De Provincie Oost-Vlaanderen investeert al vele jaren in de aanleg en het onderhoud van fietssnelwegen. Van de 677 km die er finaal gepland zijn, is intussen ongeveer de helft klaar. We gingen op verkenning en bedachten een rondje – nou ja, zeg maar ronde – van 145 km langs Dender en Schelde met doorsteek langs de taalgrens.
Van Aalst naar Deux-Acren
Wij vertrekken in Aalst langs het jaagpad van de Dender. Via de nieuwe sluis gaan we richting zuiden en dus stroomopwaarts. We fietsen langs de rechteroever. Het jaagpad is van redelijke kwaliteit, zij het dat boomwortels hier en daar het asfalt wat omhoog hebben geduwd. Vooruitkijken en het stuur goed vasthouden is dus de boodschap. Tussen Teralfene en Liedekerke passeren we het ‘vilbeluik’ van Rendac. Je kan het niet missen, je neus herkent het meteen. Maar we houden er de vaart in en laten de misselijk makende geur snel achter ons. Voor we het weten – na minder dan 20 km – bereiken we Ninove, de Wortelstad. Geen tijd om het plaatselijk Witkapbier te drinken, we hebben nog vele kilometers voor de boeg!
Tussen Ninove en Zandbergen heeft het jaagpad een kort stukje gravel, maar gelukkig ligt het er droog en steenhard bij. Na goed 30 km naderen we Geraardsbergen. We laten de Oudenberg, de Muur dus, letterlijk en figuurlijk links liggen. We kunnen echter niet aan de verleiding weerstaan om bij een bakker de plaatselijke specialiteit, een mattentaart, te kopen en meteen te verorberen. Dat geeft ons weer genoeg energie voor het volgende uur. We vervolgen het jaagpad, ditmaal langs de linkeroever. We gaan de taalgrens over en het asfalt wordt meteen beter.
Maar in het eerstkomende dorp, Deux-Acren, moeten we rechts, weg van de Dender. We denderen over de kasseitjes van dit dorp van Claude Criquelion zaliger. Onze gedachten gaan even naar deze minzame kampioen, die ons veel te vroeg – op 58 jaar – heeft verlaten. Net over de brug van de spoorweg gaan we links tot we de drukke steenweg naar Lessen kruisen. Daar begint een nieuwe fietssnelweg naar Ronse.
Helling tot 11%
We volgen nu min of meer de taalgrens. Het fietspad is nog niet volledig klaar, want in Flobeq moeten we even op de gewone, zij het zeer rustige weg. Maar de RAVeL 87 staat goed uitgepijld dus we kunnen niet verkeerd rijden. Intussen hebben we het oude spoortraject weer gevonden en genieten van het prachtige landschap: links zien we het Pays des Collines liggen, rechts hebben we zicht op de Pottelberg, La Houppe zoals die in het Frans heet. Helaas ligt dit deel van de RAVeL er niet te best bij en dus mag het niet verwonderen als plots de weg met hekken is versperd omdat er herstellingswerken bezig zijn.
We volgden de gemarkeerde omleiding en naderen Ronse waar we terug kunnen inpikken op een splinternieuw tracé. Aan Ronse station twijfelen we even, zoals je op de GPX zal merken. Even zijn we in de verleiding om de F421 richting Escanaffles te nemen en vandaar de Schelde stroomafwaarts te nemen. Maar we schatten in dat dat toch nog een omweg is van minstens 15 km. Dus zoeken we een shortcut naar Oudenaarde. In de toekomst zou die kunnen bestaan uit de fietssnelweg F45. Niettegenstaande op diverse websites wordt vermeld dat die tegen dit voorjaar 2025 klaar had moeten zijn, moet men er eigenlijk nog aan beginnen.
We zoeken dus gewone, maar rustige wegen en kiezen de beklimming van de ‘Broeke’ om Ronse uit te fietsen. Het zal de enige echte helling zijn op heel onze rit. Ze is 1 km lang en heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 6,5%. Maar halfweg heb je een korte afdaling, dus voor en na dat stuk gaat het tot 11% omhoog. Het goede nieuws is dat we nu op het hoogste punt zitten en we via Schorisse, Nukerke en Maarke afdalen naar Oudenaarde. Op de markt is het tijd voor een korte pauze, genietend van een fris drankje en het zicht op het prachtige gotische stadhuis.
Van Oudenaarde naar Schoonaarde
We hervatten onze rit en rijden noordwaarts, de Schelde langs haar linkeroever volgend. Dit jaagpad is in wielermiddens erg gekend, want hier traint het Scheldepeloton, een bijna permanente spontane samentroeping van heuse renners en wielertoeristen. Als een grote jonge kerel met een rugzak ons voorbij vlamt, aarzelen we niet en sprinten naar het achterwiel. Tot Semmerzake kunnen we genieten van zijn slipstream en maken snel vele kilometers zonder al te veel moeite. We nemen dankbaar afscheid van onze gangmaker en blijven langs de Schelde peddelen.
Wanneer we Merelbeke naderen, draait het even in de soep: we weten dat we daar van kant moeten switchen en dus de brug oversteken, maar het jaagpad aan de rechteroever is onderbroken. We proberen wat uit en vinden finaal een brug over de ringvaart waarna we via het Gentse gehucht Flora weer ons traject langs de Schelde kunnen vervolgen. Over Melle gaat het naar Kwatrecht, waar het jaagpad helaas weer ophoudt en we langs de gewone weg naar Wetteren moeten. Daar gaan we de prachtige fietsbrug over om opnieuw langs de linkeroever stroomafwaarts verder te beuken. Aan het veer van Schellebelle is het steeds een drukke bedoening van recreant fietsers die er op het terras van het uitzicht komen genieten. Maar wij hebben onze stal geroken en gaan door.
In Schoonaarde gaan we de Schelde weer over. Hier zouden we verder langs de rechteroever de Schelde kunnen volgen en via Appels tot de monding van de Dender fietsen om dan die stroomopwaarts naar Aalst te nemen. Maar het is al de hele dag erg warm en dus nemen we nog maar eens een shortcut. Zo niet zou onze tocht op een 160 km afkloppen. Die shortcut gaat via het gehucht Babbelaar in Hofstade-Aalst. Daar vinden we een laatste fietsostrade die ons terug in Aalst aan de Dender afzet. We zijn rond!
Download GPX WielerVerhaal Zuid-Oost-Vlaanderen via fietsostrades!
