In onze nooit aflatende speurtocht naar leuke offroad uitdagingen nemen we je dit keer mee naar de Wase gemeenten Waasmunster, Belsele en Sinaai. Wie de streek kent, kan daar een technisch uitdagend parcours uittekenen dat perfect is om je technische skills aan te scherpen.
Het oerwoud van Waasmunster
Op de gemeenschappelijke grens van Waasmunster, Belsele en Sinaai ligt een zandstuifrug die grotendeels met dennen is begroeid. Tot zowat 50 jaar geleden was het een zeer arm gebied waar de poreuze zandige grond nauwelijks landbouw toeliet. Tot dan lieten schaapherders er hun kudden op los, waardoor het gebied een heide- en bosgebied werd. Vandaag wordt nog steeds de naam ‘Heide van Waasmunster’ gebruikt. Nergens is de beroemde grap van Urbanus meer van toepassing dan hier. In 1970 werd hier namelijk een autosnelweg, de E17, doorgetrokken. “Dan hadden ze 2 bossen.” Daarna volgden nog een pak secundaire wegen. “Dat is daar een heel oerwoud geworden”, quoten we de olijke Tollembekenaar.
Eind jaren ’70 werd het gebied ook nog eens ‘ontdekt’ door de ‘nouveaux riches’ uit de Wase textielindustrie. Die kochten grote delen van het overblijvende bos op om er protserige villa’s neer te poten. Ze wilden in het bos gaan wonen en dus moest de meeste grond eraan geloven. Gelukkig bleven er een paar delen gespaard van de betonwoede en blijft er een speeltuin voor mountainbikers en gravelaars over. Als je er maximaal gebruikmaakt van de bestaande paden, kan je zo’n 40 km offroad fietsen en amper op de openbare weg komen.
Uit de les Aardrijkskunde hebben we onthouden dat een zandkorrel groter is dan leem of klei, waardoor het water er snel doorsijpelt. In fietstermen vertaald: de toplaag droogt na een periode snel uit en dus moet je er niet door de modder ploeteren. Omgekeerd, als het erg lang droog blijft, wordt de bovenste 10 cm mul zand, waar je je makkelijk in vastrijdt. Door met de bandenspanning te spelen, kan je je grip wel verbeteren.
85% offroad en ook een beetje hoogtemeters
Het heeft geen zin om een gedetailleerde beschrijving te maken van waar je rechts of links moet. Volg de GPX en we nemen je mee voor een tocht van 40 km die slechts gedurende 15% op verharde weg loopt. In het zuiden mag je de Durme als ultieme grens beschouwen en in het noorden blijf je in de buurt van de spoorweg Gent-Antwerpen. Daartussen ligt de genoemde E17 en de oude steenweg van Gent naar Antwerpen. Zelfs zonder GPX kan je niet verkeerd rijden.
Wij starten in hartje Belsele, een dorp dat veel verborgen pareltjes van ‘art deco’-woningen en kleine kasteeltjes heeft. We fietsen meteen zo’n kasteeldomein in om die genoemde steenweg te kruisen en snel koers te zetten tot de E17, die we in oostelijke richting volgen. Via een viaduct kruisen we de autosnelweg om dan via een spectaculaire afdaling langs het talud het Eekhoekbos in te duiken. Dat is een heel klein bosje van hooguit een paar hectare. Het ligt doorsneden met vele zanderige weggetjes, waarvan er zich enkele als singletrack tussen de bomen slingeren. Met de fiets is het fun om hierdoor te scheuren, maar let wel op voor wandelaars en joggers.
Via een smal padje tussen de villatuinen – opletten bij het oversteken van een paar openbare wegen – bereiken we een soort van holle weg waar we rechts gaan. Hier bevond zich ooit spoorlijn 56, die Grembergen met Sint-Niklaas verbond. Wie durft hier op de flanken van die holle weg naar boven spurten om zich daarna terug naar beneden te storten?
Berg van Waasmunster
Wat verder vinden we de E17 terug die we nu westwaarts volgen. We steken de N446 over en komen in een bosgebiedje, ‘de Ketelbossen’ genaamd. In het 1e deel heeft de Wase jeugd hier een spectaculair BMX-parcours aangelegd waar we ook even met de gravelbike doorrazen. We fietsen verder langs de voormalig Abdij van Roosenberg, gaan het bos uit en dalen af richting Waasmunster-centrum. Waar we rechts en nog eens rechts de Rivierstraat opfietsen.
Dat is de offroad flank van de ‘Berg van Waasmunster’, die een paar 100 meter aan 3,2% helt. Maar voor we aan de top zijn, gaan we links om weer een ander zanderig lusje mee te nemen. Wat later bereiken we opnieuw die Ketelbossen, gelegen op de top van de ‘Questa van het Waasland’, met 51 meter het hoogste punt van de streek. We zullen over de hele rit toch 183 hoogtemeters halen. Dus toch niet biljartvlak.
Via een ecoduct komen we weer aan de noordkant van de E17, waar we weer een ander lapje bos van amper 2 km² vinden. Dit deel is echt een speeltuin voor gravel- en mountainbikes. Bochtige singletracks slingeren kriskras door dit bosje. De sporen zijn diep, boomwortels vergen zeker in de bochten opperste concentratie en af en toe ligt er een boomstam over het pad. Gelukkig zijn de sparren nooit dik en kan een geoefend crosser er makkelijk over springen. We draaien het bos uit langs het optrekje van een nazaat van de Beaulieu-dynastie.
Sinaaiwegel
We steken de steenweg over en vinden de fietsostrade langs de spoorlijn die ons tot het station van Sinaai brengt. Vervolgens rijden we het spoor over en nemen een klein stukje van het park mee dat hier ‘de Patersen bos’ wordt genoemd. Dat is een verbastering van ‘de paters hun bos’, naar de Franciscaners die in het kasteeltje op dit domein woonden. We draaien het parkje uit en zetten koers naar een klein bosje, ‘De Bezekoek’. Dan fietsen we langs de rand ervan, op de ‘Sinaaiwegel’, een mooie gravelweg. We rijden half om dat bosje en steken dan via een smal paadje door naar de ‘Belseelse bossen’. Hier beter gekend als ‘De Gouden Leeuw’, de naam van een voormalig plaatselijk café.
Opnieuw wordt onze techniek getest op de smalle aarden weggetjes die vlak naast diepe grachten liggen. We komen uit aan het voetbalveld van Puivelde en in dit gehucht gaan we links opnieuw het bos in en om na veel links en rechts finaal weer ‘De Bezekoek’ te vinden. Vandaar is het nog slechts een steenworp naar ons vertrek- en dus ook eindpunt.
Download GPX WielerVerhaal Heide van Waasmunster!
