Dat tenger mannetje in het geel rijdt weer maar eens in de aanval. Tegen beter weten in, want je krijgt het in de koers nooit cadeau. Zeker hij niet. Deze jongen kan een berg op rijden. Deze jongen rijdt top 20 in de Tour. Toch rijdt Rob Ruijgh niet voor Lotto of Sunweb, maar voor Tarteletto-Isorex. Het is geen cadeau.
Rob Ruijgh leek voorbestemd om wielrenner te worden. Hij was een vaste klant in de nationale selecties van Nederland en kende zijn opleiding bij prestigieuze ploegen als Amuzza.com – Davo en Rabobank CT. In 2011 laat de charismatische renner echt zien wat hij kan door op 24-jarige leeftijd naar de 14e plaats in de Dauphiné te rijden en in de Tour 20e te worden. Hij is daarmee de 5e beste jongere, voor Rigoberto Uran, Geraint Thomas en Robert Gesink. Nederland is wild van hem, de toekomst lijkt rooskleurig.
Een jaar later loopt het minder vlot. De Nederlander moet zowel in de Tour als in de Vuelta afstappen om medische redenen. Ook 2013 is geen succes, wat mogelijk te wijten is aan een hersenschudding opgelopen na een val in de Amstel Gold Race. Op dat moment houdt Vacansoleil-DCM op met het sponsoren van een wielerteam. Voor Ruijgh is er nergens plaats. De ranke klimmer moet uiteindelijk 2 stappen terug naar Vastgoedservice-Golden Palace.
Alles of niets
Alles of nietsTerwijl hij zich in het verleden toonde in het zwaardere Alpenwerk, moet hij zich bij de Belgische formatie gewoon tonen als dat überhaupt mogelijk is. En dat lukt nog vrij aardig. In de 3-daagse van De Panne wordt Ruijgh warempel 9e en in juni wint hij zelfs de Memorial Philippe Van Coningsloo, voor onder meer Oliver Naesen. Niet evident in een vlakke wedstrijd, want hij weegt nauwelijks meer dan 60 kilo.
Intussen zijn we in 2017 beland. Gaat het weer beter met Rob na een knieblessure en een serieuze parasiet in het lichaam. Rob Ruijgh is nooit meer prof geworden, maar is meer aanwezig dan ooit te voren. De uitslagen liegen niet: 10e in de Volta Limburg Classic, 8e in de Profronde van Noord-Holland, 6e in Dwars door de Vlaamse Ardennen, 10e in de Elfstedenkoers… En als hij geen uitslag rijdt, dan toont hij zich zeker wel. Ruijgh heeft geen eindschot, dus hij moet in de finale vaak alles of niets spelen. Dat deed hij ook in de Elfstedenronde en Halle-Ingooigem weer. Helaas krijgt de frisse renner geen cadeaus. Maar: Rob Ruijgh koerst wel nog graag!
Fotomateriaal: Fabienne Vanheste.
