn top was om te pieken naar de Renewi Tour. Ik zou enkel nog op stage gaan en dan was ik klaar.” De onzekerheid op de transfermarkt, mede door de fusiegesprekken tussen Lotto en Intermarché, deden de rest. “Uiteindelijk kwamen er wel enkele voorstellen, maar het was toch niet waar ik op gehoopt had.”
Kop2
In plaats van een minder contract op de weg te aanvaarden, keek Reynders verder. De snelgroeiende gravelscene bood een uitweg, of beter gezegd: een nieuwe hoofdweg. “Ik wist dat er in het gravel mogelijkheden zijn. Verschillende grote fietsenmerken gaan eigen ploegen opstarten. Naar het voorbeeld van Ridley afgelopen jaar. Ik vond dat wel interessant omdat ik in het gravel altijd heel goed heb gereden.”
Het is geen halfslachtige beslissing. Reynders wordt een volwaardige profgravelrijder, die met eigen sponsors de belangrijkste gravelwedstrijden zal afwerken. “Ik denk dat ik daar budgettair gezien veel meer kan uithalen dan met de voorstellen die ik kreeg voor op de weg”, stelt hij scherp. Een einde van zijn carrière is het allerminst. Integendeel. “Ik ben nog heel ambitieus. Mijn beste jaren komen eraan, mijn piek volgt nog. Ik merk dat ook wel op training dat ik sterker en sterker word.”
Maar er lonkt voor Reynders ook nog wel iets op de weg. “Je zult me niet zien in het echte kermiscircuit. Daar kan ik me niet meer voor opladen en daar heb ik ook niet meer de ambitie voor. In profkermiskoersen daarentegen zal ik wel nog hier en daar starten.”
Lawrence Naesen
Zijn visie voor de winter was duidelijk en onwrikbaar. “Oftewel ga ik er vol voor en doe ik er nog alles aan, want ik ben nog steeds ambitieus. Kreeg ik een mooi voorstel, dan ging ik voort als wegrenner. Kreeg ik geen deftig voorstel, dan maar niet.”
Naast zijn gravelavontuur zal hij ook op de weg actief blijven voor een mooie ploeg. Maar veel wil hij daar nog niet over kwijt. “Het is een ploeg die heel ambitieus is en er toekomstgericht wellicht veel mogelijkheden zijn. Ik denk dat dat misschien wel een verrassende ploeg kan zijn op termijn.” Hij volgt hiermee het voorbeeld van renners als Mads Würtz Schmidt, de Europese kampioen en zijn voormalig ploegmaat bij Israel Premier Tech, en Lawrence Naesen, die het gravel met succes omarmden.
Voorlopig is het wachten op de onthulling van zijn sponsors en zijn nieuwe wegploeg. Maar Jens Reynders is niet afgeschreven. Hij heeft de regie over zijn eigen carrière genomen, met een duidelijk doel voor ogen. De woestijn van Dubai is de 1e halte in een nieuw, onvoorspelbaar maar veelbelovend hoofdstuk.
