Elke renner zou veel plezier beleven aan een supporter zoals Nico Bouché. Zijn oog viel 10 jaar geleden echter op Pieter Serry (36), die daar heel dankbaar voor is. Hoe zit dat met de band tussen hen en hoe zien ze het verder nu zijn periode bij The Wolfpack afloopt?
Cyclocross Maria-Aalter
Het begon allemaal met een toevallige ontmoeting. “In Maria-Aalter organiseerde ik ooit mee een cyclocrosswedstrijd, die trouwens maar 1 keer doorging”, opent Nico Bouché. “Terwijl we alles aan het klaarzetten waren, passeerde Pieter toen hij op training vertrok. We raakten aan de praat, daarna ben ik hem van dichterbij beginnen volgen.”
Pieter Serry had toen al een supportersclub waar er eind december een avond georganiseerd werd. “Ik maakte me er lid van en nam het al vrij snel over”, horen we van de topfan. Daarna kwam alles in een stroomversnelling. “Het ging er nog wat amateuristisch aan toe in het begin”, weet Pieter Serry. “Van zodra Nico er zijn schouders onder zette, groeide het uit tot een mooie avond voor de supporters. Hij houdt ook van al mijn koersen mijn uitslagen, teksten en foto’s bij. Wekelijks vertrekt een koersverslag naar de supporters.”
“Tijdens een grote ronde doe ik dat dagelijks”, vult Bouché aan. Dat doet hij heel gedreven en nauwgezet, waardoor hij haast een rol als bibliothecaris invult. “Hij deed bijna journalistenwerk, maar dan enkel voor mij. Ik ben hem daar heel dankbaar voor”, toont Serry zijn appreciatie. “Dankzij zijn inspanningen hou ik mijn herinneringen aan mijn carrière vast. Soms blader ik eens terug in zijn knipselmap en komt er iets opborrelen dat ik anders compleet vergeten zou zijn.”
Vader Tim Declercq
“Het begon ooit met een simpele fanavond in het supporterslokaal café t’Hoekske. Dat was veel te klein, want we zaten op elkaar gepakt als haringen in een ton. Met 200 plaatsen kwamen we niet toe, niet slecht toch voor een knecht”, klinkt het trots bij de fan. “Verschillende jaren organiseerden we een wandeltocht, daarna lieten we eens 2 jaar na elkaar een cabaretier komen. Zo is Karel Declercq, de vader van Tim, hier ooit geweest. We variëren telkens. In het voorjaar organiseerden we ook eens een fietstocht.”
Als Serry een ballonnetje oplaat, dan pikt Bouché dat snel op. “Ik stimuleerde hem ooit om een ‘KOPSERRY’ te doen. Dat is een kleine vlog op sociale media”, horen we van de meesterknecht van The Wolfpack. “We doen dat voor fans als ik speciale koersen doe, want het is wel eens leuk om te tonen hoe de reis naar pakweg Australië of Argentinië eraan toe gaat. Of we maken iets ludiek als ik een langere periode op stage ben.”
Voor Serry nadert stilaan het einde van een tijdperk nu The Wolfpack zijn contract niet verlengt na 2025. “Normaal stopt het, hé. Als er nog een ploeg komt die me met respect benadert, zal ik zeker nog een jaar verder doen. We zien wel wat er uit de bus valt, ik blijf me sowieso goed verzorgen. Met 37 jaar (tegen einde seizoen 2025, red) heb ik mijn leeftijd tegen, maar conditioneel zit het nog goed. Mijn waarden zijn nog even goed als 3-4 jaar terug.”
Patrick Lefevere
De West-Vlaming verlaat The Wolfpack met pijn in het hart. “Zeker. Ik heb hier een mooie periode gehad. Na al die loyale jaren had ik gehoopt om nog een jaar bij de ploeg te mogen blijven. Bij Patrick Lefevere was dat misschien anders geweest. Ik stuurde onlangs nog naar mijn trainer: ik ben nog te goed om te stoppen, maar te oud om door te gaan bij de ploeg.”
Bouché wordt er stil van. “Het zijn al moeilijke tijden geweest dit jaar. Ik zal het ook missen. Er komt veel tijd vrij waarvan ik nog niet weet hoe ik die zal invullen. Ik blijf hopen dat er nog een vervolg komt voor Pieter. Hij wordt er niet uitgereden in het peloton, ik denk dat hij nog niet aan het einde van zijn Latijn zit.”
Recent haalde de ploeg heel wat oude bekenden terug om een staffunctie te vervullen. Kriebelt het dan niet bij Serry? “Het is nooit mijn ambitie geweest om ploegleider te worden”, stelt hij meteen. Bouché haakt er lachend op in. “Nochtans heeft hij een bepaald jaar vanalles geprobeerd: burgemeester, DJ, ceremoniemeester.”
“Ja, ik was even burgemeester van Brussel, toen we uit Australië terugkwamen met Remco. Dat was wel een belevenis”, lacht Serry. “Ik ben dankbaar voor de vele mooie herinneringen.”
