Urška Žigart blikt tevreden terug op een zware Giro d’Italia. De Sloveense behaalde met een 8e plaats in het eindklassement het beste resultaat ooit voor haar land in de Corsa Rosa. Ze toonde zich 1 van de 2 rensters die dit seizoen zowel de Vuelta als de Giro in de top 10 wisten te finishen. Sterke prestatie na 18 koersdagen en meer dan 2.000 wedstrijdkilometers in een maand tijd.
Tactische keuzes
De 29-jarige Sloveense van AG Insurance-Soudal is thuis aan het herstellen van de zware inspanningen. De koers bracht haar van het ruige terrein van Galicië, via Asturië, naar de regio’s Friuli-Venezia Giulia en Piemonte in Italië. Een dubbel die kan tellen. “Na een sterke Vuelta wilde ik het ook in de Giro goed doen, maar ik wist dat het ingewikkelder zou zijn, omdat er veel sterke rensters aan de start stonden”, vertelt ze. “Ik was vastbesloten om mijn resultaat van vorig jaar te verbeteren en ik wilde weten hoe ik mijn vorm voor een langere periode kon vasthouden. Het was een uitdaging, en ik denk dat ik tevreden kan zijn met de manier waarop ik die heb doorstaan.”
De combinatie van 2 Grote Rondes in zo’n kort tijdsbestek is een test voor elke renner. Žigart toonde aan dat ze de consistentie heeft om op het hoogste niveau mee te doen. “Om in 2 Grote Rondes in hetzelfde seizoen in de top 10 te eindigen, is iets waar ik trots op ben. Net als op het hele team en hoe zij alles hebben aangepakt.” Het vrouwenwielrennen heeft volgens een ongekend niveau bereikt. “Het vrouwenwielrennen bevindt zich momenteel op een niveau dat ik nog niet eerder heb gezien en ik ben blij dat ik daar deel van uitmaak.”
De Giro d’Italia Women 2026 begon relatief rustig voor de klassementsrensters, met kansen voor de sprintsters. Vanaf de 4e dag werd het echter menens en konden de rensters met ambities voor het algemeen klassement zich laten zien. “De eerste paar dagen waren vrij gemakkelijk, maar je moest toch de hele tijd alert blijven, vooral als renster met ambities voor het algemeen klassement”, legt Žigart uit. “Pas na die zware tijdrit begon het algemeen klassement vorm te krijgen. Ik was blij dat ik na de 1e belangrijke dag van de week in de top 10 stond.”
Finestre
De Sloveense kende ook moeilijke momenten. De 5e etappe bleek een ware beproeving. “Daar heb ik het meest afgezien van de hele ronde en moest ik met mezelf vechten om te overleven.” Na die zware dag verlegde ze haar focus naar de gevreesde Colle delle Finestre, het hoogtepunt van de voorlaatste dag. Een beklimming die door een parcoursaanpassing anders verliep dan verwacht.
“De Finestre was niet de zwaarste klim die ik heb gedaan – ik schat de Angliru en de Zoncolan zwaarder in – maar dat betekent niet dat het een makkie was.” De strategie moest onderweg worden aangepast. “Ik koos voor eigen tempo met Sestriere in gedachten, maar toen kregen we het nieuws dat de etappe op de top zou eindigen, dus moesten we van tactiek veranderen. Voor mij was het oorspronkelijke parcours beter geweest, maar ik begrijp dat de beslissing werd genomen voor onze veiligheid. Het is alleen jammer dat dit de zaken en de manier waarop we de klim aanpakten, veranderde.”
Uiteindelijk werd de slotetappe de beslissende dag in de Giro. “Zoals later bleek, was de laatste etappe de koninginnenrit van de Giro”, zegt Žigart over de dag waarop ze een plaats wist op te schuiven in het klassement. Het was een intense dag vanaf de 1e klim. “Het tempo lag hoog op de 1e klim, eigenlijk was het al een sprint vanaf de bocht aan de voet van de beklimming. Ik moest de groep laten gaan en op mijn eigen tempo verder, herstelde me in de afdaling en slaagde erin de aansluiting te vinden bij de groep van de roze trui.”
Lore De Schepper
In die groep werd er echter hard doorgereden. “Ze wilden daar niet te veel rensters en begonnen al snel aan te vallen, dus bevond ik me bij de witte trui, samen met Lore De Schepper. We hielden het tempo hoog, werkten goed samen. Omdat ik me goed voelde op de laatste klim, zette ik een stevig tempo. Helaas hadden we pech toen Lore van fiets moest wisselen en ik ten val kwam in een bocht in de afdaling.”
Ondanks de tegenslag gaf Žigart niet op. De missie om in de top 10 te blijven, was heilig. Ze toonde veerkracht en wist haar positie zelfs te verbeteren. “Vanaf het moment dat ik weer op de fiets stapte, was het vol gas tot aan de finish. We waren met 3 en reden als in een ploegentijdrit tot aan de streep. Ik ben blij dat ik een plaats kon opschuiven in het klassement; de 8e plaats is een realistisch resultaat van waar ik op dit moment sta.”
