Lara Defour (28) won zaterdag 15 november 2025 een ‘vrouwen elite C2-cross in het Roemeense plaatsje Lunca Timisului. Wat drijft een 28-jarige amateur om 2 volle dagen met de mobilhome te rijden, een cross van 1 uurtje te knallen en meteen weer 2 dagen terug te rijden?
Wilde honden
“Mijn vader en ik vertrokken donderdag vroeg in de ochtend met de mobilhome”, vertelt de 28-jarige kinesiste. “Mijn papa zat het hele traject van 1.900 km achter het stuur, zodat ik intussen maximaal kon rusten. Door allerlei toestanden onderweg – files en problemen met de wegenvignetten in Hongarije en Roemenië – kwamen we pas vrijdagavond laat ter plaatse aan. Lunca Timisului is een godvergeten plaats in de buurt van Timisoara en het pacours lag echt letterlijk in the middle of nowhere. De laatste 2 km moesten we met de camper over een onverharde weg om op het circuit te komen. Het was bijna 9 uur ’s avonds en dus al pikdonker eer ik mijn fiets uit de mobilhome kon nemen om nog een beetje los te rijden. Vorig jaar was ik hier ook en toen zwierven hier wilde honden rond. Gelukkig hebben we die deze keer niet gezien”, zucht ze.
Op zaterdag was er dan de wedstrijd. “Ik had vooraf de tegenstand al eens opgezocht en had er vertrouwen in dat ik hier dicht zou kunnen eindigen. Ik vertrok goed en nam na 200 meter de kop, ging meteen flink door en sloeg zo een kloofje. Doordat ik aan hoog tempo bleef doorrijden, bouwde ik tegen half koers een vrij geruststellende voorsprong uit op mijn dichtste belaagster, de Roemeens Miruna Mada. In de 2e wedstrijdhelft kon ik consolideren, lette er op om geen fouten te maken en behield zo mijn voorsprong. De laatste ronde kon ik dan al genieten van het vooruitzicht dat ik zou winnen”, geniet ze nog na.
En meteen daarna vatten Lara Defour en haar vader de terugreis aan. Wellicht was vader-chauffeur na die 3.800 km lange trip meer moe dan zijn dochter. “Ik moet mijn vader daarvoor heel erg dankbaar zijn”, vertelt die laatste. “Bovendien is hij dan ook nog mijn enige mecanicien. Gelukkig was de omloop dit keer kurkdroog en heb ik niet moeten wisselen, maar soms neemt hij met 1 hand mijn ene fiets aan en geeft met de andere mijn nieuwe fiets aan. Als een volleerd acrobaat”, zegt Lara bewonderend.
Investeren in UCI-punten
“Het was me uiteraard om de UCI-punten te doen”, gaat ze door. “Hoe meer punten je haalt, hoe meer kans dat je kan starten in de interessante wedstrijden in België. Er zijn namelijk dikwijls meer kandidaten dan er starters worden toegelaten. Bovendien, hoe meer punten, hoe beter je startpositie. Deze overwinning levert me 40 UCI-punten op, waardoor ik nu op plaats 206 in de ranking sta. Voor het seizoen maak ik dus een planning op met wedstrijden. Een deel daarvan is louter in functie van het verzamelen van de nodige punten.”
“Ik heb vorig jaar ook die Roemeense cross gereden, toen eindigde ik 2e na Loes Sels. Ik heb contact gehouden met de organisatoren en die hadden me terug uitgenodigd. Rijk word ik er niet van, integendeel. Ik ontvang enkel prijzengeld. Normaliter is dat 350 euro voor die 1e plaats, maar het is afwachten of dat ook effectief zal worden gestort. En van startgeld is al zeker geen sprake. Ik kom dus niet uit de kosten. Mijn hobby kost me geld, het is zeker geen bijverdienste. Gelukkig heb ik enkele privésponsors waardoor het toch behapbaar blijft”, klinkt het.
Voor Lara Defour is veldrijden louter een uit de hand gelopen hobby. “Ja, dat mag je wel stellen”, lacht ze. “Ik doe het graag maar kan er onmogelijk van leven. En dat gaat ook niet meer gebeuren. Ik ben 28, dus veel groeimarge heb ik niet meer. Bovendien had ik vorig jaar klierkoorts, waardoor mijn seizoen grotendeels verloren ging. En ook dit seizoen remde ziekte me af. Ik kreeg nog eens een opstoot van die klierkoorts en had ook nog eens covid. Ik hoop nu op de goeie flow uit Roemenië te kunnen doorgaan. Op het BK voor elite zonder contract wil ik het goed doen. En ik wil ook een paar TV-crossen rijden.”
Vermoeiende combinatie
Of ze ooit droomde van een profcarrière? “Goh, ik belandde een beetje in een vicieuze cirkel. Ik werk omdat ik niet goed genoeg ben om prof te worden. En doordat ik werk, kan ik ook niet goed genoeg worden om een profstatuut te ambiëren. Maar goed, zolang koersen en werken combineerbaar zijn, wil ik het graag blijven doen. In 2028 wordt het Belgisch kampioenschap in eigen gouw, in Koksijde, verreden. Tot dan wil ik zeker doorgaan, daarna zien we nog wel.”
Defour werkt als kinesiste in een groepspraktijk in Beitem, een deelgemeente van Roeselare. “Het is er superdruk. Gelukkig ben ik zelfstandig, dus maak ik zelf mijn planning. Doorgaans hou ik over of na de middag een blok vrij om te trainen. Het is wel fysiek werk: je moet altijd rechtstaan, dikwijls ook kracht zetten bij de behandeling. Het is dus wel een vermoeiende combinatie.”
“Eigenlijk heb ik nooit een rustperiode. Tijdens de week werken en trainen, in het weekend crossen. In de zomer doe ik het iets rustiger aan: ik koers niet meer op de weg maar pik wel af en toe een mountainbikewedstrijd mee. Ook duatlon doe ik graag. Ik kan er regelmatig eens de overwinning pakken. En dat doet toch altijd deugd. Net zoals vorige zaterdag in Roemenië”, besluit Lara Defour.
Schrijf je in op de nieuwsbrief van SKS en win een Speedrocker XL spatbordenset twv 60 euro. Meer weten?
