Na bijna twee jaar kommer en kwel mogen we weer met een goed gevoel praten over Harm Vanhoucke. De jonge klimmer uit Aalbeke opende zijn seizoen op Mallorca en reed de voorbije week een benijdenswaardig sterke Ruta del Sol, bekroond met een top 10 in het eindklassement. De toon is gezet.
Dat Vanhoucke sterk voor de dag kwam in de Spaanse rittenkoers hoeft niet gezegd. Zowel de 1e etappe met aankomst bergop in Grazalema als de 4e etappe met tevens aankomst bergop in Granada reed hij 9e. “Dat ik daar telkens met de besten naar boven reed, vind ik zelf niet zo verbazend”, opent de generatiegenoot van Bjorg Lambrecht onze babbel. “Ik heb een zeer goeie winter gekend, voor het eerst sinds lang. Ik wist dat ik goed was en dat werd ook al eind januari, begin februari op Mallorca bevestigd, met een top 10 en een top 15. Daardoor trok ik met een gerust gevoel naar de Ruta. Dat ik daar 10e word in het eindklassement is misschien wel wat verrassend, maar voor de rest was het gewoon zoals het hoort te zijn.”
Het was lang geleden dat we de beste Harm Vanhoucke zagen. “Het was geleden van bij de beloften dat ik me zo goed gevoeld heb”, bevestigt de 2e jaars prof van Lotto Soudal. “Ik heb deze winter veel meer kilometers kunnen doen en veel intensiever kunnen trainen dan de twee winters voordien. Doordat ik eind vorig jaar de Vuelta mocht rijden, geraakte ik deze winter ook meteen terug in de flow bij het begin van de trainingen. Dat is ook iets wat ik de voorbije jaren gemist had. Ik kan nu veel meer trainingsarbeid aan en recupereer ook een stuk sneller. Als je direct on track bent, voel je gewoon dat het beter loopt. Bovendien: meer rust in je hoofd zorgt ervoor dat het ook met de benen beter loopt.”
Permissie gevraagd
De Vuelta van 2019 was echter niet helemaal een cadeau voor Vanhoucke. “Een eerste ronde rijden is fysiek wellicht voor iedereen zwaar, maar voor mij kwam er nog een mentaal aspect bij. Normaal zou ik in mijn eerste seizoen als prof geen grote ronde betwisten, maar door het wegvallen van Bjorg Lambrecht kwam er een plaats vrij en is mij gevraagd om in Salinas de Torrevieja toch aan de start te staan. Aanvankelijk zou er niemand starten in de plaats van Bjorg, maar de ploeg gunde mij die kans. Ik heb geantwoord dat ik het wel zag zitten, maar dat ik het eerst wilde overleggen met de ouders van Bjorg, die ik héél goed gekend heb. Zij vonden dat als er één iemand in de plaats van Bjorg moest starten, dat ik het dan was. Dat heeft me overtuigd om naar Spanje te gaan.”
“Ik heb 3 weken lang heel hard afgezien, maar voor Bjorg mocht ik niet opgeven. Dat heeft me het einde in Madrid doen halen. Vanaf de 2e week zat ik fysiek kapot. In die waaierrit die Philippe Gilbert won (de 12e etappe naar Bilbao, red) zat ik in het laatste groepje samen met Sander Armée, en op een bepaald moment kwam ook Thomas De Gendt nog teruggewaaid. Toen wilde ik echt afstappen, maar ik mocht niet voor Bjorg. Dat is zonder meer het zwaarste moment geweest, zowel fysiek als mentaal.”
Shortlist Giro
Volgende koers op het menu van Vanhoucke is de Ronde van Catalonië. “Ik ga met Steff Cras eerst nog 10 dagen op stage naar Tenerife en daarna wil ik in Catalonië opnieuw een sterk klassement rijden”, klinkt het. “Daarna rijd ik nog Baskenland en dan 2 voorjaarsklassiekers: Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik. In Baskenland ga ik wel mijn nek niet afrijden, want dan ben ik wellicht gezien in die Ardennenklassiekers. Het worden mijn eerste klassiekers, dus ik wil er wel goed voor de dag komen.”
“Dat moet ook wel lukken, maar het is een koers van 260 km, dus qua resultaat verwacht ik niet té veel. Eerst aftasten en dan zien we wel. Sowieso zal ik ook wel in een dienende rol moeten rijden, voor Tim Wellens. Ik behoor verder ook tot de shortlist van 11 renners voor de Giro, maar het is niet zeker of ik daar ook effectief voor geselecteerd zal worden. Als het de Giro niet wordt, dan wellicht de Dauphiné. Maar mijn voorkeur gaat uit naar de Giro, want de Italiaanse cols liggen me toch het best.”
