Zondag kon Frederic Glorieux (41) weer iets afvinken op zijn to-dolijstje. Met voorsprong won hij de Alpen Challenge, een wedstrijd voor cyclosportieven over de Zwitserse Albula- en Majolapass, de Italiaanse Splügenpass en het Zwitserse skigebied Lenzerheide, bekend uit het mountainbiken.
Zware val
De Zultenaar is pas laat op de koersfiets gesprongen. Dankzij z’n schoonvader Eddy Snoeck die met de Zultse Leierenners en wijlen André Denys bijzonder actief was. “Door Eddy begon ik te koersen”, blikt Glorieux terug naar 2005. “Voordien was ik leider in de jeugdbeweging. Onder Ons Parike was mijn 1e club. Mijn debuutseizoen was eigenlijk het beste. Aan het einde van de interclub Zillebeke-Westouter-Zillebeke speelde ik mee voor de overwinning. En in de Ronde van Luik haalde ik de top 30. Dat jaar kwam ik echter zwaar ten val. Een val die me nadien voortdurend hoofdpijn bezorgde. Pas na een operatie raakte dat opgelost. Die ingreep was een echte verlossing.”
Vanaf 2010 begon Glorieux zich te focussen op cyclo’s. Heel snel deed hij op uiteenlopende plaatsen mee voor de zege en het podium. De Alpen Challenge winnen stond op z’n verlanglijstje. Vorige week nam hij voor het eerst deel. Het werd een succesvolle onderneming. “Met de Transalp Tour was ik daar al gepasseerd, maar het was de 1e keer dat ik die Alpen Challenge reed”, verduidelijkt Glorieux.
Steile slotklim
“Een heel mooi parcours. De Albulapass deden we met een vrij grote groep. Na de Majolapass was er een splitsing. We waren nog met 12, maar ik wist niet wie de korte en wie de lange rit zou doen. 4 renners sloegen af. Dus van dan af waren we nog met 8. De Splügenpass is een heel onregelmatige klim, met zowel steile stroken als een paar afdalingen. De laatste 2 km waren heel steil. Ik voelde dat ik nog wat reserves had, maar het was te vroeg om daar alleen weg te rijden. Ook omdat er nadien nog wat vals plat kwam. We bleven met 4 over, maar 1 man kwam ten val. De slotklim van 6 km had een stijgingsgraad van gemiddeld 8,6%. Het 1e stuk was vrij steil en daar ben ik gegaan.”
Glorieux hield stand en won deze Alpen Challenge. Voor hem een emotionele overwinning nadat hij tijdens de pandemie van heel wat familieleden en vrienden afscheid moest nemen. “Die overwinning draag ik vooral op aan Etienne Vanderzwalmen”, benadrukt de Gran Fondorijder. “Van bij het begin dat ik cyclo’s begon te doen, ging hij mee om te bevoorraden. De laatste keer dat hij mee was, was ook in Zwitserland, intussen al 2,5 jaar geleden. Daarna werd hij ziek. In het najaar van 2021 heeft hij de strijd tegen een slepende ziekte verloren. De zege in de Alpen Challenge is er ook eentje voor Jolien Verschueren, de 2-voudige winnares van de Koppenbergcross die vorige zomer overleed. Anderhalf jaar geleden ging ze nog mee naar een cyclo in de buurt van het meer van Annecy. De voorbije 2 jaar hebben we nog enkele mensen moeten afgeven. Corona was voor ons een hele moeilijke periode.”
Maratona dles Dolomites
Ook de kalender van Gran Fondo’s werd door de pandemie door elkaar geschud. “In 2020 zat alles gebald in het 2e deel van het seizoen, vorig jaar kwamen de cyclo’s ook pas vanaf half juni op gang”, weet Glorieux, die al uitkijkt naar een volgende wedstrijd. “De Maratona dles Dolomites die op zondag 3 juli 2022 wordt gereden. Vorig jaar nam ik een 1e keer deel en werd ik 9e. De Dolomieten zijn voor mij de allermooiste streek. Dit keer hoop ik de top 5 te halen. En als je in de eerste 5 meedoet, is veel mogelijk. Het is een cyclo met 10.000 deelnemers die door de RAI, de Italiaanse televisie, rechtstreeks wordt uitgezonden. Een enorme belevenis.”
Glorieux, die in het pedagogisch centrum Wagenschot in Eke en het multifunctioneel centrum Heynsdaele in Ronse instaat voor het personeelsbeleid, heeft al een en ander op zijn palmares. Met Bob Michels won hij 2 keer de Transalp Tour, in 2017 was hij de beste in Les Marcaires en La Espace Cycle. En op het WK Gran Fondo in Varese 2018 werd hij 2e na ex-prof Jurgen Van Goolen. Daarnaast verzamelde hij diverse podium- en top 5-plaatsen. “De fiets is voor mij een uitlaatklep”, geeft hij toe. “Dat ik dit allemaal kan doen, dank ik in belangrijke mate aan mijn schoonvader.”
