Jorre Debaele heeft op het Belgisch kampioenschap Veldrijden in Bilzen-Hoeselt voor een aangename verrassing gezorgd. De 25-jarige renner eindigde bij de Elite 3 op het podium. Dat had hij vooraf allerminst verwacht. De voormalige renner van Minerva en Novapor combineert zijn wielerhobby met een voltijdse job bij Toyota. Veldrijden houdt hem tijdens de winter scherp, maar zijn grootste ambities liggen nog altijd op de weg.


Ideale winterprikkel
Jorre Debaele heeft al verschillende hoofdstukken in zijn wielercarrière achter de rug. Op jonge leeftijd maakte hij deel uit van het peloton bij Minerva en later Novapor. Vandaag combineert hij zijn sport met een job in het magazijn van Toyota in Diest. “Bij Minerva had ik een beloftecontract. Ik heb daar wel de ervaring met de profs opgedaan. Ik was toen 21 jaar. Nu is dit mijn 2e seizoen waarin ik voornamelijk bij de Elite 3 rijd.”
De overstap naar een lager competitieniveau was een bewuste keuze. Zijn professionele leven liet steeds minder ruimte voor intensieve trainingen. Toch wilde Debaele de fiets niet aan de kant zetten. “Ik heb door mijn werk niet zoveel tijd meer om te trainen, maar ik wilde wel blijven koersen. Dan was de keuze snel gemaakt. Ik werk in het magazijn bij Toyota in Diest. Dat is maar 10 minuten rijden, waardoor ik het wel kan blijven combineren. Ik wil vooral blijven genieten van het fietsen. Het is ondertussen pure hobby geworden.”
Debaele zijn roots liggen in het veldrijden. Als jonge renner maakte hij aanvankelijk vooral naam op de crossfiets. Vanaf de junioren en beloften verschoof zijn aandacht echter naar de weg. “Vroeger was ik een echte crosser. Sinds de junioren en beloften ben ik volledig overgeschakeld naar de weg. Ik heb toen zelfs 2 jaar niet meer gecrosst.”



Onverwacht podium
Sinds vorig seizoen is hij opnieuw regelmatig te zien in het veldritcircuit. Niet omdat hij zijn wegambities heeft opgeborgen, maar vooral om tijdens de winter voldoende competitieprikkels te behouden. “Bovendien heb ik er plezier in”, laat Debaele ons horen. Ook zijn periode bij Novapor behoort ondertussen tot het verleden. Debaele kijkt met gemengde gevoelens terug op die jaren. “Het was vooral leuk wanneer ik naar het buitenland kon.” Een nieuwe poging om hogerop te raken, staat niet meer op zijn verlanglijstje. “Dat kriebelt niet meer. Ik heb dat deel uit mijn hoofd gezet. Ik ben nog maar 25, maar er zijn weinig jongens die op die leeftijd nog prof worden. Dat is volledig uitgesloten.”
Op het BK Veldrijden in Bilzen-Hoeselt beleefde Debaele vervolgens een bijzondere wedstrijddag. Hij had vooraf geen uitgesproken ambities. Een plaats in de top 10 leek een realistisch doel. “Ik had eerlijk gezegd niets speciaals voorbereid”, geeft hij toe. “Ik kwam hier voor een 7e of 8e plaats. Dat ik op het podium zou eindigen, had ik absoluut niet verwacht. Tijdens de wedstrijd kon ik het zelf niet geloven.”
Het parcours speelde wel in zijn voordeel. De winterse omstandigheden maakten de omloop steeds zwaarder. “. Het was veel zwaarder dan tijdens de verkenning. Toen konden we nog 1 strook omhoog fietsen. Door de vriestemperaturen veranderde de wei echter in een gladde, modderige ondergrond. Daardoor moesten we veel vaker van de fiets. Tijdens de wedstrijd zelf moesten we de rest bijna volledig lopen.”


[ONTDEK ONZE PAGINA FIETSVACATURES]

2 wegzeges, 1x gravel
Hoewel het BK-podium voorlopig het hoogtepunt van zijn winter vormt, blijft de weg zijn belangrijkste discipline. Debaele kan bovendien terugblikken op een bijzonder geslaagd wegseizoen. “Ik heb dit jaar 2 koersen gewonnen, in Averbode en Homiourg. Dat gebeurt normaal niet zo vaak bij mij. Op dat vlak kan ik zeker niet klagen. Daarnaast liet ik me ook internationaal opmerken. Tijdens het EK Gran Fondo in Italië eindigde ik als 12e. Dat was ook een heel goede wedstrijd. Dat zijn allemaal resultaten waaruit ik motivatie haal. Ik hoop volgend seizoen opnieuw zo’n goed wegjaar te kunnen rijden.”
Debaele combineert verschillende disciplines. Ook in het gravel is hij thuis. In 2025 schreef hij de Eislek Gravel in Luxemburg op zijn naam. Ondertussen rijdt hij bij een kleine ploeg die verbonden is aan de fietsenwinkel waar hij werkt. “Het is een klein team waarmee we nu samen koersen. Ik doe de weg, gravel en cross. Die disciplines liggen allemaal dicht bij elkaar. Het Vlaams kampioenschap in Kerniel staat nu nog op mijn radar. Dat is ook een bijzonder lastig parcours. Wie weet kan daar nog iets moois uitkomen als alles goed zit.”

