Een 3e plaats en 2 top 10-noteringen in zijn eerste 6 wedstrijden. Toon Heirbaut (21) is opmerkelijk sterk aan zijn wegseizoen begonnen. Zeker na zijn wisselvallige crosswinter. Een mentale reset was nodig, zo bleek. De renner zette de chaos in zijn hoofd op een rijtje en lijkt sindsdien beter dan ooit. “Ik sta er zelf een beetje van versteld hoe goed het eigenlijk gaat”, bekent de DCR-renner.
Puivelde
Wie de uitslagen van zijn eerste wegkoersen van het seizoen bekeek, zag de naam van Toon Heirbaut meermaals vooraan opduiken. Een vliegende start die hij zelf niet meteen had verwacht. “Ik heb niet veel wedstrijden gereden omdat ik uit het crossseizoen kom, maar ik mag zeker niet klagen”, vertelt hij. “In mijn 3e koers in Puivelde stond ik al op het podium. Daarna volgden nog 2 keer top 10, opnieuw in Puivelde en ook in Geraardsbergen. En ik heb nog maar 6 koersen gereden.”
Toch was het gevoel er al vanaf de 1e wedstrijd in Zele. “Maar toen was ik niet mee met de juiste ontsnapping. Ik voelde echter wel dat er altijd echt veel in de benen zat, ook in Merchtem en Sinaai.” De frustratie maakte echter snel plaats voor voldoening. “Het begon eigenlijk snel goed te lopen. Ik sta er zelf een beetje van versteld hoe goed het eigenlijk gaat.”
De sterke prestaties zijn des te opmerkelijker omdat Heirbaut naar eigen zeggen zijn beste vorm nog moet vinden. “Ik ben zeker nog niet op mijn beste niveau, noch qua trainingsbelasting en noch qua pieken. Dat is voor het verdere verloop van het seizoen. Ik mag dus echt niet klagen hoe het nu al gaat.” Hij blijft er bescheiden bij. “Ik weet dat ik er altijd veel voor gedaan heb, dus ik ben zeer tevreden.”
Chaos
Die tevredenheid staat in schril contrast met zijn voorbije crossseizoen. “Laat ons zeggen dat het een leerrijke winter is geweest. Het is zeker niet van een leien dakje verlopen. Ik wilde zelf een stap zetten, maar de progressie bleef uit. Dat is vol in mijn gezicht teruggeslagen. Hoe meer ik ervoor deed, hoe minder ik ervoor terugkreeg. Vooral het gevoel op de fiets en een sukkelende rug speelden me parten.”
De oorzaak lag eerder naast de fiets. Heirbaut combineerde te veel. “Ik struggelde omdat ik met te veel dingen tegelijk bezig was. Ik studeer nog altijd, ben veel met sociale media bezig en ik ben ook eigen onderneming in performance coaching aan het opstarten. Het botste soms, ik was gewoon te veel ineens aan het doen.”
De ambitie naast het wielrennen keerde zich tegen zijn sportieve prestaties. “Ik ben heel ambitieus, ook naast de fiets. Maar dat werkte niet goed omdat er geen structuur was voor mezelf. Uiteindelijk doe ik het allemaal voor de koers, om een beetje te kunnen leven als een prof. Maar het 1e waar het wreekt, is in de koers. Vanaf dat er iets in je lichaam niet goed zit of dat je te veel stress hebt, weegt dat op de prestaties. Daar moest ik dringend iets aan veranderen.”
Interclubs
De oplossing was een drastische pauze. “Ik heb een periode van een goede 2 tot 3 maanden niets gepost op sociale media. Volledig van me afgezet en alles op een rijtje gezet. Om te kijken waar ik naartoe wil, op alle vlakken. Die rust en structuur werpen nu hun vruchten af. Ik ben nu terug aan het posten en alles loopt vrij goed. Dat zie je dan ook in de koers.”
Naast zijn eigen carrière helpt Heirbaut ook andere atleten. Als performance coach is hij verbonden aan Crescendo, een medisch huis in Eeklo. “Dominique De Caluwé, een inspanningsfysioloog, en Hatem Sassi zijn de oprichters. Ik ben daar terechtgekomen via school en via mijn eigen begeleiding. Het is een passie. Het interesseert mij enorm om mensen te helpen met de ervaring die ik opdoe en wat ik van hen leer. Ook daar zijn de ambities wel hoog.”
Sportief durft hij nu ook groter te dromen. “Ik wil me graag in de interclubs laten zien. Nu ik 3e werd, geloof ik ook dat er een overwinning in zit.” Hij spreekt het voorzichtig maar vastberaden uit. “Ik denk dat het wel een ambitie mag zijn om misschien een keer een overwinning te behalen dit seizoen. Dat zou mooi zijn.” Een 1e kans om zich te tonen in eigen streek wordt de Grote Prijs Florian Vermeersch. “Dat is 5 km van mijn deur. Ik heb er vorig jaar ook een heel goede wedstrijd gereden, dus ik kijk er zeker naar uit.”
