Michael Apers (29) won vorige week de prestigieuze Gran Fondo op de iconische Nürburgring. De voormalige Belgische kampioen bij de Elite 3 en op Zwift fleurt daarmee zijn palmares nog wat meer op. De blik van de 20’er uit Bazel bij Kruibeke gaat nu richting het WK Gran Fondo. “Daar moeten we 2 keer over een klim van 20 km, ik vrees dat dat net te lastig zal zijn”, geeft hij toe.
Nordschleife
De Nürgburgring is een racecircuit in de Duitse deelstaat Rijnland-Palts in het hartje van de Eifel. Omwille van de prachtige groene omgeving kreeg het de bijnaam ‘De Groene Hel’. In 1976 was het op deze plek dat Formule 1-coureur Niki Lauda een zware crash maakte en door zijn collega’s uit de vuurzee werd gered. Er wordt dus ook geregeld gefietst. Alfredo Binda (1927), Rudi Altig (1966) en Gerrie Knetemann (1978) werden hier ook wereldkampioen.
De Gran Fondo wordt naar goede gewoonte gereden op de Nordschleife, een rondje van bijna 25 km met 500 hoogtemeters, dat niet meer wordt gebruikt voor Formule 1-races. Op 6 rondes tijd zouden de renners dus bijna 150 km en 3.000 hoogtemeters afleggen. Daarover deden ze uiteindelijk net geen 4 uur. “Alles wordt gereden op een gesloten circuit, wat een uitzonderlijke en leuke ervaring was”, vertelt Apers. “Het enige nadeel is dat er ook andere evenementen gelijktijdig werden verreden, waardoor we constant tussen gedubbelde renners zaten en geen overzicht hadden.”
De wedstrijd werd natuurlijk beslist op de lange klim halverwege het circuit. “Daar zaten de meeste hoogtemeters, dus op de rest van het parcours waren er veel recuperatiestroken. Half koers zaten we nog met een veertigtal renners samen en besloot ik om de schifting te voeren. Ik ben voluit gegaan op de Hohe Acht en stelde op de top vast dat we nog met 10 overbleven. We namen snel een minuut en wisten dat het onder ons zou worden beslist.”
1.235 Watt in sprint
Apers had nog 2 ploegmaten van Unlimited Cycling Team Belgium mee. Ook het Duitse Team Strassacker was nog goed vertegenwoordigd vooraan, terwijl het Sebamed Racing Team en het Team Deutsche Kinderkrebsstiftung elk met een duo aanwezig waren in de kopgroep. “Ik sprak met ploegmaten Van Broekhoven en Huygen af dat zij zouden inzetten op mogelijke aanvalspogingen en ik de sprint zou doen.”
Alles werd uiteindelijk beslist in de slotronde. “Na de klim bleven we nog met 6 renners over. Ik wist dat ik een goede sprint had en kon uiteindelijk winnen voor Palm en Dahlheimer. Dat ik ook in de sprint nog 1.235 Watt haalde, verbaast me wel. Blijkbaar had ik nog heel wat energie in de tank. Eerder kon ik bergop ook al 360 Watt rijden, wat goed is voor 6 Watt per kilo. Ik weeg immers maar 60 kilo. Op die waarden ben ik wel fier. Hoewel ik vooral een sprinter ben, kom ik daarmee ook goed over de heuvels. Ik zag dat de rest serieus afzag bij mijn inspanningen en mijn goede gevoel werd in de sprint bevestigd.”
Het WK Gran Fondo wordt tussen 15 en 18 september 2022 in Trento gereden. “Daar doen we 4.000 hoogtemeters, nog meer dan in Duitsland. Ik ga er wel heen, maar ik denk dat het lastig wordt om voor de overwinning te rijden. De Italianen zijn er in het voordeel op de korte, steile klimmen, ook al omdat je daar in België niet gemakkelijk op kunt trainen. Van een Belgische alliantie is wellicht geen sprake omdat we allemaal ambitie hebben. Sieben Devalckeneer en Olivier Godfroid zijn maar 2 van de Belgen die er zomaar de titel kunnen halen.”
Charly Gaul
Apers kan de Nürburgring wel mooi bijschrijven op zijn palmares, waarop naast zijn Belgische titels ook al de Gran Fondo Charly Gaul pronkt. Die zette hij in 2019 op zijn naam. Verder werd hij ook al 2 keer wereldkampioen bij de ICF, de nevenbonden zeg maar. Ook de Paterberg Challenge, een virtuele beproeving georganiseerd door RGT, Sporza en Proximus, werd door hem gewonnen. En af en toe kan je hem ook aan het werk zien in gewone wedstrijden bij de eliterenners zonder contract. “In mijn thuisdorp Kruibeke werd ik onlangs 2e. Dat was wel jammer, want ik had voor eigen volk natuurlijk graag gewonnen”, geeft Apers aan. “De Gran Fondo’s doe ik wel het liefst. Gewone wegwedstrijden rijd ik veelal in functie van de grote events.”
Als leraar heeft Apers momenteel wel tijd om voldoende kilometers af te leggen. “Tijdens het schooljaar gebruik ik de vrije woensdagnamiddag om duurtrainingen te doen. Het is momenteel wel goed combineerbaar”, legt hij uit. Tijdens de Gran Fondo’s komt hij op veel mooie plekken, al zit genieten er niet echt bij. “Ik ben vooral bezig met het wegdek en de renners voor mij. Op de Nürburgring haalde ik snelheden tot 102 km/u. Dan kan je moeilijk om je heen kijken. Mijn ouders wezen mij op een prachtig kasteel boven het rondje, maar dat moet ik dan achteraf op de foto’s gaan terugzoeken”, sluit hij ons gesprek met de glimlach af.
