Anno 2005 nam Daniele Schena met zijn vrouw Elisa het Hotel Funivia over van zijn schoonouders. Hij bouwde het om tot gekend fietshotel en begeleidt zijn gasten maar wat graag naar de top van de Stelvio. In al die jaren reed hij meer dan 300 keer de Stelvio op, best veel als u weet dat deze col in Bormio steevast gesloten is tussen begin november en eind mei, afhankelijk van wanneer de Giro d’Italia er passeert.
Daniele Schena en de Stelvio, dat was geen liefde op het 1e gezicht. “De 1e keer dat ik hem naar boven reed was ik een jaar of 16, 17”, herinnert hij zich. “Eerlijk? Ik haatte de Stelvio! (lacht) Ik was meer geĆÆnteresseerd in gewichtheffen dan wielrennen. En dan is klimmen natuurlijk een serieuze opdracht. Maar toen ik het hotel in 2005 begon met mijn vrouw vond ik de koers wel al leuk. Ik begon zelf ook steeds meer te fietsen en heb het hotel dan uitgebouwd tot een fietsvriendelijk verblijf.”
Geen Chinezen
Dat zijn hotel aan de voet van de Stelvio ligt, is een cadeautje. “Daar hebben we geluk mee”, beseft de Italiaan als geen ander. “En het voordeel is dat de Chinezen het niet kunnen namaken. Heel veel mensen willen de Stelvio eens ervaren en hem opfietsen of gewoon een leuke foto nemen. Of beide. Dan moeten ze wel naar hier komen. In het begin van de fietsbusiness beklom ik hem nog niet zo heel vaak, maar de vraag neemt steeds maar toe. ‘The King’, zoals ik de Stelvio altijd noem, wordt nog steeds populairder.”
Intussen gaat er in de zomermaanden geen week voorbij of Daniele haalt de top. “We zijn met het hotel partner geworden van Stelvio Experience, een fietsprogramma dat overigens geleid wordt door mijn broer Giacomo”, zegt hij. “Elke dag begeleid ik wielerliefhebbers door de fantastische streek in en rondom Bormio, hier in het Valtellina-dal. Op maandag staat de Stelvio loop op het programma, dan fietsen we de noordkant op via de Umbrailpas en dan zo weer naar Bormio. En donderdag doen we de zuidkant in het terugkeren van onze tocht.”
Elke keer anders
Hij is niet geobsedeerd door de cijfertjes, voor het gemak houdt hij het op meer dan 300 keer. Het zijn er intussen misschien al meer dan 400. “Klopt”, zegt hij. “Maar ik geniet er nog steeds van elke beklimming. Soms heb ik zelfs de behoefte om hem tussendoor nog eens op mijn 1’tje te doen. Elke keer is dat weer afzien, want de Stelvio is geen makkelijk klimmetje. Maar elke keer weer ontdek ik nieuwe dingen in het landschap. Dat maakt het enorm boeiend.”
Er zijn wel meer redenen waarom Daniele de Stelvio historisch vindt. “De geschiedenis, de omgeving, het landschap,Ā zijn plaats in de Giro,…. De omstandigheden zijn ook vaak anders: zon, regen, sneeuw,…. Je krijgt het hier allemaal. Op de top vind je ook altijd andere fietsers die hun moment heel intens en emotioneel beleven.Ā Ik ben hier ook geboren, dus voor mij is er geen klim zoals de Stelvio. Elke keer is anders, maar het is wel altijd een fantastische tijd.”
Opportuniteiten
De Stelvio heeft 2 zijden om te beklimmen. “Vanuit Bormio zijn het 1.500 hm en vanuit Prato 1.800 hm”, legt Daniele de verschillen uit. “Vanuit Bormio kan je de klim indelen in 3 zones: Het 1e gedeelte heb je vooral zicht op de vele bergen, in het 2e deel zijn er de vele bochten en sectie 3 is vooral groen en qua stijgingsgraad een stuk vlakker. Deze kant is ook veel gevarieerder dan vanuit Prato, en vanuit mijn oogpunt is het natuurlijk ook de leukste kant om te beklimmen.Ā (lacht hartelijk)Ā Afhankelijk van de snelheid is het voor mij veel afzien of genieten. Als je voor het prestige gaat, dan is het echt zwaar, van de voet tot de top. Maar ik kan ook gewoon tot boven fietsen en genieten van de pracht van de natuur.”
Toch is er werk aan de winkel voor de regering, vindt Daniele. “Als je nu de top beklimt, zie je een paar oude gebouwen op je weg die niet goed onderhouden zijn. Eigenlijk zou de overheid moeten investeren in mooie fonteinen, informatieborden, vuilbakken langs de kant,…. Zaken die de omgeving alle eer aandoen. In Frankrijk is dat veel beter uitgebaat. Vanuit toeristisch oogpunt, kan er nog heel wat beter. En daar ijver ik voor.”
