Gelukkig beet hij enkele jaren geleden door! Otto Vergaerde begon zaterdag aan z’n 2e Giro. Bij Trek-Segafredo moet hij Mads Pedersen aan 1 of meer ritzeges helpen. Met de ex-wereldkampioen bij de eindafrekening in Rome de paarse puntentrui meegraaien, is een andere ambitie van het Amerikaanse WT-team. Vergaerde kruipt 3 weken lang in een dienende rol.
Contractverlenging
Even recapituleren. Vergaerde, intussen 28 jaar, is al aan zijn 10e profjaar bezig. Hij reed 3 seizoenen bij Topsport Vlaanderen-Baloise, werd in 2017 opgevist door Veranda’s Willems-Crelan, het team rond Wout van Aert. Het jaar daarop leek het einde van z’n profbestaan nabij. Hij kwam terecht bij het onbekende Duitse Pushbikers. In 2018 kon hij amper .1-wedstrijden afwerken. Gelukkig kreeg hij het jaar nadien een (laatste) kans in de schoot van Corendon-Circus, als ploegmaat van Mathieu van der Poel.
De man van Melle greep deze strohalm, groeide uit tot een sterke knecht in het Alpecin-Fenix-raderwerk en kon eind 2021 een transfer naar de WorldTour afdwingen. Intussen is hij z’n 2e jaar bij Trek-Segafredo bezig. Hij overtuigde algemeen manager Luca Guercilena vorig jaar. Tijdens z’n 1e Giro verlengde hij z’n contract bij Trek-Segafredo tot eind 2025.
“Vorig jaar hebben we in deze Ronde van Italië met de ploeg hard moeten werken want Juan Pedro López droeg 10 dagen de roze leiderstrui”, weet Vergaerde nog goed. “Hij sloot af met de eindzege in het jongerenklassement. Bovendien wonnen we met Giullio Ciccone een etappe. Voor ons wat dat een geslaagde Giro.”
Valpartij
Bij Trek-Segafredo rijden ze dit keer met andere ambities de Giro. Tijdens de opmaak van de winterplanning werd gekozen om met Ciccone in de 1e Grote Ronde van het seizoen een goed eindklassement te rijden. De Italiaan leek er klaar voor. Getuige daarvan een 5e plaats in de eindstand van Tirreno-Adriatico en een 7e in de Ronde van Catalonië. Daags na z’n 13e plek in Luik-Bastenaken-Luik testte de Italiaan positief op corona. Hij haalde de Giro niet.
“In vergelijking met vorig jaar rijden we de Giro met een totaal andere ploeg”, gaat Vergaerde verder. “Met Mads Pedersen proberen we zoveel mogelijk etappes te winnen, maar laat ons beginnen met 1’tje. En zien waar hij in het puntenklassement strandt. In de sprinttrein voor Mads ben ik 3e of 4e laatste. Dus moet ik tussen kilometer 2 en 1 van de streep mijn ding proberen doen. Inderdaad, maandag reed ik tot de voet van de laatste klim op kop. Daar was mijn job gedaan. Jammer genoeg kwam ik in de afdaling ten val.”
In Melfi bolde hij als allerlaatste over de streep. Ongeveer 16 minuten na ritwinnaar Michael Matthews die net sneller was dan Mads Pedersen. “Mijn fiets was kapot en de laatste 10 km bleef het bijzonder glad”, aldus Vergaerde. “Ik koos voor veiligheid, wou absoluut vermijden dat ik nog een 2e keer onderuit sloeg. Over de tijdslimiet hoefde ik me geen zorgen te maken.”
Besmetting
Beetje pech dus voor Vergaerde. Op dat vlak verliep 2023 voor de Oost-Vlaming alles behalve vlekkeloos. In de openingsrit van de Ster van Bessèges kwam hij ten val. Met een sleutelbeenbreuk als gevolg. De inspanningen van een volledige voorbereiding op het nieuwe seizoen bleken na amper 1 koers vruchteloos. Toch kon hij in Le Samyn, de Waalse opener, wederoptreden. Op het uitslagenbord staat een DNF achter z’n naam.
“Dat zegt niet alles”, reageert Vergaerde. “In die wedstrijd reed ik heel wat kilometers op kop, het was een degelijke test. Daarna deed ik Parijs-Nice, maar kreeg de ploeg af te rekenen met Covid. Mezelf incluis. In Milaan-Sanremo was ik niet op niveau. Van dan af heb ik in samenspraak met de ploegleiding beslist om me voor te bereiden op deze Giro. Dat ik met hele frisse benen aan de Grande Partenza in Fossacesia kwam, ga ik niet beweren. Sleutelbeenbreuk, ziekte, het kostte energie om op een aanvaardbaar niveau terug te keren.”
Met de Eritreër Amanuel Ghebreigzabhier en de Let Toms Skujins deed Trek-Segafredo in rit 4 van deze Giro een gooi naar ritwinst, maar de ploegmaats van Vergaerde botsten op de Fransman Aurélien Paret-Peintre en de Noor Andreas Leknessund die de roze en witte leiderstrui overnam van Remco Evenepoel.
