In Haspengouw werd zondag 8 maart 2026 de BZ Fruitroute afgewerkt. Waar in de lente de bloesems het landschap ginds typeren, was die eer nu weggelegd voor het kleurrijke peloton. De overwinning ging naar de ijzersterke Gaëtan Verleyen. De West-Vlaming reed eerst naar de ontsnapping toe en klopte nadien zijn medevluchters in de sprint. “Getoond dat ik het nog kan.”
Uitgebreid programma
“Er zijn heel veel renners die van bij een goed clubteam een stap hogerop hebben kunnen zetten, naar continentaal niveau of zelfs hoger. Zij hebben bewezen dat het kan”, licht Gaëtan Verleyen zijn keuze voor Cycling Club 1785 toe. “Ik had wel een voorwaarde, ik wil een uitgebreid en kwalitatief programma rijden. Er waren gesprekken met de Vetrapo-formatie en 1785, mijn nieuwe ploeg.”
Verleyen, zelf jarenlang actief op het continentale niveau, werd tijdens de onderhandelingen met het team steeds enthousiaster. “Alles voelde meteen goed. 1785 betwist bijna alle interclubs, iets wat ik echt wou om mezelf te tonen. Bij Vetrapo B-Close Bal-Enzo rijden ze minder wedstrijden. Ze hadden tijdens onze gesprekken ook niets vermeld over de fusie met KD Bikes-Doltcini”, vertelt de West-Vlaming. “Ik ben dan ook heel content bij 1785.”
Na de transferperikelen trok ook Verleyen richting Spanje om zijn conditie bij te schaven. “De voorbereiding verliep zorgeloos. Die trip naar Calpe samen met mijn vriendin Estée (Goossens, zelf renster bij Kasseien Fiets Huis, red) deed deugd. Daar heb ik dan ook beslist om het Open Clubkampioenschap in Izegem over te slaan. Slecht weer, te nerveus en ik vind het rondje niet zo leuk. Gent-Staden zou mijn 1e koers worden.”
Vestje als spelbreker
“Ik had in Gent-Staden altijd top 10 moeten rijden”, gaat Verleyen naadloos verder. “Ik startte met een vestje want het was koud. Door de wind kreeg ik het nadien echter niet uit. Toen ik daar, met wat hulp, toch in slaagde en dat vestje ging afgeven bij de jurywagen, brak de koers net open. De vlucht was vertrokken. Ik voelde mij nochtans goed, een gevoel dat zich doortrok in de trainingen nadien. Het was lang geleden dat ik aan zulke snelheden mijn training had afgewerkt.”
Met de BZ Fruitroute loerde er al snel een nieuwe kans om de hoek voor de 22-jarige West-Vlaming. Verleyen werd in Haspengouw al eens 8e, in 2023. “Ik startte achteraan en wilde meteen opschuiven, maar dat lukte niet door de smalle baantjes, waarop gelukkig niets gebeurde”, vertelt hij. “Toen ik eindelijk in mijn opzet geslaagd was, merkte ik meteen dat de koers vooraan openbrak. Niet veel later reed er een 7-tal weg.”
“Iedereen rondom mij zat op zijn tandvlees, maar ik moest proberen. Gelukkig kon ik solo nog naar de vlucht toerijden”, doet Verleyen zijn straffe stoot uit de doeken. “Daar moest ik wel even van bekomen, maar we begonnen goed rond te draaien. Onze voorsprong steeg snel richting 2 minuten, maar daalde nadien ook weer gestaag. 1 minuut 40, 1 minuut 20, 50 seconden….”
Op de macht
Verleyen was er niet gerust in. “Wanneer we begonnen aan de plaatselijke rondes, zag ik dat er velen door hun beste krachten zaten. Ik deed extra kopbeurten, anders zou het te nipt worden”, vertelt hij. “Ik ben niet de meest explosieve. Om te kunnen winnen, zou ik moeten wegblijven met een groepje. Die extra beurten waren nodig om onze voorsprong groot genoeg te houden.”
“Echt iedereen in die vlucht zat kapot. Er waren 3 jongens van Stageco mee en zelfs zij vielen niet aan, dat zegt genoeg”, vertelt Verleyen, die in de voorlaatste ronde de aankomst grondig bestudeerde. “Na de laatste bocht was het nog 250 meter tot de finish. In de laatste ronde wilde ik daar als 1e opdraaien en meteen vol aangaan op de macht. Zo zou het moeilijk worden voor de rest om er nog over te komen.” De West-Vlaming voegde daad bij woord en verwees zijn medevluchters naar de dichtste ereplaatsen, een deugddoende zege.
“Ik heb na 2 moeilijke seizoenen getoond dat ik het nog kan. Dit goeie gevoel en die overwinning zorgen voor rust in het hoofd”, vertelt hij. Verleyen geniet nog na van zijn winst, maar kijkt ook al vooruit. “Er staan heel veel interclubs op het programma, maar de grote doelen liggen later. In de zomer wacht het Belgisch kampioenschap in Huldenberg over onder meer de Smeysberg, een klim die mij goed ligt. Meteen daarna volgt de Ronde van Vlaams-Brabant, een rittenkoers die ik in mijn tijd bij Bingoal WB Development Team ooit won. Ik wil pieken naar die periode.”
