De 1e wegrit op het WK in Qatar is gereden. De Noorse favoriet Kristoffer Halvorsen haalde het bij de beloften in een massasprint voor de Duitser Ackermann en de Italiaan Mareczko. De Belgische jongens kwamen er helaas niet aan te pas. Piet Allegaert werd de eerste landgenoot op een 70e plaats. Maar er zijn verzachtende omstandigheden én de toekomst voor deze jonge kerels oogt hoegenaamd bijzonder fraai!
De Belgische beloften hebben zich niet echt laten zien, daar in het warme Midden-Oosten. Nochtans zat er heel wat talent in de selectie. Renners met behoorlijk snelle benen bovendien. Enzo Wouters is misschien wel de snelste belofte van het land. In de Antwerpse Havenpijl eindigde hij mooi 2e tussen Timothy Dupont en Kenny Dehaes. Bovendien wist hij ook enkele koersen bij de beloften en EZC te winnen en wordt hij volgend jaar prof bij Lotto Soudal. Hij zou dan ook dé man zijn in een massasprint, maar moest op enkele kilometers van de meet het peloton laten gaan, bezweken onder de hitte. Iets waar wel meer renners over klagen.
Ook Allegaert heeft een behoorlijke sprint in de benen. Hij mocht deze zomer al proeven van het grote werk als stagiair bij Trek-Segafredo. In de Ronde van Alberta won hij zelfs de spurt voor een 12e plaats. Noppe en Biermans zijn eveneens niet van de traagsten; ze worden volgend jaar prof bij respectievelijk Topsport Vlaanderen-Baloise en Katusha. Beiden kwamen echter ten val. Noppe in volle finale, Biermans moest al eerder de wedstrijd staken. Dan had je nog Guillaume Seye die vooral mee was om te werken en Nathan Van Hooydonck, die een anonieme koers reed. Van een attractieve koersstijl kwam maar weinig in huis. Daar kunnen de Belgen niet tevreden mee zijn en dus keren ze teleurgesteld terug naar huis.
Waar zat Edward Planckaert?
Wie zeker teleurgesteld zal zijn, en misschien wel het meest van allemaal, is de man die er niet bij was. Edward Planckaert reed een beresterk seizoen, was de beste in Gent-Staden en werd zelfs eindwinnaar van Westsprint (een klassement onder de West-Vlaamse renners) met een nieuwe recordscore. Hij zette dit seizoen een grote stap voorwaarts en ziet dit beloond worden met een profcontract bij Topsport Vlaanderen-Baloise. Hij vond het plezier terug in de grote koersen en hoopte dat een WK-selectie de kers op de taart zou worden….
Helaas moest hij de koers vanuit zijn zetel volgen, omdat hij geen plaatsje kreeg in het nationale 6-tal. Iets wat extra pijn deed, aangezien ook hij beschikt over een goede eindjump en zeker kansen zag indien hij met een groepje voorop kon geraken. Had hij de koers gewonnen? Moeilijk. Had ook hij bezweken onder de hitte? Misschien. Had hij het beter gedaan dan de andere landgenoten? Een koers moet altijd eerst gereden worden. Maar had hij zijn plaats gehad in de WK-selectie? Já! Op basis van zijn kwaliteiten, zijn seizoen en zijn huidige vorm verdiende hij het om naar Qatar te gaan.
Hoe hij het zou gedaan hebben zullen we echter nooit weten en zijn afwezigheid zal jammer blijven. De volgende jaren zullen we echter zeker nog van hem horen. Zijn eerste profjaar zal sowieso een leerjaar worden, maar de naam Planckaert zal in wielermiddens nog vaak vallen. Al is het maar omdat er met Baptiste (prof) en Emiel (talentvolle belofte) nog twee Planckaerts in het peloton rijden.
Fotocollage: Joeri De Coninck. Fotomateriaal: Edward Planckaert.
