Thomas Joseph (24) uit Kemmel beleefde een bewogen weekend in Denemarken. Op de grindwegen van de Grand Prix Herning werd hij zaterdag nog knap 10e, een dag later kwam hij in de Tour of Funen echter zwaar ten val. “We reden aan 50 km/u en ik had heel wat verwondingen in het gezicht. Dat ziet er altijd heftig uit, maar gelukkig kan ik woensdag de trainingen weer hervatten”, hoopt de renner van Tarteletto-Isorex.
Joseph had naar eigen zeggen de heropstart van het wielerseizoen goed verteerd. Hij trok samen met zijn ploegmaat Maxime De Poorter al een dag eerder naar Midden-Jutland zodat hij er de GP Herning goed kon voorbereiden. “We hadden extra rust en konden het parcours deels met de wagen en deels met de fiets verkennen”, vertelt hij. “Offroad-wedstrijden liggen me doorgaans wel, dus ik stond met gezonde ambitie aan de start.”
Het werd een chaotische koers vol wendingen. “Het voelde aan als een afvallingskoers”, bevestigt Joseph. “Ik was ook al eens betrokken geweest bij een valpartij, al ben ik toen zelf niet tegen het asfalt gegaan. Daarna had ik een lekke band en moest ik terug vooraan in de koers komen. Toen ik op zo’n 30 km van de meet opnieuw lek reed, vreesde ik in een verloren positie te zitten. Gelukkig gaf mijn ploegmaat Maxime De Poorter zijn wiel af en kon ik toch terug naar de voorste groep rijden.”
9e of 10e?
De Deen Mads Østergaard Kristensen zegevierde uiteindelijk in een sprint-à-deux. Joseph spurtte naar een 10e plaats… Of was het 9e? “De uitslag is al een paar keer veranderd”, lacht hij. “Ik had zelf geteld en dacht dat ik 8e of 9e was en in de uitslag stond ik ook als 9e, maar dat is nu weer aangepast naar een 10e plaats. Misschien waren er problemen met het transpondertje van de renners voor mij. In elk geval ben ik wel tevreden. In de finale had ik last van krampen en misschien had ik zonder lekke band beter kunnen doen, maar uiteindelijk maakt iedereen in zo’n koers wel iets mee.”
De West-Vlaming is erg lovend over de Deense GP Herning. “Ik vergelijk de wedstrijd met de Tro Bro Léon. Het gaat over typisch Deense grindwegen en we deden 16 verschillende gravelstroken aan. Alles was piekfijn georganiseerd en het golvende parcours was zeer uitdagend. In Denemarken is het al echt een klassieker, mits de nodige middelen kan de koers ook bij ons aan bekendheid winnen.”
Zware val
In de Tour of Funen verging het Joseph echter heel wat minder. “Ik wist op voorhand dat het een waaierkoers of een sprinterswedstrijd zou worden. Helaas ben ik nooit in de finale beland”, zucht hij. “Half koers reed een renner voor mij aan meer dan 50 km/u op een verkeerseiland. Ik ben een beetje kwijt wat er toen gebeurde, maar kwam bij mijn positieven met mijn ploegmaats rond mij. Ze vroegen of ik in orde was en of ze konden doorrijden. Ik was erg draaierig, maar kon toch zelf de ambulance instappen.”
Joseph werd overgebracht naar het ziekenhuis van Svendborg, waar hij werd verzorgd. De twintiger had onder meer een bloedneus, gescheurde bovenlip en verwondingen aan de kin. Hij verloor ook een tand. “Ik ben inmiddels terug thuis en de dokter heeft me opnieuw onderzocht”, bevestigt hij. “Ik vreesde voor een breuk in de pols, maar dat is gelukkig niet het geval. Wel staat mijn arm vol schaafwonden. Gezien de impact had het allemaal veel erger kunnen lopen.”
Thuiskoers
Of de voormalige veldrijder zaterdag in Dwars door het Hageland aan de start staat, is nog niet duidelijk. “Dat is geen gewone koers, hé. Je moet er ook opnieuw door het stof rijden en veel wringen. Mogelijk hervat ik de competitie in Paris-Camembert. Door deze gebeurtenissen zal ik niet naar de Baloise Belgium Tour kunnen gaan en dat is wel jammer. Het BK in Waregem moet wel lukken. Ik heb geen profcontract maar als continentale renner mag ik er wel starten. En daarna komt Kemmel Koerse, een wedstrijd in mijn thuisdorp die ik zelf organiseer. Het wordt het begin van een drukke zomer, ik hoop dat ik snel terug mijn beste benen vind!”
