Zaterdag 12 juli 2025 kroonde Breeënaar Ruud Verbakel (46) zich in het Luikse Wasseiges tot Belgisch kampioen bij de Masters 45-49 jaar. Met Kurt Van Goidsdenhoven en Dave Bruylandts klopte hij 2 gevestigde waarden en dat is geen toeval. Aan het begin van de eeuw reed Verbakel 2 jaar voor Vlaanderen – T-Interim. Op zondag maakte hij er een perfect weekend van door in zijn geboortegemeente Bocholt de kermiskoers van Lozen te winnen. “De tricolore stond bovenaan mijn verlanglijstje”, geeft de hardrijder toe.
Kers op de taart
Aan de Mehaigne werden zaterdag de kampioenschappen voor Elite 3 en Masters georganiseerd. Op een golvend parcours moesten de 40’ers 74,2 km afleggen, goed voor 577 hoogtemeters. Een verraderlijk aantal, want van een vlakke omloop kan je dan niet spreken. “Ik ging minstens voor het podium”, aldus Verbakel. “Vorig jaar was ik er al heel dicht bij, maar toen vertrok ik van te ver. Verschillende reeksen reden samen en de groep heeft het toen als geheel dicht gereden.”
Dit jaar moest Verbakel niet kijken naar jongere categorieën, want zij reden in een aparte wedstrijd. “Dat zorgde voor een eerlijke wedstrijd, waarin wij ook daadwerkelijk voor de 1e plaats reden. In de finale zag ik dat iedereen à bloc zat. Op iets meer dan 3 km van de meet zag ik een aantal jongens iets ondernemen, maar die poging draaide vierkant. Ik heb deze vlucht gebruikt als springplank en ging met de wind in de zeilen vol door. Achter mij zag ik dat er getwijfeld werd, exact wat ik nodig had. Ik ben vol gegaan en heb nooit meer achteruit gekeken.”
Aan de voet van de laatste hellende strook wist de Limburger dat het binnen was. “Ik moest nog even op de trappers gaan staan en kon dan zegevieren. Het is fijn dat ik 2 bekende renners kan kloppen. Meer zelfs: ik ken Kurt en Dave nog van hun periode in de jaren ’90, toen ze koersten voor een Mechels team”, graaft Verbakel in zijn geheugen.
Voor de rijpe 40’er is de tricolore de kers op de taart van een lange carrière. “Ik wilde absoluut een officiële trui van Belgian Cycling. Ooit viel ik net naast het podium op het BK Beachrace toen ik verkeerd werd gestuurd, dat was een opdoffer. Ik zal deze trui zeker tonen in de 1.12C-koersen (voor U23, Elite 3, Masters en Dagvergunningen). In lokale wedstrijden mag dat in principe ook, maar ik vind dat minder gepast.”
Lege banden
Met lokale wedstrijden bedoelt Ruud Verbakel de zogenaamde kermiskoersen, al klinkt dat anno 2025 te neerbuigend. “Het is simpel: er bestaan geen kermiskoersen meer”, zegt hij na de wedstrijd in het Noord-Limburgse Lozen, tellende voor het Bocholter Sezoens Criterium. “Vandaag rijden we in de gentlemen race 45 km/u gemiddeld. Het is gewoon een Elite 3-wedstrijd die wat eerder wordt afgevlagd.”
Dat blijkt ook uit de uitslag in Lozen, want Verbakel klopte er de lokale grootheid Sander Elen, vorig jaar 2024 nog bronzen medaillist op het WK Gran Fondo in Aalborg (zowel in de wegkoers als de tijdrit). Met de vliegende postbode Jonas Van der Wiel, DNF-sprinter Andy Stevens en veelwinnaar Sebastiaan Deckers stond de top 5 bol van de klinkende namen. “Het was een hectische finale vol demarrages. Zelf nam ik het initiatief in de slotronde en kon ik een kloofje slaan. Vervolgens liet ik de anderen hun bord leegeten.”
“In de sprint gingen mijn medevluchters al van erg ver aan. Ik liet me mee glijden richting de laatste hectometers en kwam er al bij al gemakkelijk uit. Toen ik aanzette, was ik nog vrij fris. Misschien mag ik vandaag wel zeggen dat ik de sterkste en de slimste was”, grijnst hij fier.
Op die manier komt er een einde aan een periode waarin Verbakel vaak tegenslag kende. “Ik heb wat gesukkeld met mijn materiaal. Op mysterieuze wijze liepen mijn banden tijdens de wedstrijd leeg. Ik rijd tubeless, maar het systeem deed niet wat het moest doen. Dat was ik beu en ik heb alle banden vervangen. Dat heeft geloond! Woensdag verdedig ik mijn leidersplaats in de WVAN (waar Verbakel strijdt tegen Martijn Gijsbers en oude bekende Erwin Bakker), daarna neem ik enkele dagen rust richting 2e deel van het seizoen.”
Sterkste en slimste
Bij ervaren lezers gaat er misschien een lichtje branden als ze de naam Ruud Verbakel lezen. In 2002 en 2003 was hij ploegmaat van onder meer Stijn Devolder, Nico Sijmens en Jurgen Van de Walle bij de opleidingsploeg van de Vlaamse Overheid. “2 jaar heb ik ongelofelijk afgezien. Ik raakte chronisch vermoeid door de opeenvolging van wedstrijden. Daardoor herstelde ik niet meer en kwam ik terecht in een negatieve spiraal. Die 24 maanden vlogen voorbij en vervolgens werd ik bedankt voor bewezen diensten.”
Verbakel vindt het jammer dat hij nooit volledig zijn kans kon gaan als prof. “Vreemd genoeg zijn er nog altijd mensen die mij herkennen. Op het BK nog liep ik een délégué tegen het lijf die mij ruim 20 jaar later nog bij naam kon noemen. Dat je ooit beroepsrenner bent geweest, blijft dus toch hangen. Ik moet wel zeggen dat ik vandaag veel meer van de koers geniet dan pakweg 20 jaar geleden. Misschien was ik liever 20 jaar later geboren, maar ik ben ervan overtuigd dat het profbestaan nog altijd even zwaar is. Het blijft wel een mooie stiel, op de valpartijen na.”
In deze reportage zijn al heel wat namen van oude collega’s van Verbakel gepasseerd en niet iedereen heeft een onbeschreven blad. “Vandaag is de koers wellicht gezonder. Ik hoor toch geen spookverhalen meer uit het peloton. Het moet ook gezond blijven, maar de wielerwereld is een afspiegeling van de echte wereld. Je hebt overal toffe peren en valsaards.”
De sportpromotor van gemeente Bocholt neemt zijn carrière zoals het komt, maar er is wel een groter plan. “Ik ga dit nog doen tot mijn 50e en dan zal ik het eventjes herbekijken. Het is niet de bedoeling dat ik het oneindig blijf rekken, want als je 50 bent, wordt het echt moeilijk tegen de jonge gastjes van 20. Ik wil niet een hele koers op de limiet zitten. Tegen dan heeft mijn zoontje of dochter misschien de smaak te pakken en maken we er een echte gezinshobby van. Een groot kampioenenfeest? Ik ben zaterdag met mijn zoontje gaan fietsen en dadelijk duik ik de zetel in om de Tour te kijken, daar kan ik ook enorm van genieten!”
