Op vrijdag 2 januari 2026 vindt de Exact Cross Mol plaats. Deze wedstrijd, beter bekend als de Zilvermeercross, krijgt Mathieu van der Poel en Wout van Aert aan de start en kon ook Europees kampioen Toon Aerts strikken. Wij trokken in een heerlijk winterzonnetje alvast eens naar het Provinciaal Domein om te ontdekken welk parcours deze toppers voor de wielen geschoteld krijgen.
Spelen tussen de speelvelden
Aan waterplassen geen gebrek tussen Mol-Sluis en Mol-Rauw, maar voor deze veldrit moet je op het Recreatiedomein zijn. Het Zilvermeer is ook de locatie waar je als kind misschien ooit Pennenzakkenrock bezocht, waar je een Nieuwjaarsduik kunt doen (de Molse Isbjörnklubbe) en waar recent nog de veldrit Boonen & Friends werd betwist. Voor wie het wat rustiger aan wil doen, ligt er ook een minigolfbaan tussen het parcours, al zal deze op de wedstrijddag niet geopend zijn.
De aankomst ligt op de lange verharde baan aan de onderkant van het parcours. Deze lijkt wel neergezet voor een veldrit: breed, gaaf en met een perfecte verbinding met het bos. Na de meet draaien de renners naar rechts en volgt de 1e lus in het bos. Deze sectie start met een korte trappenpartij. Aan de zijkant merken we een soort spoor op dat doet denken aan de trappen in Baal. Na een deskundige analyse blijkt het toch onmogelijk om hier op de fiets te blijven. De renners moeten dus al binnen de 1e minuut van de cross van de fiets.
De lussen in het bos vormen verder geen uitdaging voor de getrainde veldrijder. Zij rijden tussen de bomen en over de bonkige paadjes verder door de speelvelden heen. Vervolgens gaat het een 1e keer naar het strand, het kloppend hart van deze veldrit. Momenteel ligt het zand er erg goed bij. De relatieve droogte heeft voor het echte zandgevoel gezorgd en de koude zorgt ervoor dat het vrij hard blijft aanvoelen. De 1e zandbak wordt wel 2 keer onderbroken door een verhard pad, waar de renners telkens op moeten springen.
Zandberg
Langs de materiaalpost loopt de route nu echt over het strand, vlak aan het water. Het is zelfs niet nodig om hier afsluiting te voorzien, de natuur doet dit zelf. Terwijl de fonteintjes in het meer voor een zomerse gezelligheid zorgen, dienen de renners zich niet te laten verrassen. Van de fiets moet je hier normaal niet, maar een kleine hapering is al genoeg om plekken te verliezen. Aan het einde van de strandpassage gaat het zand opnieuw wat muller liggen.
De zandstrook wordt abrupt afgesloten met een hoge rand, waarover de renners zouden moeten lopen. We vragen het aan de werklieden ter plekke nog een keer na. Zij bevestigen wel degelijk dat dit opkantje in de route zal blijven liggen. Dat betekent dus een stevige tempobreker. Na wat lichte zandstukjes gaat het naar de achterkant van de route. Opnieuw in het bos rijden de renners op en af een soort duin. Deze beklimmingen zijn telkens te doen, al mag je ook hier nergens blijven haperen. Zeker verderop in de groep is het niet uitgesloten dat een renner hier zijn achterligger te voet zet.
De technisch moeilijkste strook van het parcours is de laatste van de 3 duinen, een echte zandberg. Jaarlijks is het hier de vraag of de renners net wel of net niet tot aan de top rijden. Vorige winter was dat best doenbaar, al was er toen in de 1e ronde ook een valpartij. Momenteel ligt het zand hier bevroren en blijf je als fietser beter gewoon uit de buurt. De sporen liggen vast en het is zo’n stukje waar de fiets de renner leidt en niet omgekeerd. Met de opwarming vrijdag zal dit zand echter wel los komen te liggen.
Gemakkelijker strand
Razendsnel gaat het nu naar de 2e passage op het strand. Deze ligt iets verder weg van het water en het zand is hier al iets lastiger. Zeker in de materiaalpost moet je wel goed geconcentreerd blijven sturen, want in het verleden stonden renners hier al vaak te voet. Toch is het geen Koksijde of Hofstade, waar renners honderden meters moeten lopen. Vroeger kwamen de renners ook meer vanaf de bovenkant van het strand via een links bocht naar de materiaalpost. De parcoursbouwers heeft dit toch lichtjes aangepast en gemakkelijker gemaakt.
Na het zand zit het moeilijkste erop. De renners moeten nog 1 keer over een korte trappensectie die onderdeel uitmaakt van het domein. Daarna bereik je via enkele goed lopende stukken terug de aankomststrook. Hier zullen naast de mannen elite ook de mannen junioren, G-sporters en vrouwen elite vrijdag strijden om een prestigieuze overwinning. In het zonnetje van de afgelopen dagen kan het daarenboven ook een prachtige dag worden voor de supporters.
