Het gaat niet goed met Femke Verstichelen (38). Ze had zich voorbereid op een nieuw seizoen met vooral interclubs en UCI-wedstrijden, maar de licentie van het Benediction Kitei Pro 2020 Cycling Team is niet in orde gekomen. Dus heeft Verstichelen geen vergunning en kan ze niet koersen. Ze vermoedt dat het einde van haar wielercarrière nu echt heel dichtbij is.
Vroege vraag
Op 17 april 2022 won Femke Verstichelen nog een wedstrijd. Ze zette in het Oost-Vlaamse Denderhoutem een massaspurt naar haar hand. Aan het einde van Leiedal Koerse, 2 weken later een 1.2-wedstrijd in Bavikhove, sprintte ze in een internationaal peloton om plaats 5. Vorig jaar verdedigde ze de kleuren van het Italiaanse Finotti Cycling Team. Een ploeg die ook in ons land enkele wedstrijden betwistte. Die goeie maand april bevestigen, was lastig.
“Ik heb lang gesukkeld met de gevolgen van een coronabesmetting”, blikt Verstichelen terug. “Wellicht omdat ik astma heb. En nadat ik ziek geweest was, had ik het moeilijk om me weer in gang te trekken. Deze winter is me dat wel weer gelukt.”
Vorige zomer kreeg ze een telefoon van de verantwoordelijken van Benediction Kitei Pro 2020. Een ploeg die onder leiding van Patrick Tuerlinckx, Vanessa Pittevils en Luc Schuddinck zou verder bouwen op de grondvesten van het Rwandese Benediction Ignite. En zowel een mannen- als vrouwenteam in competitie wilde brengen.
Te oud
“Ik gaf dit een kans”, verduidelijkt Femke Verstichelen. “Bij Finotti hadden ze mij nog geen voorstel gedaan of nog niet laten blijken dat ze in 2023 met mij verder wilden gaan. De vraag van Patrick en Vanessa kwam redelijk vroeg. Dus ging ik erop in. Toen ik eind vorig jaar bij de federatie mijn vergunning voor 2023 aanvroeg, werd die geweigerd. Uiteraard kreeg ik toen al een heel klein beetje argwaan. Ik kreeg te horen dat het wel in orde zou komen.”
Verstichelen bleef haar wintertrainingen verder afwerken en trok zoals elk jaar naar Spanje om zich voor te bereiden op de start van het wegseizoen. Ze keerde terug voor de ploegvoorstelling in Beveren, maar ook dan was de vergunning van het UCI-team nog altijd niet in orde. Over de presentatie van het ‘spookteam’ wil Verstichelen liever niets kwijt. Intussen zijn we een kleine maand verder. Een vergunning voor de rensters is er nog altijd niet.
“Ik heb al diverse ploegen gebeld, maar geraak nergens binnen”, gaat Femke Verstichelen verder. “Bijna overal krijg ik hetzelfde antwoord. Ofwel is er geen budget meer ofwel zit de ploeg helemaal vol. Bij enkele ploegen krijg ik te horen dat ik te oud ben. Mijn leeftijd heb ik dus ook al niet meer mee.”
Job kwijt
Volgende maand wordt Verstichelen 39. De Aalsterse is nochtans gemotiveerd om UCI-wedstrijden en interclubs te rijden. Zonder vergunning kan dat uiteraard niet. Als individueel renster in een trui zonder publiciteit koersen, dat lijkt Verstichelen niet te zullen doen.
“Ik heb berichten van 2 andere rensters gezien dat ze individueel gaan koersen, een andere zal bij de nevenbonden rijden”, weet Verstichelen. “Dat zie ik niet zitten. Met een vergunning van individueel renster kan je enkel de koersen rond de kerktoren rijden. In mijn hoofd heb ik die koersen volledig afgevinkt. Voor de Ladies Cycling Trophy kan ik me niet meer opladen. Omdat ik dat klassement al eens op mijn naam heb gezet. Ik wil interclubs en UCI-koersen kunnen rijden. Dat doe ik het liefst.”
Bovendien moest Verstichelen, die aan het bouwen is, een zo mogelijk nog grotere tegenslag verwerken. Ze was al 20 jaar aan het werk bij het ministerie van financiën. De laatste 3 jaar bij de registratie. “Ik kreeg mijn ontslag, ik zit niet alleen zonder ploeg, maar ook zonder job”, zucht ze. “Nu ik tijd heb om te trainen, kan ik jammer genoeg niet koersen. Mentaal kreeg ik een stevige tik.”
Geïnvesteerd in een voorbereiding op het wegseizoen, maar niet kunnen koersen. Geen uitzicht op een andere ploeg. Bovendien ook nog je werk kwijt. Je zou voor minder in een depressie tuimelen. “Maandag heb ik 3 uurtjes gefietst”, geeft Verstichelen mee. “Vraag is waarom ik het nog allemaal doe. Ik heb al een hele winter doelloos getraind. Ik vrees dat het voor mij in de koers over en uit is. En dat doet bijzonder veel pijn. Ik heb nochtans alles geprobeerd om een andere ploeg te vinden, maar ik geraak nergens binnen.”
