Afgelopen weekend vond in Girona het Europese gravelhoogtepunt van het seizoen 2026 plaats. De Traka is het meest tot de verbeelding sprekende gravelevent van het jaar en omdat veel wielerbedrijven Europees getint zijn, steekt het Unbound Gravel inmiddels naar de kroon. Opvallend zijn de kritische stemmen die dit jaar ook te horen zijn.
Groter dan Unbound?
De Traka kent verschillende evenementen. De Deense specialist Mads Würtz Schmidt – ooit nog prof bij Katusha en opvolger Israel-Premier Tech – won de Traka 360, terwijl Lukas Pöstlberger de Traka 200 op zijn naam schreef. Ook de Oostenrijker is een ex-prof en ging op de kortere afstand onder meer Nino Schurter, Alejandro Valverde en Daan Soete vooraf. De verschillende wedstrijden maken het hele gebeuren net iets minder overzichtelijk, zeker omdat je ook winnaars in diverse categorieën hebt.
Het is echter vooral de ultramarathon Traka 560 die kritiek oogst. Deelnemer Adam Jordan schreef het op sterke wijze neer: “Ik ben blij dat deze Traka-week voorbij is”, klinkt het eerlijk. “Het kostte me wat tijd om er iets over te schrijven, want eerlijk gezegd heb ik Girona behoorlijk triest verlaten. In het bijzonder omwille van bepaalde zaken die gebeurd zijn tijdens de 560.”
“De Traka is groot geworden. Er is nu serieuze aandacht voor het event. Sponsors kijken mee, de media springt erop en voor sommige renners kan een goed resultaat echt hun toekomst beïnvloeden. Helaas is de structuur rond gravel en ultra niet aan dezelfde snelheid gegroeid. Het voelt momenteel aan alsof er geen duidelijke regels zijn, geen deugdelijke klachtenprocedure, geen onafhankelijke instantie die beslissingen neemt, geen passende sancties voor wangedrag en geen echt systeem dat ervoor zorgt dat de sport eerlijk en veilig is.”
Weinig zorg
Wat was er dan wel foutgelopen? “Het voelde alsof er weinig aandacht was voor de renners. Trackingproblemen, verwarring rond starttijden, vragen rond ondersteuning, routebeschrijving en de algemene controle van de race. Ik begrijp dat zelfondersteunende wedstrijden moeilijk te reguleren zijn, maar er moet meer inspanning zijn dan mensen gewoon daarheen sturen en hopen dat alles werkt.”
“De grootste contradictie is het verhaal dat dit ‘geen race’ is, maar dat er wel winnaars worden aangekondigd, podia worden neergezet en resultaten worden opgemaakt, die ook nog eens erg belangrijk blijken te zijn. Dan is het een race en een race verdient standaarden. Ik hou nog steeds van gravel en ultraracen, dus dit is belangrijk. De renners verdienen beter, de sport verdient beter.”
In 1 van de reacties gaat de renner daar overigens nog dieper op in. Hij legt uit dat er niet alleen trackingproblemen waren, maar dat er weinig communicatie was met de renners, dat er in waves gestart werd (niet optimaal) en dat de winnaar verschillende keren de route heeft afgesneden voor de ogen van het publiek, zonder daarvoor bestraft te worden.
Filmen en rijden
Enkele mensen sprongen meteen in de bres. Torsten Frank, eveneens een ultrarenner met heel wat volgers op Instagram, noemde de Traka 3 keer zo groot en belangrijk als Unbound Gravel. Hij bevestigt: “Ik weet niet wie nu gewonnen heeft omdat er tal van verschillende ‘Traka’s’ zijn en iedereen dezelfde foto post alsof hij/zij gewonnen heeft. Ook welke fiets nu moet worden gebruikt, is onduidelijk, met dank aan de nieuwe prototypes van Canyon, Factor en Ridley die het hele event overnamen.” Ook hij verwees naar problemen met de integriteit en veiligheid van de sport.
Dergelijke kritiek zagen we ook op het gedeelde filmpje van Gerard Freixes. Dat leek een onschuldig onboardfilmpje, maar de reacties zijn niet mals. In de reacties wordt gevraagd om van je telefoon te blijven tijdens het event.
Voor een aantal zaken valt in elk geval absoluut iets te zeggen. Dat de Traka een belangrijke wedstrijd geworden is, dat er veel toppers afzakken naar Girona en dat het een modeshow geworden is voor grote merken, valt allemaal perfect te begrijpen. Dat de veiligheid in de langste afstand een probleem is voor de renners, valt dan weer minder aan te moedigen. Sowieso groeit de graveldiscipline enorm snel en is ze erg belangrijk geworden voor veel partijen. Op die manier verdwijnt automatisch een deel van de charme.
