Een donderslag bij heldere hemel in de Wielerschool Oudenaarde, want trainer Eddy Devos (59) stapte eind vorige week uit het leven. Iedereen is er het hart van in, ook Eddy’s collega Christian Van den Berghe, die 13 jaar werkte met de man uit Saint-Saveur. “Eddy was een zeer warme maar gedreven en trotse man die heel veel mensen in de streek kenden”, zucht Van den Berghe.
Wielerschool Ronse is al bijna 30 jaar deel van het GO! Atheneum in Oudenaarde en verhuisde een paar jaar geleden de hele vestiging van Ronse naar Oudenaarde. Het personeel dat in Ronse aan de slag was, bestond enkel uit mensen die aangesteld waren door de school in Oudenaarde, dus in principe was dat niet meer dan een logische en operationeel ook vrij makkelijke verhuis. Ook Eddy Devos en Christian Van den Berghe keerden als wielertrainers fulltime terug naar Oudenaarde, waar ze ook gewoon les gaven. “Omdat we samen in Ronse hadden gewerkt, was er ook een speciale band tussen ons”, vertelt Van den Berghe.
Bezieler
Eddy Devos was leerkracht bij het GO! Atheneum en gaf in al die jaren verschillende vakken, zoals PAV (Project Algemene Vakken) en Frans, een taal die hij goed beheerste omdat hij zelf over de taalgrens woonde. “Dat hij de grens over moest om op het werk te geraken, daar konden we hem geregeld eens mee plagen”, herinnert zijn collega zich. “Maar Eddy kon er ook altijd mee lachen, hoor. Zo was hij wel.”
Naast de studievakken was Devos deeltijds wielertrainer aan de Wielerschool Ronse/Oudenaarde. “De school bestaat bijna 30 jaar en hij heeft enkel de eerste jaren gemist, maar sindsdien was hij een trouwe trainer”, weet Van den Berghe. “Noem hem maar 1 van de bezielers van Wielerschool Oudenaarde. 3 tot 4 namiddagen per week gaf hij fietstraining aan de jonge wielrenners.”
Warme man
Trouw, en ook trots. Zéér trots, wordt beklemtoond. “Vooral op de profs die uit onze opleiding kwamen. Namen als Xandro Meurisse, Michel Kreder, Jesse Vandenbulcke, Jules Hesters en Alex Colman bij wie Eddy zijn steentje had bijgedragen in hun ontwikkeling. Maar vooral toch Thomas De Gendt. Als De Gendt moest koersen, dan probeerde Eddy er bij te zijn. Was er eens een verlengd weekend en koerste Thomas in de Giro, dan boekte Eddy snel een vlucht en was hij weg om Thomas te zien, foto’s te nemen en ginder een babbeltje te doen met hem. En je kon er zeker van zijn dat Eddy op maandagochtend fris en monter weer op school was.”
Het wielrennen was een begeestering voor Devos. “Eddy was in Ronse wielertrainer, maar hij was ook een fervent atleet en zat bij een wielertoeristenclub. Als kinesist van opleiding had hij ook zelf nog klanten die hij bij hen thuis ging opzoeken. Die ronde had hij een paar jaar geleden wel teruggeschroefd omdat het wat veel werd. Maar hij was een heel lieve man die door veel mensen bijzonder geapprecieerd werd.”
“Eddy was een zeer lieve en warme persoonlijkheid die enorm hield van het lekker warme zuiderse weer”, herinnert Van den Berghe zich. “Hij was een levensgenieter en natuurmens. Zijn hobby als fotograaf nam hij graag mee op reis en ook op school zorgde hij vaak voor foto’s. Dat moesten we nooit vragen, hij deed dat gewoon. Met Eddy waren er nooit problemen met leerlingen, ik kan me geen 2 keer herinneren dat hij is moeten uitvliegen tegen jongeren. Hij was op school een belangrijke schakel, iemand die gekend stond ook om zijn droge humor. Hij zal op onze school erg gemist worden.”
Rouwregister
Van den Berghe kan goed schetsen wie zijn collega Eddy Devos was en blijft er vrij nuchter onder. Maar vergis je niet, de klap was hard. “Zaterdagavond laat heb ik van een collega te horen gekregen dat Eddy uit het leven was gestapt. Ik ben er een hele zondag kapot van geweest. Ik kreeg ook veel vragen van anderen, maar echt duidelijkheid omtrent de omstandigheden heb ik nog niet. Niets wees erop dat dit Eddy zou treffen. Niemand wist dat hij zo diep zat. Sinds de Paasvakantie was hij buiten strijd om medische redenen, maar we hadden ondertussen al contact gehad en hij was vast van plan om er half mei weer te staan.”
Met de collega’s en andere leerlingen doet het deugd om erover te spreken, klinkt het. “We hebben zoveel meegemaakt samen, zijn op buitenlandse stages geweest en hebben samen schoolcrossen georganiseerd. Heel veel herinneringen komen nu boven. We hebben ook een rouwregister geopend in de school waar iedereen zijn gevoelens in kwijt kan.”
Eddy Devos laat een vrouw, 2 dochters en 2 zonen achter. De redactie van WielerVerhaal wenst de nabestaanden, familie en vrienden van Eddy veel sterkte in deze onwezenlijke periode.
