Puur sportief gezien en in het zog van de wereldbekers is de Gentse 6-daagse misschien maar een tussendoortje, maar voor veel deelnemers wel een ‘specialleke’. Hoog aangeschreven in het circuit en altijd sfeer à volonté. Bovendien krijgen ook de vrouwen steeds meer de kans hun ding te doen. Zo bewonderen we deze week de wereldkampioenen ploegkoers Jolien D’hoore en Lotte Kopecky. D’hoore, uit Schelderode, is een kind van de streek en hoopt dat ze hier de komende jaren nog wat langer mag rijden dan die 2 avonden deze week.

“Ik heb de voorbije 2 wereldbekers op de baan in Polen (in Pruszkow, red) en Manchester gereden en ben eigenlijk nog in volle voorbereiding op het wegseizoen”, verklaart ze. “Maar ik moet toegeven dat ik het goede gevoel toch al te pakken heb en dus kijk ik er wel naar uit om dat ook aan het publiek te tonen. De bedoeling was nochtans om enkel in Manchester te rijden, maar de pistetrainingen liepen vlotter dan gedacht, dus was Polen een logische last minute keuze, ook al omdat ik er mijn regenboogtrui kon tonen. Ik zit nu nog maar 3 weken op de fiets, maar er zijn dus al een paar medailles binnen. Dat is uiteraard altijd mooi meegenomen. ”


Tussen het volk
Op een dag in haar prille jeugd kwam Jolien D’hoore eens een kijkje nemen in ’t Kuipke? “Maar het is niet bij kijken gebleven”, lacht ze. “Ik ben al snel zelf eens beginnen rijden op de baan en dat was wel fun.” Desondanks is ze nooit echt veel naar de Gentse 6-daagse gaan kijken. “Nee, hoegenaamd niet, ik vrees slechts een keer of 3. Maar dat neemt niet weg dat ik het bijzonder vind om hier dit jaar weer aan de start te komen.”
Je ziet het zelden dat topsporters ook in het publiek gaan staan wanneer ze zelf niet in actie komen, maar voor D’hoore is dat geen probleem. “Ik kijk naar alle nummers graag, zowel bij de vrouwen en de mannen. Dus ik zal er deze week ook als toeschouwer zijn, maakt niet uit welke disciplines er gereden worden.”
Toekomst aan de vrouwen!?
“Het is nu een jaar of 4 geleden dat ze de vrouwen introduceerden tijdens de 6-daagse van Gent”, weet D’hoore. “Sindsdien werden we elk jaar een beetje belangrijker. De geschiedenisboeken halen we nog lang niet, dus we moeten zorgen dat het de komende jaren nog allemaal iets completer wordt. Alles wat meer is dan nu, is alvast mooi meegenomen. Een volledige 6-daagse zou voor de vrouwen misschien wat hoog gegrepen zijn, maar de organisatie kan ons misschien eens een 2-daagse laten rijden”, oppert ze. “Dat zou een mooie stap in de goede richting zijn!”

Fotomateriaal: Paul Hinninck.