‘John Beton’ ken je wellicht wel in de persoon van John Degenkolb, maar Merelbeke beschikt ook over ene Ron Beton. Ron Beton is Ron Vandenbussche, de gebrilde papa van Emiel en Juul en sinds vorige week ook de huidige Wereldkampioen Baanwielrennen in de Individuele Achtervolging bij de Masters 40-44 jaar. Zijn motivatie en inspiratie haalt hij uit een tragisch ongeval in 2023 bij de wielertoeristenclub.
Iconisch sportcomplex
De UCI Masters Track World Championships werden dit jaar verreden op de Lee Valley VeloPark Velodrome in Londen. Meer bepaald op het Queen Elizabeth Olympic Park. Het iconische sportcomplex brengt baanwielrennen, MTB, BMX en wegwielrennen samen en werd gebruikt tijdens de Olympische Spelen van 2012. In Oost-Londen stonden heel wat disciplines op de agenda.
Vandenbussche kende zijn moment de gloire tijdens de Individuele Achtervolging. Het ging om een discipline van 3 km, goed voor 12 rondjes. Het wereldrecord staat hier op naam van Micah Gross, die op 5 oktober 2025 in Roubaix een fabelachtige tijd van 3’14”462 realiseerde. Daar kwamen de atleten dit keer niet aan. In de finale nam Vandenbussche het op tegen de Amerikaan Michael Lanyon.
Al na 500 meter had de Merelbekenaar enkele tellen voorsprong, maar na 1 km was die voorsprong verdwenen. Ook na 2 km liep hij enkele tellen achter op de Amerikaanse hardrijder. In de finale kon Vandenbussche zijn snelheid net iets beter aanhouden dan zijn opponent, waardoor hij eindigde in een tijd van 3’29”828, met ruim anderhalve seconde voorsprong op Lanyon. Met een gemiddelde snelheid van 51,471 km/u kroonde hij zich tot wereldkampioen.
Voor Johan
Voor Vandenbussche was het geen unicum. “Ik was in 2023 wereldkampioen in de Puntenkoers, vorig jaar behaalde ik dan weer zilver in deze discipline”, legt hij uit. Vorig jaar werd hij trouwens ook 3e in de Achtervolging. Hij verwees ook naar de Wielertoeristen Merelbeke als zijn bron van inspiratie en droeg zijn overwinning op aan Johan Vergaert. Die werd op 23 april 2023 aangereden tijdens een tocht van het gezelschap. Ze waren die dag met 28 fietsers aanwezig. Johan overleed in het ziekenhuis aan zijn verwondingen.
“Ik ben al jaren seingever bij de club en was in 2023 dicht betrokken bij het dodelijk ongeval”, geeft hij aan. “Ik heb Johan in feite voor mijn ogen zien aangereden worden. Hij is en blijft mijn bron van motivatie en inspiratie. Tijdens mijn eerste wielerwedstrijd ooit zaten we allebei in de kopgroep. Hij reed in mijn hoofd ook mee in 2023, toen ik de regenboogtrui veroverde. Zijn doodsprentje stond een hele dag naast mij op de stoel. In onze nieuwe clubuitrusting zal Johan een prominente plek innemen.”
In de prijzenkast van Ron Beton hangt overigens ook al een tricolore. Hij werd in 2016 reeds Belgisch kampioen bij de WAOD. In die periode kwam hij uit voor Cycling Team The Bananas, een mountainbikegezelschap gevestigd in Adegem. Zijn titel behaalde hij in Kaprijke. The Bananas is inmiddels uitgegroeid tot een sterke vertegenwoordiging in het nevenbondencircuit. Na heel wat mooie overwinningen houdt het team er na dit seizoen mee op.”
[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]
Overwinningen in Nederland
Eerder dit jaar liet Vandenbussche zich opmerken bij de WVAN. In de manche in Gemert, die meetelde voor het amateurklassement bij de 40-plussers, kon hij die dag in de ultieme finale wegrijden uit een kopgroep van 5. Hij bleef uit de greep van Mike Daerden, Florian Smits, Nick Riddy en Wim Van Roey en pakte een mooie zege. Enkele weken later behaalde hij in dezelfde competitie een nieuwe overwinning, dit keer in Handel. In warme omstandigheden kon hij een kloof slaan met Kristian Michiels en hem simpel kloppen in de sprint. Inmiddels hebben ook zijn zonen de smaak voor de koers te pakken. De trotse papa werd al gespot aan de zijkant van de weg tijdens een jeugdwedstrijd bij de U9.
“Ik doe het de laatste jaren rustiger aan en rijd sporadisch nog eens een koers. Meestal is dat in Nederland omdat ik daar vaak ben voor het werk. Ook als er in de regio rond Merelbeke een wedstrijd is, durf ik wel eens van start te gaan”, legt hij bescheiden uit. “In 2027 wil ik graag een hiaat opvullen, namelijk het lopen van een marathon. Ik heb me ingeschreven in Rotterdam en als ik daar niet uitgeloot word, zal ik mijn vizier richten op Gent. Of ik in 2027 zal deelnemen aan het WK Baanwielrennen in Wales is nog niet zeker. Mogelijk richt ik mijn pijlen op Parijs in 2028. Op termijn droom ik stiekem van een titel in de Ploegenachtervolging. Wie interesse heeft, mag me altijd iets laten weten.”
Ron Beton was zo vriendelijk om ons ook te wijzen op 2 andere medailles bij de Belgische Masters, die in totaal slechts met 7 renners aanwezig waren. Naast zijn 2e plaats in de Puntenkoers in zijn leeftijdscategorie, was er ook nog een 3e plaats voor Rudi Peemans in de Scratch in de categorie 65-69 jaar. Opvallend is dat de kranige 60’ers nog een gemiddelde snelheid van 46,4 km/u behaalden. Wie zich goed verzorgt, kan heel lang op topniveau meedraaien.
