
Roxanne Bailliu (19) werkte tijdens de Vuelta als soigneur. Ze deelde drank aan de renners van Picnic PostNL. Deze unieke ervaring gaf de renster van VC ’t Meetjesland extra motivatie. Ze wil nu zelf schitteren op de fiets en kiest daarom in 2027 voor een spannend avontuur. “Mijn honger om het te maken als renster is groter dan ooit.”

Lenny Martínez
De belofterenster ontdekte een nieuwe wereld bij de staf van Picnic PostNL. “Het was toch wel 1 van de gekste ervaringen in mijn leven”, vertelt ze. “Ik vond het vooral heel speciaal om alles langs de andere kant van het peloton mee te maken. Het is mega gek om op afgesloten plekken te komen. Als gewone toeschouwer mag je die zones niet binnen. Dat maakt het werk als soigneur net zo fascinerend. Je ziet de koers vanuit een exclusief en bevoorrecht standpunt. Daarom koester ik deze unieke momenten enorm.”
Tijdens haar werk bouwde ze een internationaal netwerk op. “Je komt continu in nauw contact met heel wat renners. Het gaat niet alleen over renners van Picnic PostNL, maar ook met renners van andere ploegen. Langs het parcours leer je bovendien heel wat mensen kennen. Zo ben ik bijvoorbeeld Miguel Martínez tegengekomen, de vader van profrenner Lenny. We komen nu best goed overeen met elkaar. Dat maakt het speciaal.”
De Vuelta 2026 bracht haar op prachtige en verborgen locaties. “Doordat ik de volledige maand heb meegedaan, heb ik heel veel kunnen zien. Ik ben op plekken gekomen waar ik anders nooit zou komen. Meestal waren dat echt heel mooie en afgelegen gebieden. Daardoor maak je veel mee en leer je de streek kennen. Ik heb ook vrienden voor het leven gemaakt binnen het team. Samen afzien schept blijkbaar een heel bijzondere en sterke band. We steunden elkaar door dik en dun tijdens de zware etappes.”



Joran Luyssen
Het dagelijkse ritme van een WorldTour-ploeg vraagt wel wat organisatie. “Ik heb inderdaad heel wat kunnen zien van achter de schermen”, vertelt Bailliu enthousiast. “We hebben maar 4 dagen echt bij de ploeg geslapen. Voor de rest hadden wij ons eigen huisje of hotel. Iedereen moet weten wat ieders persoonlijke taken precies inhouden. Zonder die duidelijke structuur loopt alles onmiddellijk in het honderd. We maakten alles netjes klaar en vulden de frigoboxen. Daarna reden we met 2 auto’s het parcours op. Uiteindelijk heb ik zelf 51 bidons aangegeven. Maar er wordt daarnaast ook veel gelachen. Dat houdt de sfeer goed.”
Binnen het team bloeide er bovendien iets moois met collega Joran Luyssen. “Joran was de baas van het cooling team en zocht extra vrijwilligers. We lachten vaak totdat mijn kaken in kramp schoten. Tegen het einde van het avontuur voelden we allebei meer dan vriendschap. Het was natuurlijk wel een ingewikkeld punt binnen de ploeg. We hebben daarom toch gewacht tot we in België waren om een koppel te worden.”
De steun van haar kersverse vriend helpt haar ook op sportief vlak. “Ik ben heel trots op hoe hij dit allemaal geregeld heeft. Makkelijk was deze eerste opdracht voor hem zeker niet. Ik ben hem dan ook heel dankbaar voor deze mooie kans. Het is een bijzondere passie die we samen kunnen delen. Hij kwam na onze terugkomst meteen supporteren tijdens mijn koers in Stekene.”


[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Toekomst in het profpeloton
De nabijheid van de profs wakkerde haar eigen competitieve vuur aan. “Door elke dag dat peloton te zien, heb ik megaveel zin gekregen. Ik wil de hele winter keihard trainen. Zo kan ik straks grotere stappen beginnen zetten. Ik leg de lat namelijk graag hoog voor mezelf. Opgeven staat niet in mijn woordenboek. Deze ervaring heeft me nog extra honger gegeven.”
Na haar eerste volledige wielerseizoen kent ze haar belangrijkste werkpunten heel goed. “Mijn positie in het peloton is momenteel mijn grootste werkpunt. Hoewel ik geen schrik heb, raak ik toch moeilijk vooraan. Ik weet gelukkig dat ik de marge heb om dat wel te doen. Mentaal zit alles goed door de steun van mijn vriendinnen. Ook mijn ouders steunen me enorm.”
Voor het volgende seizoen staat er alvast een belangrijke verandering gepland. “Ik zal volgend jaar niet meer voor VC ’t Meetjesland rijden. Ik ga naar een andere ploeg voor een nieuwe stap. Ik kom uit een carrière van 9 jaar als internationale danseres. Ik ben zeer competitief en wil ooit podiumplekken rijden. Mijn droom om in het profpeloton mee te draaien is sterk aanwezig. Ik werk er keihard voor, al is het maar als knecht.”


