Grote verrassing bij de volgers en niet het minst bij haarzelf. De Tsjechische Kateřina Hladíková (22) won de kermiskoers van Belsele. Het was haar 1e wegkoers van dit seizoen. De vriendin van Witse Meeussen rijdt dergelijke wedstrijden enkel als voorbereiding voor het nieuwe crossseizoen.
Ladies Cycling Trophy
De koers in Belsele is uitgegroeid tot 1 van de vaste waarden in het circuit van de Ladies Cycling Trophy. Het is een échte kermiskoers want aan de aankomst op het kerkplein draaien de kindermolentjes overuren en moeten de rensters door een walm van friet- en oliebollengeur. Maar vooral: het is er op de koppen lopen, zeker nu het kwakkelweer plaats maakte voor een nieuwe zonnige periode. Op zaterdag kregen de mensen 2 koersen op 1 namiddag.
Eerst mochten de 45 junioren rondjes draaien. Op het vlakke parcours werd er snoeihard gereden. De 77 km werden in 1u46 afgelegd, aan net geen 44 km/u dus. Een kopgroep van 10 renners spurtte voor de zege en het was de plaatselijke Jules Vydt die het laken naar zich toe wist te trekken. Niet echt een verrassing, want de Belselenaar van JEGG-SKIL-DJR is een toptalent dat regelmatig de bloementuil mee naar huis neemt.
Bij de vrouwen waren er dubbel zoveel deelnemers. Tussen de 90 rensters aan de start stond ook Jesse Vandenbulcke, de afscheidnemende Belgische kampioene bij de elites zonder contract. Nadat ze in februari dit jaar 2026 moedwillig van de baan werd gereden door een agressieve chauffeur vindt ze dit seizoen voorlopig niet de goeie benen. De streekrenster – ze woont in Wachtebeke – kon de wedstrijd helaas niet uitrijden.
Snelle koers met verrassende ontknoping
De vrouwen hadden geen medelijden met de noodlijdende kampioene. Er werd bij wijlen zéér hard gereden, al viel het ook regelmatig helemaal stil, wat het gemiddelde naar 40 km/u terugbracht. Meer dan 20 rensters werden definitief gelost en uit koers genomen. Een spervuur van aanvallen leverde nooit écht een ontsnapping op. De Egyptische Ebtissam Zayed, winnares van vorig jaar, toonde zich daarbij meermaals. Al mag de Oekraïense Kateryna Velychko misschien wel als meest strijdlustige worden benoemd. Zij demarreerde slag om slinger. Het was ook zij die 2 ronden voor het einde de goeie ontsnapping tot stand bracht. Die werd mede veroorzaakt door een valpartij op de 3e rij van het peloton, waardoor zich bijna automatisch 17 rensters wisten af te scheiden.
Anderzijds was het niet toevallig dat – op een paar uitzonderingen na – de betere rensters in de kopgroep zaten. Kenners langs de kant somden de topfavorieten op. “Billy Goossens van AG is rap!”. “Ja maar, Hanne De Zutter is in zéér goeie doen!” “Let maar op voor de Hollanders. Carmen Van der Veen en Britt De Grave zijn allebei snel”, bezwoer een ander. “En wat met Shana Van Glabeke uit Zottegem? Die kan ook de sprint in haar groepje winnen”, wist weer een andere supporter. De crew van het dit jaar bijzonder succesvolle Keukens Redant-team wreef zich al in de handen: 4 van de 17 rensters waren van hun ploeg. “Misschien kunnen zij iets opzetten?”
Maar het draaide anders uit. Tot verbazing van iedereen, was het de jonge Tsjechische Kateřina Hladíková die de handen in de lucht mocht steken. “Wat een bijzondere koers”, hijgde de winnares aan de finish. “Al in de 2e ronde liepen mijn benen vol. Blijkbaar moest ik aan het koersritme wennen, want naarmate de wedstrijd vorderde, ging het iets beter. Maar vooral het optrekken na de bochten deed pijn. Dus besloot ik om me vooraan in het peloton te houden, want achteraan moet je na elke bocht langer en harder rijden om bij te blijven. Met de hoop de koers zo te kunnen uitrijden. Geen haar op mijn hoofd dat dacht aan een ereplaats, laat staan aan winst.”
Winst bij 1e koers
“Maar door die valpartij zat ik automatisch mee in de vlucht, zonder te moeten demarreren. Op goed een kilometer van het einde sprong er iemand weg. Ik ging maar mee omdat ik mezelf geen kans achtte in de sprint met zo’n omvangrijke groep. Veel voorsprong kregen we niet. Ik nam niet over want dan wist ik me kansloos. Ik vreesde bovendien dat het groepje ons terug zou pakken, dus ging ik van ver aan. Ik spurtte rechts omdat daar een iets meer lopende strook in klinkers lag, terwijl er in het midden kasseitjes lagen. Tot mijn eigen grote verbazing win ik hier.”
Hladíková is een naam die bij liefhebbers van het veldrijden een belletje doet rinkelen. “Ja, mijn focus blijft bij de cross. Ik rij dit soort van wedstrijden enkel als voorbereiding op het winterseizoen. Dit was mijn 1e wegkoers dit jaar, want ik reed enkel nog maar een gravelkoers. Ik wist dus helemaal niet waar ik stond qua niveau en kan het dus eigenlijk nog steeds niet geloven. Het is ook jaren geleden dat ik nog eens een koers won. Na Kieldrecht reis ik terug naar Tsjechië om er aan het nationaal kampioenschap deel te nemen. Maar daar zal ik geen potten breken, het parcours is eerder voor klimsters.”
Als vriendin van Witse Meeussen verblijft ze regelmatig in de Kempen. “Ik heb nog geen concrete planning voor de zomermaanden, maar ik koers graag in dit soort wedstrijden. Hier leer je de stiel”, besluit ze. Wellicht zien we de jonge Tsjechische dus nog wel enkele keren aan het werk.
